วัดป่าภูริทัตตปฏิปทาราม ต.คลองควาย อ.สามโคก จ.ประทุมธานี
--------------------------------------------------------

การเดินทาง

1. ขึ้นทางด่วนปากเกร็ด-บางปะอิน มุ่งหน้าไปลงสุดทางด่วนที่ถนนวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันตก
(ทางหลวงหมายเลข 9) จากนั้นเลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าไปทางอำเภอบางบัวทอง เมื่อถึงสะพานรถข้าม
ซ้ายไปอำเภอสามโคก ขวาไปอำเภอเสนา วัดป่าภูริทัตตปฏิปทารามอยู่ขวามือใกล้เชิงสะพาน

2. มาจากอำเภอบางบัวทอง วิ่งถนนวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันตก (ทางหลวงหมายเลข 9) ก่อนถึงสะพานถนนข้าม
ซ้ายมือไปอำเภอเสนา ขวามือไปอำเภอสามโคก วัดป่าภูริทัตตปฏิปทารามตั้งอยู่ซ้ายมือก่อนถึงสะพาน

3. มาจากถนนติวานนท์หรือมาจากรังสิต ให้มุ่งหน้าเข้าสู่ถนนหมายเลข 346 จากนั้นวิ่งถึงสี่แยก
ให้มุ่งเข้าสู่ถนนหมายเลข 3111 ที่ระบุว่าไปอำเภอสามโคก ไปอำเภอเสนา เมื่อมาถึงสะพานที่จะ
มุ่งหน้าข้ามไปอำเภอเสนา (ไม่ต้องขึ้น) ให้เลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าไปอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี แล้วรีบกลับรถ วัดป่าภูริทัตตปฏิปทารามอยู่ฝั่งตรงข้าม ตั้งอยู่บนถนนวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันตก (ทางหลวงหมายเลข 9)



http://www.dhammajak.net/board/viewtopic.php?t=990

ประวัติและปฏิปทาย่อ
หลวงปู่เจี๊ยะ จุนฺโท


ชาติกำเนิดและชีวิตปฐมวัย

ท่านกำเนิด เมื่อวันอังคารที่ ๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๕๙ ตรงกับวันขึ้น ๖ ค่ำ เดือน ๗ ปีมะโรง ณ บ้านคลองน้ำเค็ม ต.คลองน้ำเค็ม อ.แหลมสิงห์ จ. จันทบุรี โยมพ่อชื่อ นายซุ่นแฉ โพธิกิจ (แซ่อึ้ง)มาจากประเทศจีน โยมแม่ชื่อ นางแฟ โพธิกิจ เป็นชาวจันทบุรี มีพี่น้องรวม ๘ คน ท่านเป็นบุตรคนที่ ๕

มีนามเดิมว่า โอวเจี๊ยะ โพธิกิจ ท่านมีแผ่นปานดำบริเวณแผ่นหลังตั้งแต่กำเนิด จึงได้นามว่า โอวเจี๊ยะ หมายจึง หินดำ ในทางธรรม หมายถึง เป็นคนที่มีจิตใจเข้มแข็งแกร่งดั่งศิลาแลง ไม่หวั่นไหวไปตามอารมณ์ต่างๆ

ชีวิตสมณะ การแสวงหาธรรม และปฏิปทา

อุปสมบทเมื่อวันที่ ๑๑ กรกฎาคม พ.ศ ๒๔๘๐ ณ พัทธสีมา วัดจันทนาราม ต.จันทนิมิต อ.เมือง จ. จันทบุรี เมื่ออายุ ๒๑ ปี พระครูครุนารถสมาจาร (เศียร) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูพิพัฒน์พิหารการ (เชย) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์ลี ธมฺมธโร เป็น พระอนุสาวนาจารย์

เมื่ออุปสมบทแล้วได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมกรรมฐานเพื่อความพ้นทุกข์อย่างจริงจัง โดยมีพระอาจารย์กงมา จิรปุญฺโญ และ พระอาจารย์ลี ธมฺมธโร เป็นพระอาจารย์อบรม ต่อมาในพรรษาที่ ๓ เมื่อออกพรรษาแล้วได้ เดินทางมาจังหวัดเชียงใหม่เพื่อปฏิบัติธรรมกับองค์หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ณ วัดร้างป่าแดง(วัดป่าอาจารย์มั่น) บ้านแม่กอย ต.เวียง อ.พร้าว ท่านได้ถวายการอุปัฏฐากหลวงปู่มั่น ที่เชียงใหม่ และกลับไปภาคอีสาน เมื่อหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล อาพาธหนัก ท่านพระอาจารย์มั่นได้มีบัญชาให้ หลวงปู่เจี๊ยะไปดูแลอุปัฏฐากหลวงปู่เสาร์ที่วัดดอนธาตุ อ.พิบูลย์มังสาหาร จ.อุบลราชธานี ท่านได้ติดตามดูแลหลวงปู่เสาร์ จนถึงวาระสุดท้าย ที่วัดอำมาตย์ แขวงนครจำปาสัก ประเทศลาว และได้จัดการเรื่องงานศพอย่างเต็มความสามารถ ท่านได้ปฏิบัติธรรมกับครูบาอาจารย์อีกหลายรูป เช่น หลวงปู่ขาว อนาลโย หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน เป็นต้น

ในปี พ.ศ.๒๕๒๖ โยมแม่และพี่ชายของพระอาจารย์นพดล นนฺทโนได้ถวายที่ดินที่บ้านคลองสระ ต.คลองความ อ.สามโคก จ.ปทุมธานี เพื่อสร้างวัดถวายองค์หลวงตามหาบัว องค์หลวงตาพิจารณาแล้วเห็นสมควรนิมนต์ท่านมาอยู่ ท่านเองก็น้อมรับด้วยความเคารพยิ่ง ท่านจึงเป็นเจ้าอาวาสวัดป่าภูริทัตตปฏิปทาราม เรื่อยมาตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๒๗-๒๕๔๗ นับเป็นพรรษที่ ๔๘-๖๗ อันเป็นพรรษาสุดท้ายของท่าน เมื่อวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ได้รับเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูชั้นเอกที่ พระครูสุทธิธรรมรังษี

ท่านได้เข้ารักษาอาการอาพาธที่โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพฯ และได้ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการอันสงบ เมื่อวันจันทร์ ที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๔๗ เวลา ๒๒.๕๕ น. ตรงกับวันขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๙ ปีวอก ด้วยโรคมะเร็งปอด สิริอายุรวม ๘๘ ปี ๒ เดือน ๑๗ วัน นับพรรษาได้ ๖๘ พรรษา

http://www.dhammajak.net/board/viewtopic.php?t=13139

วันหนึ่งก็ได้รับคำบอกกล่าวจากกัลยาณมิตรทางธรรมว่า...

อยากไปภาวนาที่วัดป่าแห่งหนึ่ง ไปด้วยกันไหม เราตอบตกลงไป สุดท้ายได้รับการบอกเล่าจากเพื่อนอีกคนหนึ่งที่คร่ำหวอดในวัดป่าพอสมควรบอกว่าวัดที่จะไป-ป่าไม่เยอะเท่า วัดป่าภูริทัตฯนะจึงมีการเปลี่ยนแผนกันเล็กน้อย (สรุปแล้วเราจะไปดูป่ากันหรือไง)...^^

พอไปถึงวัดป่าภูริทัตฯ วัดเงียบมากๆ มองหาพระสงฆ์หรือบุคคลที่จะถามไม่เจอเลย..เราต้องสุ่มๆเดินหาคนสักคนเพื่อจะได้บอกกล่าวถึงจุดประสงค์ที่มาของเรา 2 คน ...พอเจ้าหน้าที่พาเราไปกราบเรียนกับพระสงฆ์แล้วท่านก็วางสมุดให้เขียนว่า ชื่อที่อยู่ วันมาและวันกลับ..จากนั้นเราก็เก็บสัมภาระขึ้นเรือนนอนที่อยู่หลบๆมุมมีแต่ต้นไม้บดบังอยู่ด้านหน้า เรือนนอนกว้างมากๆ แต่มีคนพักภาวนากันเพียง 4 คนสะดวกสบายห้องน้ำอยู่ด้านล่างไม่เป็นที่ลำบากเลย

พอวางกระเป๋าพักเหนื่อยสักแป๊บใหญ่ๆ พี่ที่อยู่วัดก็บอกว่าเปลี่ยนเสื้อเป็นสีขาวแล้วไปกราบพระและตั้งจิตบอกกับรูปของหลวงปู่เจี๊ยะในเจดีย์ถึงการที่จะมาพักเพื่อภาวนานะ ให้ตั้งใจ ..ความเรียบง่ายเพียงเท่านี้ก็ทำให้เราเป็นผู้ภาวนาและรักษาศีลอุโบสถเรียบร้อยแล้วในเบื้องต้น

พอได้อ่านกฏระเบียบของผู้ที่มาเข้าพักภาวนาพอเข้าใจคร่าวๆแล้วก็พักผ่อนกันเล็กน้อย..ประมาณเกือบๆสี่โมงเย็นตกใจตื่นเพราะได้ยินเสียงไม้กวาดกระทบพื้น..ดังทำลายความเงียบ เราจึงลุกไปเดินหาไม้กวาดเพื่อร่วมกันกวาดใบไม้กับ ป้าๆยายๆ อีก 2 ท่าน กวาดไปภาวนาไป ได้เหงื่อดี ได้ภาวนาด้วย จริตเราชอบให้กายเคลื่อนไหว อยู่นิ่งๆเฉยๆ เราจะเกียจคร้านมากๆสุดท้ายก็ง่วงหงาวหาวนอนในที่สุด ....

พอกวาดใบไม้เสร็จ ประมาณ 6 โมงเย็นก็อาบน้ำแต่งกายเพื่อเตรียมตัวไปทำวัตรเย็นที่เจดีย์เวลา 19.30 น.แต่เราไปก่อนเวลา..เพราะเพื่อนชอบนั่งสมาธิก็เข้าไปนั่งในเจดีย์ส่วนเรา ขออยู่ข้างๆเจดีย์เดินจงกรมไปมาแทน..(เรานั่งสมาธิแล้วชอบหลับ)

เคยได้ยินเพื่อนๆนักภาวนา...

พูดกันบ้างว่า พอสวดมนต์หรือทำสมาธิเสร็จจะเห็นสีหน้าในรูปภาพของครูบาอาจารย์เปลี่ยนไปจากดูบึ้งตึงก็ดูอ่อนโยนลง..เราก็ฟังแบบบ้าบอคอแตก(หรือเปล่าเนี่ย)

แต่เราก็เป็นนะไปวันแรกทำไมมองดูรูปหลวงปู่ฯแล้วคล้ายท่านดูเราแบบมึนตึงปานนี้ แต่พอตอนกลับเข้าไปกราบลารูปและอัฐฐิของหลวงปู่ฯ ทำไมเราดูสีหน้าท่านอ่อนโยนลงหว่า? (เรามึนหรือว่าจิตใจเราสงบร่มเย็นกว่าตอนที่มา)

ผู้ภาวนาหญิง มาเป็นครั้งแรกเช่นกัน..
พอทำวัตร และรับประทานอาหารเรียบร้อยแล้ว..จะช่วยวัดทำงานตามสะดวกและเห็นสมควร ทำไปเงียบๆ รู้กาย รู้ใจไป

ขออนุญาตปาดกระทู้ (เล็งๆรอๆตั้งแต่เมื่อคืนละ นึกแล้วเชียวว่าภาพต้องยังไม่หมด อิอิ)

อนุโมทนานะคะ

เป็นวัดที่เราเองอยากไปสักครั้งจัง เพราะศรัทธาหลวงปู่เจี๊ยะมากค่ะ

ใบไม้เหล่านี้ ช่วยเราภาวนานะ จะร่วงหล่นเยอะแบบนี้ทุกวัน ซึ่งทุกๆเย็นเวลา 4 โมงเราก็จะถือไม้กวาดมากวาดๆๆๆ...รู้กาย รู้ใจเราไป

ใช้คำน่ารักจังเลยค่ะ "ปาดกระทู้" หาโอกาสไปนะคะวัดเงียบสงบสัปปายะมากๆเลยค่ะ..คนไปภาวนามีไม่เยอะ ส่วนใหญ่มีแต่คุณป้า คุณยาย ซึ่งให้ความดูแลแก่เราอย่างดี แถมตั้งใจภาวนาจนเราอายค่ะ...ด้วยความสัปปายะและสถานที่กว้างขวางทำให้เราหาที่เดินจงกรมหรือกวาดใบไม้ไป ภาวนาไป ได้อย่างดีค่ะ

สาธุๆๆ