ภาวนานั่งสมาธิ เดินจงกรม วันละ ๗-๘ ชั่วโมง ทำไมเราจะทำไม่ได้ เราจะเอาให้ได้วันละ ๑๕ ชั่วโมง ปะสาแค่ ๘ ชั่วโมง มันน้อยไป

โอวาทธรรม หลวงตาศิริ อินฺทสิริ





“..ศีล ธรรม นี่แหละคือของดี ศีล คือการนำความผิดความชั่วออกจากกาย ออกจากวาจา ธรรม ก็คือความดีที่ป้องกันไม่ให้ความผิดหวังความชั่วเกิดขึ้นใน กาย วาจา ใจ ทั้งศีล ทั้งธรรม ก็อันเดียวกันนั่นแหละ แต่เราไปแยกสมมติ เรียกไปต่างหาก กาย วาจา ใจ ของเรานี้เป็นที่ตั้งของธรรม เป็นที่เกิดของธรรม เป็นที่ดับของธรรม ความดีก็เกิดจากที่นี่ ความชั่วก็เกิดจากที่นี่ สวรรค์ก็เกิดจากที่นี่ นรกก็เกิดจากที่นี่ เราจะรักษาศีล ภาวนา ให้ทาน ก็ต้องอาศัย กาย วาจา ใจ นี้เป็นเหตุ เราจะทำความผิด ความชั่ว ไปนรกอเวจีก็ต้องอาศัยกาย วาจา ใจ นี้เป็นเหตุ เราจะรักษาศีล ทำสมาธิ ภาวนา ให้เกิดปัญญา ทำมรรค ผล นิพพาน ให้แจ้ง ให้เกิดขึ้น ก็ต้องอาศัยกาย วาจา ใจ นี้แหละ..”

สุจิณฺโณวาท
หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ
วัดดอยแม่ปั๋ง อ.พร้าว จ.เชียงใหม่
(พ.ศ.๒๔๓๐–๒๕๒๘)





คนอื่นเขาเป็นอย่างไร … ช่างเขา
อย่าเพิ่งไปแบกเขา เมื่อเรายังมีกำลังน้อย
ตอนนี้จงพยายามแบกและ “ขัดเกลา” ตนเอง
ให้มาก เมื่อตนเองสะอาดดีแล้ว ไม่มีละออง
ความเศร้าหมองเปื้อนเปรอะ มีกำลังดีพอ
ที่จะสลัดความยึดเหนี่ยวของกิเลสได้แล้ว
มีตนเป็นอิสระแล้ว ….
เมื่อนั้นจึงค่อยสนใจกับเรื่องของคนอื่น
...
หลวงพ่อฤาษีลิงดำ