วันเวลาปัจจุบัน 04 เม.ย. 2020, 10:42  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


กฎการใช้บอร์ด


รวมกระทู้จากบอร์ดเก่า http://www.dhammajak.net/board/viewforum.php?f=2



กลับไปยังกระทู้  [ 7 โพสต์ ]    Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 01 ธ.ค. 2008, 18:01 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 4
สมาชิก ระดับ 4
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 พ.ย. 2008, 22:30
โพสต์: 222

ที่อยู่: เวียนว่ายในวัฏสงสาร (-_-!)

 ข้อมูลส่วนตัว


เมื่อประมาณเดือนกว่าที่ผ่านมาผมนั่งสมาธิแล้วเกิดอาการอย่างนี้ครับ
นั่งไปรู้สึกว่าแขนตัวเองหาย...ก็ ok กำหนดจิตต่อว่าหาย
สักพัก มีความรู้สึกเหมือนร่างกายมีแสงเรื่องๆ ที่ผิว ขาวนวลและเป็นละอองฝุ่นผงเล็กๆๆ ฟุ้งขึ้นไปในอากาศลอยขึ้นไป เรื่อยๆๆ กำหนดจิตรู้สึก ร่ายกายช่วงลำตัวกับแขนหายไป....ลำตัวกลวงโป๋ แต่รู้สึกเย็นวาบขนลุก .....ลมเย็นพัดสอบจากรอบๆร่ายกายแล้วพุ่งขึ้นศรีษะอย่างเร็ว แรง และเย็นมากเหมือนอยู่ในห้องเย็น ขนลุกไปทั้งตัว ความรู้สึกพยายามกำหนดรู้ครับ
แต่.....รู้สึกกลัวมาก.....เหมือนลมเย็นจะพัดเราลอยขึ้นจากพื้น..
ใจหนึ่งก็คิดว่าเป็นไงเป็นกันวะ...ตายเป็นตาย ตายในสมาธิเท่จะตาย :b32:
อีกใจก็กลัวมาก...กลัวที่สุดในชีวิตครับ ชนิดที่คิดบทสวดมนต์ยังไม่ออกเลย :b23:
จนคิดถึงหลวงปู่ทวด และคิดถึงหลวงพ่อทอง พระอาจารย์ที่พระธาตุจอมทอง เชียงใหม่
เลยกำหนดขอออกจากสมาธิ

ผลคือใช้เวลา เกือบเดือน จึงกล้าที่จะนั่งสมาธิใหม่ครับ
และสภาวะที่ติดมาคือ อยากตายมาก......มันเบื่อโลก...เบื่อทุกอย่าง....ไม่อยากเจอคน :b7: เซ็งกับทุกสิ่งที่อยู่บนโลกใบนี้ จิตตกไปเลย :b6:
ไม่นั่งสมาธิ สวดมนต์ เป็นเดือน เซ็งจัด

พึ่งจะเริ่มมานั่งใหม่ได้ อาทิตย์ สองอาทิตย์
ครั้ง สองครั้งแรก กลัวๆๆ เลยไม่ค่อยได้อะไร ก็ทำเรื่อยๆๆ

พอมาเมื่อคืนครับนั่งๆๆไปมีความรู้สึกว่าเห็น เปลวไฟสีเขียวเกิดรอบๆร่างกายเปลวใหญ่ครับ ไม่นึ่งเหมือนใน MV หรือหนังต่างประเทศอะครับ ที่ทำเป็นภาพ slow สวยๆๆ แต่เป็นเปลวสีเขียวใหญ่ และที่สำคัญขนลุก รู้สึกเย็นวาบๆๆ แต่ไม่รุนแรงเหมือนครั้งก่อน

ถาม

ผมอยากแก้สภาวะเซ็งจิต เพราะทุกวันนี้ นอนไม่หลับ ต้องมาสวดมนต์ ตี 2 ทุกคืน เช้าต้องทำงาน มันเพลีย นะครับ :b30: ลองกลั้นใจตั้งใจจะไม่สวดมนต์นอนเลย ก็ พลิกตัวไปมา หลับ ตี 3 เหมือนเดิม ทำไงดี :b30: และสภาวะเบื่อ เฉื่อย ขี้เกียจ ไม่กระตือรือร้น ปลง จะแก้ไงครับ แต่พอนั่งสมาธิปับ กระปี๋กระเปล่าเหมือนเมาม้า....ตี 3 ตี 4 ไม่หลับไม่นอน

.....................................................
ขอประสบความสุขทั้งทางโลกและทางธรรม


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 01 ธ.ค. 2008, 19:47 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 พ.ย. 2008, 19:04
โพสต์: 3

ที่อยู่: ศิลาลาด

 ข้อมูลส่วนตัว


:b8: ก่อนอื่นต้องขออนุโมทนาในสิ่งที่คุณกระทำ :b8:
และขอออกตัวก่อนว่าที่ตอบกระทู้ของคุณไม่ใช่ผู้รู้ :b15: กำลังศึกษาเช่นกัน
ครูบาอาจารย์บอกว่าถ้ากรณีที่เกิดเหตุการณ์อย่างที่คุณอธิบายมาข้างต้น
:b4: ไม่ต้องกลัวหรอกนะและก็ไม่ต้องเข้าไปเป็น เพียงให้คุณระลึกรู้ลมหายใจ
เข้าออกอยู่ตลอด :b1: อย่าหลงทิ้งลมหายใจ และที่คุณนอนไม่หลับและมีอาการ
เซ็ง เบื่อ อยากอยู่คนเดียวมันเป็นสภาวะธรรม หรือบททดสอบ เท่านั้นเอง :b4:
ที่ลืมไม่ได้คือคุณต้องอยู่กับลมหายใจ มีสติอยู่เสมอ แล้วปฏิบัติทุกอย่างให้เป็นปกติ
แล้วจะดีขึ้นเอง :b35:

.....................................................
ถึงต่ำต้อย น้อยทรัพย์อับปัญญา มีธรรมะมาค้ำก็จำเริญ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 02 ธ.ค. 2008, 12:38 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ย. 2008, 12:29
โพสต์: 807

ที่อยู่: กรุงเทพฯ

 ข้อมูลส่วนตัว


:b39: ไม่ต้องตกใจอะไรมากนะครับ อาจเป็นของเก่าที่ติดมาจากอดีตชาติ
วิธีแก้ง่ายๆ ให้กำหนดลมหายใจยาวๆจากจมูก ไปจนถึงปลายสะดือหายใจยาวๆ (ขึ้น-ลง)ลึกๆ สบายๆ
แล้วก็ตั้งสติระลึกก่อน กำหนดรู้หนอๆๆๆ ตรงบริเวณลิ้นปี่(อยู่ตรงกลางใต้ราวนม แถวๆกระบังลม) กำหนดรู้หนอๆประมาณ5-10 ครั้ง :b41: :b41: คงต้องทำบ่อยๆแล้วละ อาการอย่างงี้ถึงจะหายไปได้(เกิดอาการแบบนี้เมื่อไรก็ต้องกำหนดให้ได้ทุกครั้งๆไปอย่าเพิ่งไปกลัวครับ) :b40:

:b39: สิ่งที่เกิดเหล่านี้เมื่อเราเพิกเฉย ไม่สนใจ มันจะค่อยๆหายไปตาม หมดอำนาจของมันเข้าสู่หลักเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และค่อยๆหายไป (หลักของการปฏิบัติคือมีสติและตามจิตให้ทัน) :b43: :b40:

:b44: เมื่อจิตกลับคืนมามีสติดีแล้ว ก็ให้กำหนดอารมณ์ตามที่คุณเคยปฏิบัติมาจะเป็นพุทโธ หรือยุบหนอพองหนอ หรือสัมมาอะระหัง ก็ได้ จิตของคนเราเมื่อมีสมาธิมากๆ ต้องเอาสติไปตามจับให้ทันโดยสติกับสมาธิควรมีอย่างละครึ่งๆให้พอดีๆกัน :b44: :b42:

.....................................................
"มีสติเป็นเรือนจิต ใช้ชีวิตเป็นเรือนใจ ใช้ปัญญาเป็นแสงสว่างส่องทางเดินไปเถิด จะได้ล้ำเลิศในชีวิตของท่าน มีความหมายอย่างแท้จริง"
ในการปฏิบัติธรรม หลวงพ่อท่านบอกว่า ให้ตัดปลิโพธกังวลใจทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็น ลูก สามี ภรรยา ความวุ่นวายทั้งหลายทั้งปวง อย่าเอามาเป็นอารมณ์ จากหนังสือ: เจริญกรรมฐาน7วันได้ผลแน่นอน หัวข้อ12: ระงับเวรด้วยการแผ่เมตตา


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 21 ธ.ค. 2008, 22:59 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 28 ก.ค. 2006, 20:52
โพสต์: 1210

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


สวัสดี หลานอวบฯค่ะ
ป้าแมวขาวฯ ก็มีอาการเซ็งจิตมาเมื่อเดือน 2 เืดือนที่แล้ว แต่ไม่เฉื่อยนะคะ เป็นแบบ เบื่อหน่ายร่างกายนี้น่ะค่ะ รำคาญรู้สึกมันเป็นภาระรุงรัง อยากตาย ตายไป ไม่อยากได้กายใหม่แล้ว แต่มาเข้าเนตเจออ.ดร.สนอง วรอุไรท่านกล่าวไว้ใน VDO มีเนื้อหาว่า โอกาสในการเกิดเป็นคนนั้น ยากขนาดสมมติว่ามีมหาสมุทรกว้างใหญ่ มีขอนไม้ 1 ท่อนมีช่องเล็กๆ ตรงกลาง ลอยไปมาตามแรงลมไปเหนือ ใต้ ออก ตก แล้วมีเต่าตาบอดเพียง 1 ตัว ที่จะโผล่ขึ้นมาที่ผิวมหาสมุทร ปีละครั้ง แล้วโอกาสที่เต่าจะโผล่ขึ้นมาแล้วผ่านช่องที่ขอนไม้นั้น ว่ายากนักหนาแล้วแต่โอกาสที่จะเกิดเป็นคนยากกว่านั้นอีก... เลยได้คิด ... การได้เกิดนี่เป็นบุญหนักหนาแล้ว อย่าให้เสียที่ที่เกิดมาพบพระพุทธศาสนาเลย

พยามยาม ตามดูกายดูจิตให้ลึกให้ละเอียด ขวนขวายศึกษาพระธรรมคำสอนให้เต็มสติเต็มกำลัง พึ่งพาท่านผู้รู้ผู้มีใจเ็ป็นกุศล แนะนำสั่งสอน ให้กำลังใจ จัดทัพเสร็จจะได้เริ่มรบกับกิเลสได้...

ทำความเข้าใจพร้อมปฏิบัติไปตามขั้นตามตอน ติดขัดก็ถอยกลับมาดู ไม่ตะแบง ดันทุรัง เอาถูกจริตแต่อย่างเดียว บางครั้งต้องขัดใจกันมั่งปรามๆขู่ๆกิเลส จะได้ไม่เหลิงค่ะ (ความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ)กำลังอ่าน
กาย เวทนา จิต ธรรม
จิต เจตสิก รูป นิพพาน ทำความเข้าใจอยู่ค่ะ
:b8: :b8: :b8:

.....................................................
สัพเพ สังขารา อนิจจา
สัพเพ ธรรมา อนัตตา...


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2008, 15:18 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 18 เม.ย. 2008, 13:18
โพสต์: 1367

ที่อยู่: bangkok

 ข้อมูลส่วนตัว


ขออนุญาตแบ่งปันวิธีที่กระผมเองปฏิบัติเวลาเซ็งจิต เบื่อโลก ครับ....

เป็นสภาวะที่ต้องพิจารณาครับ เพราะอาการดังกล่าวต้องมีเหตุแน่นอนครับ พิจารณาอารมณ์เหล่านั้นให้ถี่ถ้วนแล้วหาเหตุให้เจอครับ ถ้าเจอเหตุก็ดับที่เหตุครับ แต่มันยากครับมันละเอียดกว่าสภาวะที่เกิดขึ้นตอนฝึกใหม่ๆเยอะเลย.... :b13: :b13:

.....................................................
ตั้งสติไว้ มองความจริงตามความเป็นจริง


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 27 ธ.ค. 2008, 16:19 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ธ.ค. 2008, 23:00
โพสต์: 48

ที่อยู่: บางแค

 ข้อมูลส่วนตัว


เท่าที่ผมรู้นะครับ สิ่งที่เจอเหมือนประตูที่อีกประตูนึงที่ผู้ปฏิบัติทำต้องผ่านไป วิธีผ่าน ก็กำหนดรู้เท่าทันปัจจุบัน (เหมือนเดิม) ไ ม่ว่าจะเป็น เบื่อหนอ เซ็งหนอ ก็ว่ากันไปครับ^^'

.....................................................
คำที่ข้าพเจ้าได้กล่าวอ้างมาทั้งหมดนี้ ส่วนมากเป็นของครูบาอาจารย์ ผู้เขียนหนังสือต่างๆ พ่อแม่ ญาติ ผู้มีคุณและเพื่อนๆของข้าพเจ้า สิ่งที่ข้าพเจ้าได้กล่าวไปนั้น ถ้าผิดพลาดอย่างไรก็ขอความกรุณาชี้แนะด้วย และบุญกุศลที่ข้าพเจ้าได้แจกจ่ายธรรมทานนั้นขอให้ผลบุญนั้นส่งถึง บุคคลที่ได้กล่าวมา ขอให้ท่านทั้งหลายมีความสุข ข้าพเจ้าขอถวายเป็นพุทธบูชา


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 29 ธ.ค. 2008, 11:57 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 15 ธ.ค. 2008, 22:07
โพสต์: 30


 ข้อมูลส่วนตัว


เรารู้แต่ว่า ที่เธอเป็นคงเป็นกิเลสพวกความหลงครับ คือ คนไหนที่สะดุ้งหวาดเสียว กลัวตายในสมธิ คือความหลง
ส่วน วิธีแก้แก้เบื่อเซง โลก ลองพิจารณาธรรม สองส่วนดูซิครับ ส่วนสูขกับส่วนทุกนะครับ ลองอาศัยเมตตาซิ เราใช้วิชานี้ทีไร
รู้สึกเป็นสูขยังกับเทพ เลยย อิๆ :b12:


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 7 โพสต์ ] 

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 2 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร