หัดพอใจกับสิ่งที่ตัวเองมีอยู่
เมื่อรู้จักพอแล้ว ก็ไม่ต้องหาเงินมาก
เมื่อไม่ต้องหาเงินมาก ชีวิต ก็มี “โอกาส”
ทำอะไรได้มากกว่าการหาเงิน ...
...
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ
สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก





“..มีน้อยเราก็ทำตามน้อย มีมากทำตามมาก ไม่เห็นแก่ความทุกข์ความยาก ความลำบาก ไม่เห็นแก่สิ่งขัดข้องทั้งหลายมาเป็นอุปสรรค มีความมุ่งอยู่เสมอที่จะบำเพ็ญคุณงามความดีให้เป็นไปในจิตสันดานของตน เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว บุญกุศลที่เราจะพึงได้รับ ย่อมเป็นไปเช่นเดียวกับสาธุชนทั้งหลายโดยไม่ต้องสงสัย เพราะการสร้างคุณงามความดีนี้นั้น สัตว์เดรัจฉานทั่วๆ ไปเขาไม่มีโอกาสที่จะสร้างได้เหมือนอย่างมนุษย์เรา เรามีโอกาสรู้ดี ชั่ว สุข ทุกข์ รู้บุญรู้บาป แล้วสร้างคุณงามความดีใส่ตนได้ จึงชื่อว่ามนุษย์นี้เป็นมนุษย์ที่มีความได้เปรียบกว่าบรรดาสัตว์เดรัจฉานทั้งหลายซึ่งเขาไม่มีโอกาส ดังนั้นบรรดาท่านพุทธศาสนิกชนทั้งหลายที่ได้มาบริจาคทานในวันนี้ แม้แต่เมล็ดหนึ่งขึ้นไปในบรรดาข้าวทั้งหลายที่ท่านคณะศรัทธาได้มาบริจาค โปรดได้ทราบว่าได้ฝังไว้แล้วในพระพุทธศาสนา เช่นเดียวกับเราฝากทรัพย์ไว้ในธนาคารต่างๆ จะเป็นธนาคารใดก็ตาม ธนาคารนั้นๆ ย่อมเป็นผู้ค้ำประกันทรัพย์สมบัติของเรามากน้อยที่ได้ฝากไว้แล้วในธนาคารนั้นๆ แต่ธนาคารในเมื่อมีเหตุสุดวิสัย สมบัติของเราที่ฝากไว้นั้นอาจจะอันตรธานไปได้ แต่ที่เราฝากไว้ในพระพุทธศาสนานี้นั้น ย่อมเป็นที่แน่นอนที่สุดว่าจะต้องเป็นของเราอยู่ตลอดกัปตลอดกัลป์ จนกระทั่งถึงได้พ้นจากทุกข์ในวัฏสงสารถึงพระนิพพานเสียเมื่อใด บุญกุศลก็ยังต้องส่งเราถึงสถานที่นั้นจนกระทั่งถึงวันนิพพาน..”

ญาณสมฺปนฺโนวาท
พระธรรมวิสุทธิมงคล (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน)
วัดป่าบ้านตาด อ.เมือง จ.อุดรธานี
(พ.ศ. ๒๔๕๖ - ๒๕๕๔)






* วันนี้วันปวารณาออกพรรษา
ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑
------------------------------

"...บุญ ความหมายที่แท้จริง
หมายถึงการชำระใจให้สะอาด
การชำระใจให้ผ่องแผ้ว
ถ้าเราทำบุญแล้ว
เราไม่ได้ทำให้ใจของเราสะอาด
อันนั้นเป็นบุญที่แท้ไม่ได้
...

การทำบุญด้วยหวังผลบันดาลคือ
ให้ร่ำรวย มีชื่อเสียง
หรือว่า มีหหน้ามีตา
มียศศักดิ์อำนาจ
อันนั้นเป็นบุญแบบสะสมโชค
ไม่ใช่บุญที่แท้จริง
ในทางพระพุทธศาสนา
...

บุญในทางพระพุทธศาสนา
จะต้องก่อให้ผลสองอย่าง
...

ประการที่หนึ่งคือ
มีผลต่อจิตใจ
คือทำใจให้สงบ
ทำใจให้เป็นสุข
และขณะเดียวกัน
ก็ทำใจให้สะอาด
...

ถ้าเราทำบุญด้วยความโลภ
อยากได้ผลตอบแทน
หรือทำบุญแบบสะสมโชค
อันนั้นจะได้บุญน้อย
...

ประการที่สอง
บุญที่แท้จริง
จะต้องก่อให้เกิดประโยชน์ต่อผู้อื่นด้วย
ถ้าทำบุญแล้ว
คนอื่นไม่ได้ประโยชน์
หรืออานิสงส์ก็ไม่เกิด
ไม่แผ่ไปถึงผู้อื่น
อันนั้นก็เป็นบุญไม่ได้ เช่น
...

มีความเข้าใจว่า
ทำบุญด้วยการไปเช่าวัตถุมงคลแล้ว
ก็สามารถไปดูดทรัพย์
จากคนอื่นได้
การดูดทรัพย์อย่างนี้เป็นการเบียดเบียนผู้อื่น
จะเรียกเป็นบุญที่แท้
ทางพระพุทธศาสนาไม่ได้
...

ขอให้พิจารณาเวลาทำบุญว่า
ถ้าทำแล้วไม่เกิดประโยชน์แก่ผู้อื่น
แล้วไม่ก่อให้เกิดความสงบใจ
หรือช่วยลดละกิเลส
ในจิตใจของเราแล้ว
ก็ให้เข้าใจว่า ' ไม่ใช่บุญ '..."

.
พระคติธรรมใน : -

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ
สมเด็จพระสังฆราช
สกลมหาสังฆปริณายก
( อัมพร อมฺพโร )

สมเด็จพระสังฆราช
พระองค์ที่ ๒๐ แห่ง
กรุงรัตนโกสินทร์






#กรรมคือการกระทำถึงทำดีเขาไม่รู้เราก็รู้
#ถึงทำชั่วเขาไม่รู้_เราก็รู้
#เพราะจิตคือผู้รู้ไม่มีอะไรปิดบังดวงจิตได้

""""""""""""""""""""""""
#พระครูวินัยธร (มั่น ภูริทตฺโต)
วัดป่าสุทธาวาส ต.ธาตุเชิงชุม อ.เมือง
จ.สกลนคร (พ.ศ.๒๔๑๓ - ๒๔๙๒)






วิธีปลูกเมตตา คือคิดตั้งปรารถนา
ให้เขาเป็นสุข และคิดตั้งปรารถนาให้เขา
ปราศจากทุกข์นั้นเป็นกรุณา ทีแรกท่าน
แนะนำให้คิดไปในตนเองก่อนแล้วให้คิด
เจาะจงไปในคนที่รักนับถือ ซึ่งเป็นที่ใกล้ชิด
สนิทใจ อันจะหัดให้เกิดเมตตากรุณาได้ง่าย
ครั้นแล้วก็หัดคิดไปในคนที่ห่างใจออกไป
โดยลำดับ จนในคนที่ไม่ชอบกัน เมื่อหัดคิด
โดยเจาะจงได้สะดวก ก็หัดคิดแผ่ใจออกไป
ด้วยสรรพสัตว์ไม่มีประมาณทุกถ้วนหน้า
เมื่อหัดคิดได้ดังกล่าวบ่อยๆ
เมตตากรุณาจะเกิดขึ้นในจิตใจ ...
...
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า
กรมหลวงวชิรญาณสังวร




“..#มีน้อยเราก็ทำตามน้อย มีมากทำตามมาก ไม่เห็นแก่ความทุกข์ความยาก ความลำบาก ไม่เห็นแก่สิ่งขัดข้องทั้งหลายมาเป็นอุปสรรค มีความมุ่งอยู่เสมอที่จะบำเพ็ญคุณงามความดีให้เป็นไปในจิตสันดานของตน เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว บุญกุศลที่เราจะพึงได้รับ ย่อมเป็นไปเช่นเดียวกับสาธุชนทั้งหลายโดยไม่ต้องสงสัย เพราะการสร้างคุณงามความดีนี้นั้น สัตว์เดรัจฉานทั่วๆ ไปเขาไม่มีโอกาสที่จะสร้างได้เหมือนอย่างมนุษย์เรา เรามีโอกาสรู้ดี ชั่ว สุข ทุกข์ รู้บุญรู้บาป แล้วสร้างคุณงามความดีใส่ตนได้ จึงชื่อว่ามนุษย์นี้เป็นมนุษย์ที่มีความได้เปรียบกว่าบรรดาสัตว์เดรัจฉานทั้งหลายซึ่งเขาไม่มีโอกาส ดังนั้นบรรดาท่านพุทธศาสนิกชนทั้งหลายที่ได้มาบริจาคทานในวันนี้ แม้แต่เมล็ดหนึ่งขึ้นไปในบรรดาข้าวทั้งหลายที่ท่านคณะศรัทธาได้มาบริจาค โปรดได้ทราบว่าได้ฝังไว้แล้วในพระพุทธศาสนา เช่นเดียวกับเราฝากทรัพย์ไว้ในธนาคารต่างๆ จะเป็นธนาคารใดก็ตาม ธนาคารนั้นๆ ย่อมเป็นผู้ค้ำประกันทรัพย์สมบัติของเรามากน้อยที่ได้ฝากไว้แล้วในธนาคารนั้นๆ แต่ธนาคารในเมื่อมีเหตุสุดวิสัย สมบัติของเราที่ฝากไว้นั้นอาจจะอันตรธานไปได้ แต่ที่เราฝากไว้ในพระพุทธศาสนานี้นั้น ย่อมเป็นที่แน่นอนที่สุดว่าจะต้องเป็นของเราอยู่ตลอดกัปตลอดกัลป์ จนกระทั่งถึงได้พ้นจากทุกข์ในวัฏสงสารถึงพระนิพพานเสียเมื่อใด บุญกุศลก็ยังต้องส่งเราถึงสถานที่นั้นจนกระทั่งถึงวันนิพพาน..”

ญาณสมฺปนฺโนวาท
#พระธรรมวิสุทธิมงคล (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน)
วัดป่าบ้านตาด อ.เมือง จ.อุดรธานี
(พ.ศ. ๒๔๕๖ - ๒๕๕๔