วันเวลาปัจจุบัน 04 ส.ค. 2020, 04:19  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


กฎการใช้บอร์ด


รวมกระทู้จากบอร์ดเก่า http://www.dhammajak.net/board/viewforum.php?f=7



กลับไปยังกระทู้  [ 4 โพสต์ ]    Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 29 ธ.ค. 2011, 10:16 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 01 มี.ค. 2010, 16:12
โพสต์: 2280

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว




deer04.jpg
deer04.jpg [ 14.54 KiB | เปิดดู 1182 ครั้ง ]
กวางเข้ามาในนิมิตของท่าน
(ตอนหนึ่งจากบทความใน นิตยสารน่านฟ้า ฉบับที่ ๔๔)

.. ขอเล่าย่อๆ เรื่องอาหารถวายพระ เมื่อครั้งพระอาจารย์จันทร์ สร้างวัดแรกของท่าน ที่วัดป่าถ้ำภูเคย
ทองผาภูมิ กาญจนบุรี วันหนึ่งท่านต้องเข้ากรุงเทพ กวางตัวหนึ่งที่เคยเข้ามากินอาหารในวัด ได้โดนสุนัขไล่ กวางก็วิ่งหนีไปเข้าบ้านโยม โยมเห็นกวางเข้ามาแทนที่จะช่วย กลับเอาปืนมายิงกวางตายและเอาเนื้อกวางมาทำอาหารถวาย

พอกลับมาท่านนั่งภาวนา กวางที่โดนยิงก็เข้าในนิมิตของท่านเล่าให้ท่านฟังว่าโดนโยมอยู่ใกล้วัดยิง
ตาย พรุ่งนี้เขาจะเอาเนื้อกวางที่โดนยิงเข้ามาถวายให้ท่านฉัน ขอให้ท่านฉันให้ด้วย เพราะอานิสงค์ที่
ท่านฉันเนื้อกวางให้นี้ กวางจะขอเกิดเป็นคน จะขอเวลาแค่ ๑๖ ปี ก็พอและโตพอที่จะจับปืนเพื่อจะ
ไปฆ่าโยมที่ยิงเขา ท่านก็ไม่ได้รับปากอะไร

พอเช้าโยมที่ยิงกวางก็เอาอาหารมาถวายจริงๆ ท่านก็ไม่ฉันอาหารเขา คืนที่สองก็มาต่อว่าอีกว่า
ทำไมไม่ฉัน ท่านก็อธิบายเรื่อการจองเวร ก็จะไม่มีวันจบถ้าฉันเนื้อกวางนี้ กวางได้ไปเกิดก็จะไปฆ่า
โยม ภพต่อไปกวางก็จะต้องโดนฆ่าอีก วนเวียนอยู่อย่างนี้ ไม่มีวันจบ ถ้าโยมคนนี้สำนึกผิดก็ควรให้
อภัยเขา กวางก็เข้าใจแต่ก็ยังไม่ยอม

จนคืนต่อมา กวางก็เข้ามาขออีก บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายเพราะเนื้อกวางหมดแล้ว
จะเหลือเพียงเป็นเนื้อกวางแดดเดียว ขอท่านเมตตาฉันให้ด้วย

พอเช้าขึ้น โยมก็เอาเนื้อกวางแดดเดียวมาถวายจริงๆ ท่านก็ไม่ฉัน โยมก็โกรธและต่อว่าท่านบอกว่า
เขารอท่านอาจารย์ฉันอาหารของเขาตั้งสามวัน แต่ท่านไม่ยอมแตะอาหารที่เขาเอามาถวายเลย
ท่านก็ตอบโยมนั้นว่า กูไม่ฉันเพราะเมตตามึงต่างหาก ตอนกูไม่อยู่มึงทำอะไรไว้ อาหารนี้ได้มาอย่าง
ไร เล่าไปซิ

เขาก็ตกใจว่าท่านรู้ได้อย่างไร เขาก็เล่าให้ท่านฟัง ท่านก็ดุว่า ดูสิว่าจิตหมาที่ไล่กวางกับจิตคนใคร
มันสูงกว่ากัน กวางมาหาที่พึ่ง ไม่ช่วยมันแล้วยังเอาปืนไปยิ่งมันตาย รู้ไหมมันมาหากู บอกให้กูกินเนื้อ
ที่มึงทำมาถวายนี้แหละแล้วจะได้ไปเกิด ขอเวลาแค่ ๑๖ ปี ก็จะโตพอที่จะจับปืนมาฆ่ามึง ถ้ากูกินเข้า
ไปอะไรจะเกิดขึ้น เสียแรงที่เข้าวัดทำบุญแต่จิตใจต่ำกว่าสัตว์

เขาก็ร้องไห้สำนึกผิดตัวสั่นด้วยความกล้วในเวรกรรมที่ทำและขอบวชชดใช้ให้กวาง กวางเห็นอย่าง
นั้นก็เข้ามาในนิมิต ขอกราบนมัสการที่ท่านอาจารย์สอนและยอมอโหสิกรรมแก่โยม


นี่เป็นเรื่องหนึงในอีกหลายเหตุการณ์ที่ท่านได้ประสบมา ขอให้เป็นข้อคิดว่า จิตท่านละเอียดและ
เมตตาเพียงใดต่อทุกจิตวิญญาณ

http://tigertemple.org/tigertemple_new/ ... cle_ID=339

.....................................................
"พุทโธ .. พุทโธ .. พุทโธ"
ภาวนาวันละนิด จิตแจ่มใส
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 29 ธ.ค. 2011, 13:46 
 
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 02 ส.ค. 2011, 15:12
โพสต์: 191


 ข้อมูลส่วนตัว


วิริยะ เขียน:
กวางเข้ามาในนิมิตของท่าน
(ตอนหนึ่งจากบทความใน นิตยสารน่านฟ้า ฉบับที่ ๔๔)

.. ขอเล่าย่อๆ เรื่องอาหารถวายพระ เมื่อครั้งพระอาจารย์จันทร์ สร้างวัดแรกของท่าน ที่วัดป่าถ้ำภูเคย
ทองผาภูมิ กาญจนบุรี วันหนึ่งท่านต้องเข้ากรุงเทพ กวางตัวหนึ่งที่เคยเข้ามากินอาหารในวัด ได้โดนสุนัขไล่ กวางก็วิ่งหนีไปเข้าบ้านโยม โยมเห็นกวางเข้ามาแทนที่จะช่วย กลับเอาปืนมายิงกวางตายและเอาเนื้อกวางมาทำอาหารถวาย นั่นเห็นไหม นี่ทำเพื่อตนเพราะความยึดถือว่า นี่แหละตัวเรา โดยไม่คำนึงว่า ดีหรือชั่ว เป็นกุศลหรือเป็นอกุศล บริโภคก็เพื่อตน ใช้สอยก็เพื่อตน แต่ฆราวาสท่านนี้ยังดีอยู่ที่มีจิตคิดในเรื่องบุญกุศล นำเนื้อนั้นมาประกอบอาหารถวายพระ แต่ถึงอย่างไรก็ยังเป็นทานที่ไม่มีอานิสงส์มาก เพราะวัตถุทานกลายเป็นของไม่บริสุทธิ์ ฆราวาสก็รู้ พระก็รู้ ...กรณีกวางที่ตายไปจะได้บุญจากทานนี้หรือไม่นั้น กวางตายไปแล้ว เจตนาของกวางหลังความตายใครจะทราบได้ เพียงแต่พระท่านรู้จากนิมิต ถ้าขณะใกล้ตายตั้งจิตอธิฏฐานถวายเนื้อกาย อันนี้ค่อนข้างจะได้บุญกุศลจากทานนั้น

พอกลับมาท่านนั่งภาวนา กวางที่โดนยิงก็เข้าในนิมิตของท่านเล่าให้ท่านฟังว่าโดนโยมอยู่ใกล้วัดยิง
ตาย พรุ่งนี้เขาจะเอาเนื้อกวางที่โดนยิงเข้ามาถวายให้ท่านฉัน ขอให้ท่านฉันให้ด้วย เพราะอานิสงค์ที่
ท่านฉันเนื้อกวางให้นี้ กวางจะขอเกิดเป็นคน จะขอเวลาแค่ ๑๖ ปี ก็พอและโตพอที่จะจับปืนเพื่อจะ
ไปฆ่าโยมที่ยิงเขา ท่านก็ไม่ได้รับปากอะไร

พอเช้าโยมที่ยิงกวางก็เอาอาหารมาถวายจริงๆ ท่านก็ไม่ฉันอาหารเขา คืนที่สองก็มาต่อว่าอีกว่า
ทำไมไม่ฉัน ท่านก็อธิบายเรื่อการจองเวร ก็จะไม่มีวันจบถ้าฉันเนื้อกวางนี้ กวางได้ไปเกิดก็จะไปฆ่า
โยม ภพต่อไปกวางก็จะต้องโดนฆ่าอีก วนเวียนอยู่อย่างนี้ ไม่มีวันจบ ถ้าโยมคนนี้สำนึกผิดก็ควรให้
อภัยเขา กวางก็เข้าใจแต่ก็ยังไม่ยอม

จนคืนต่อมา กวางก็เข้ามาขออีก บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายเพราะเนื้อกวางหมดแล้ว
จะเหลือเพียงเป็นเนื้อกวางแดดเดียว ขอท่านเมตตาฉันให้ด้วย

พอเช้าขึ้น โยมก็เอาเนื้อกวางแดดเดียวมาถวายจริงๆ ท่านก็ไม่ฉัน โยมก็โกรธและต่อว่าท่านบอกว่า
เขารอท่านอาจารย์ฉันอาหารของเขาตั้งสามวัน แต่ท่านไม่ยอมแตะอาหารที่เขาเอามาถวายเลย
ท่านก็ตอบโยมนั้นว่า กูไม่ฉันเพราะเมตตามึงต่างหาก ตอนกูไม่อยู่มึงทำอะไรไว้ อาหารนี้ได้มาอย่าง
ไร เล่าไปซิ

เขาก็ตกใจว่าท่านรู้ได้อย่างไร เขาก็เล่าให้ท่านฟัง ท่านก็ดุว่า ดูสิว่าจิตหมาที่ไล่กวางกับจิตคนใคร
มันสูงกว่ากัน กวางมาหาที่พึ่ง ไม่ช่วยมันแล้วยังเอาปืนไปยิ่งมันตาย รู้ไหมมันมาหากู บอกให้กูกินเนื้อ
ที่มึงทำมาถวายนี้แหละแล้วจะได้ไปเกิด ขอเวลาแค่ ๑๖ ปี ก็จะโตพอที่จะจับปืนมาฆ่ามึง ถ้ากูกินเข้า
ไปอะไรจะเกิดขึ้น เสียแรงที่เข้าวัดทำบุญแต่จิตใจต่ำกว่าสัตว์

เขาก็ร้องไห้สำนึกผิดตัวสั่นด้วยความกล้วในเวรกรรมที่ทำและขอบวชชดใช้ให้กวาง กวางเห็นอย่าง
นั้นก็เข้ามาในนิมิต ขอกราบนมัสการที่ท่านอาจารย์สอนและยอมอโหสิกรรมแก่โยม


นี่เป็นเรื่องหนึงในอีกหลายเหตุการณ์ที่ท่านได้ประสบมา ขอให้เป็นข้อคิดว่า จิตท่านละเอียดและ
เมตตาเพียงใดต่อทุกจิตวิญญาณ

http://tigertemple.org/tigertemple_new/ ... cle_ID=339


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 29 ธ.ค. 2011, 14:12 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 01 มี.ค. 2010, 16:12
โพสต์: 2280

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ที่จริงควร โพสแยกต่างหาก ผมเห็นว่าไม่ควรเข้าไปเพิ่มเติมในกระทู้ผู้อื่น แม้จะ Quote กระทู้ก็ตาม เมื่อทำอย่างนี้ได้ หนังสือตำราคำภีร์หรือกระทั้งพระไตรปิฏก มีหรือจะไม่ถูกตัดทอน ต่อเติม โดยแทรกความรู้สึกนึกคิดของตนเข้าไปด้วย โดยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์

พระองค์จึงตรัสเรื่อง "กาลามสูตร" ไว้ให้ตรึกตรอง ก่อนจะเชื่อ ถึงจะอ้างว่า หลวงปู่่ หลวงตา
เกจิอาจารย์ หรือจะมาจากพระไตรปิฏกก็เถอะ

:b13:

.....................................................
"พุทโธ .. พุทโธ .. พุทโธ"
ภาวนาวันละนิด จิตแจ่มใส


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 30 ธ.ค. 2011, 14:24 
 
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 02 ส.ค. 2011, 15:12
โพสต์: 191


 ข้อมูลส่วนตัว


s006 ถ้าหากเจ้าของกระทู้เข้าใจอย่างนั้นว่า ผมไปเพิ่มเติมข้อความ ก็ขออภัย เพราะความจริง ผมเพียงแต่อ้างกระทู้ข้อความส่วนบน เจตนานอกนี้ไม่มี


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 4 โพสต์ ] 

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 5 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร