เรื่อง 18 +

วันนี้มาเล่าเรื่อง 18 บวกดีกว่า

เผื่อเป็นอุทาหรณ์ ให้

นานมาแล้ว ช่วงนั้น เม อายุยังไม่ถึง18 หรอก
แค่เริ่มเปลี่ยนบัตรเป็นนางสาวแล้วแหละค่ะ

ช่วงนั้นปิดเทอม ก็เรยมีเวลาได้ไปเร่ร่อน ตามเวปธรรมมะต่างๆ 
ได้ไปให้ความเห็น ไปถามไปตอบกระทู้หลายๆเจ้า 
แล้วก็มีคนในเวปต่างๆ  หลายคน เข้ามา ตีสนิทด้วย มาคุยหลังไมค์
มีแต่ผู้ชาย ทั้งหนุ่มทั้งแก่ ตั้งแต่อายุยี่สิบกว่าจนห้าสิบกว่า เรยเข้ามาคุย 

ก็ดีนะคะ มีคนคุยด้วยสนุกดี ไม่เหงา  

แต่ เอ่  เรื่อง 18 บวกนี่ คุยห้องสนทนาธรรมได้มั๊ยคะ  

ก็มีหลายคน ทั้งหนุ่มเล็ก หนุ่มใหญ่ หนุ่มสูงวัย หนุ่มโสด หนุ่มพ่อหม้าย เข้ามาคุยด้วย 
แต่ละคน ก็เคยวาดลวดลาด แสดงความรู้ในธรรม หลากหลายสาขา ตามแต่ประสบการณ์และวิชชาที่เรียนมา
แสดงกัน ตามบอร์ดตามกระทู้ ต่างๆ  

แต่ๆ ก็คงอยากได้เม เป็นกัลยาณมิตร เป็นสหายธรรม เป็นแฟน เป็นกิ๊กมั๊ง 

คนเหล่านั้น เริ่มเข้ามา มาขอเฟสบุค ขอไอจี  อยากส่อง อยากสอนธรรมในด้านต่างๆ ตามแต่ละคนถนัด 
ก็ดีนะ ถ้าเก็บประโยชน์ได้ แม้ไม่มากมายอะไร ระลึกธรรมได้ วินาทีเดียวก็มีค่า 

เม ก็เคยเล่าไปแล้วว่า  ช่วงเริ่มออกท่องยุทธภพของเม  ในการหัดปฎิบัติธรรม 
ก็ได้ร่ำเรียน ตามสำนักต่างๆ แบบเส้าหลิน เม้งก่า บู้ตึ้ง ช้วนจินก่าย  เกาะดอกท้อ สุสานโบราณ
และสำนักอื่นๆ  จนได้รับเมตตาจากเจ้าสำนักต่างๆ  ถ่ายทอด
มอบเคล็ดวิชาให้ 
แบบว่า จะตีสุนัข  ก็ต้องกระบวนท่า ไม้เท้าตีสุนัข 

ก็เรยรับรู้ รับมือกระบวนท่าต่างๆ  ของหนุ่มๆเหล่านั้น ว่าจากสำนักไหน ใช้กระบวนท่าเท่าไร 

ก็ดีแหละค่ะ  ไม่ถึงกะเอาเป็นเอาตาย แบบหนังจีน
แต่  อาจทำให้เมช้ำใจจนตายได้เนาะ  ถ้าประมาทพลาดพลั้งไป

ในพื้นฐานกระบวนท่าทั้งหมด  เจตจำนงค์ในศีล เป็นหลัก
ก็ทำให้ไม่หลงคารม ไม่หลงไปในอารมณ์ ที่คนเหล่านั้น มาโชว์ มาหลอกล่อ
ปล่อยวิชา อวิชชา ทั้งสายธรรมะ สายมาร ออกมาทดสอบ มาประลองฝีมือ

เมื่อเจตจำนงในศีลตั้งมั่น สติก็มั่นคง ก็เรย นั่งคุยได้อย่างสะดวกก็ไม่อึดอัดขัดข้อง 
แล้วก็รู้ในอิริยาบทตัวเอง ในสัมปชัญญะ  ก็เลยไม่โดนหลอกล่อไป ในอารมณ์ ในกระบวนท่า
ที่อีกฝ่ายปล่อยพลังมา ไม่ตกไหลไปในอารมณ์ที่โดนหลอกล่อ
ทั้งคำชม คำหวาน คำตำหนิ คำหยาบ คำทะลึ่ง ลามก อนาจาร

เมื่อเจตจำนงในศีลตั้งมั่นอยู่
กาเม ก็ทำไร เม ไม่ได้  

เมก็ยังเป็นเม ไม่ได้เปลี่ยนเป็นกาเม  

หลายๆคนก็มักมาสอนเม เรื่องอสุภะ  ว่าเดี๋ยวเมก็แก่เดี๋ยวก็เหี่ยว อย่าไปยึดมั่น ว่าเป็นเรา
เป็นของเรานะ

เม ถ้ายึดอยู่ก็จะทุกข์ เป็นเรา ของเรา เราเป็นนั้นเป็นนี่ เราสวย เราน่ารัก เราเจ็บ เราอาย 
ตายไปสัปเหร่อ เอาไปปู้ยี่ปู้ยำนะ 

ก็จริงตามเค้าว่าน่ะแหละค่ะ ถ้าพูดจริงๆ ก็ยอมรับได้เนาะคะ

เอ่ ถ้าจะเล่าเรื่องที่เมชอบ เปลือยได้มั๊ยคะ 

นั่นแหละ ตรงนิสัยเมเรย ชอบม๊ากๆ  มีชีวิต แบบนี้ 

เล่าให้ฟังก็ได้นะ

นคฺคา นที อโนทกา
นคฺคํ รัฏฐํ อราชิกํ
อิตฺถี วิธวา นคฺคา
ยสฺสาปิ ทส ภาตโร

แม่น้ำ ไม่มีน้ำ ชื่อว่าเปลือย
แว่นแคว้น ไม่มีราชา ชื่อว่าเปลือย
หญิงปราศจากสามี แม้จะมีพี่น้องตั้ง ๑๐ คน ก็ชื่อว่าเปลือย 

เปลือยแบบนี้ไงคะ
พอแระค่ะ จบกระทู้ เดี๋ยวคุณลุงหมานหัวใจวาย