วันเวลาปัจจุบัน 12 ธ.ค. 2019, 16:13  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


กฎการใช้บอร์ด


อ่านกรรมแห่งกรรมจากบอร์ดเก่า
http://www.dhammajak.net/board/viewforum.php?f=4



กลับไปยังกระทู้  [ 1 โพสต์ ]    Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 17 มี.ค. 2016, 05:21 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 14 ก.ย. 2010, 20:29
โพสต์: 4907

แนวปฏิบัติ: พิจารณากาย
สิ่งที่ชื่นชอบ: มณีรัตน์,พระผู้เป็นดั่งผ้าขี้ร้วห่อทอง
อายุ: 34

 ข้อมูลส่วนตัว


รูปภาพ

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ
วัดอรัญญบรรพต
อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย


บัดนี้ใจเป็นผู้รับรู้อารมณ์ทั้งห้านั้น พอมันอารมณ์ใดกระทบเข้าไปที่ใจ ใจก็รู้อารมณ์นั้นขึ้นมาบาดนินะ เช่น ตาไปเห็นรูปเข้าเกิดความรู้สึกทางตาขึ้น มันก็ส่งกระแสเข้าไปหาจิต จิตก็รู้ว่า นั่นรูปคน นั่นรูปสัตว์ นี่มันไปจากตานี่ สาเหตุที่ใจจะรู้จักรูปนั้นน่ะ หรือจะเห็นรูปนั้นน่ะ ทีนี้สมมติว่าถ้าตาบอดลงอย่างนี้นะ วิญญาณมันไม่ได้อาศัยอยู่ในรูปตานั่นน่ะ มันก็เลยไม่เห็นรูปนั้นเลยบาดนิ วิญญาณมันก็ไม่ได้ส่งเข้าไปหาจิตเลยว่า ตานี้มันได้เห็นรูปอย่างนั้นอย่างนั้น ไม่มี หู จมูก ลิ้น กาย ก็เหมือนกันแหละ เมื่อมันวิบัติลงไปเต็มที่แล้วนี่ วิญญาณมันก็ไปอาศัยอยู่ไม่ได้

นั่นแหละดังนั้นเมื่อเวลาคนใกล้จะตายน่ะ ตามันก็ชำรุด หูมันก็ชำรุด จมูกก็ชำรุดไปหมดเลย ไม่สามารถจะสูดกลิ่นอะไรได้แล้ว ลิ้นมันก็ชำรุด ไม่รู้จักรสอาหารอะไรเลย วิญญาณทางตา เป็นต้น อันนี้ก็ดับไป ดับไป ดับไป ตลอดถึงวิญญาณทางกายบาดนิ กายนี้เมื่อมันชำรุดมากแล้ว วิญญาณก็ไปอาศัยอยู่ไม่ได้ ก็ต้องดับลง ดับลง มันก็มาเหลืออยู่แต่ “มโนวิญญาณ” ก็น้อยเข้า น้อยเข้า มันไม่สามารถจะรับรู้ภายนอกได้เลยบาดนิ วิญญาณมันดับลง ดับลงน่ะ นั่นล่ะให้สังเกตดู เป็นอย่างนั้น

บาดนิเมื่อวิญญาณ คือ “มโนวิญญาณ” วิญญาณทางใจนี้มันดับลงแล้ว ความรู้สึกเกี่ยวกับ “ชีวิต” นี้มันก็ไม่มีแล้ว ท่านเรียกว่า “จิตเข้าภวังค์” จิตของคนธรรมดาสามัญนี่เมื่อเวลาจวนจะตายนี่มันจะเข้าภวังค์ คือ มันเคลิ้มหลับไป มันลืมตัวไปว่างั้นเถอะ ไม่รู้สึกตัวแล้วบาดนิ มันเคลิ้มไปเหมือนอย่างคนเคลิ้มหลับไปนี่ พอว่ารู้สึกตัวขึ้นอย่างนี้มันเป็นอย่างอื่นไปแล้วบาดนิ มันไม่ได้อยู่ในร่างอันนี้แล้ว มันเป็นหน้าที่ของ “กรรมใหม่” จะพึงนำไปแล้วบาดนิ จะพึงตกแต่งละ ตกแต่งรูปทิพย์ให้อยู่ให้อาศัยแล้วบาดนินะ

รูปทิพย์นี่มันเป็นฝ่ายบุญกุศล ถ้าเป็นรูปเปรต รูปสัตว์นรก รูปอสุรกายอย่างนี้มันก็เป็นฝ่ายอกุศล มันสุดแล้วแต่จิตใจยึดเอาอะไรเป็นอารมณ์มากกว่ากันในขณะเวลาจิตมันจะลงภวังค์นั่นน่ะ เมื่อมันยึดบาปไว้มากกว่าบุญอย่างนี้นะ บาปมันก็มีหน้าที่ตกแต่งเรือนร่างให้ดวงจิตนี้อาศัยใหม่ต่อไป เออ มันเป็นอย่างนั้น ถ้าจิตนี้มันยึดเอาบุญกุศลไว้มากกว่าบาปอย่างนี้ บุญมันมีกำลังเหนือบาป มันก็ตกแต่งที่อยู่อาศัยให้ดวงจิตนี้เรียกว่า ตกแต่งรูปร่างให้ดวงจิตนี้ได้อาศัยดี ประณีตบรรจง ที่ท่านเรียกว่า เทวดา นั่นแหละมันก็เป็นอย่างนั้นแหละ พอจิตนี้ออกจากร่างนี้แล้วก็มันก็เกิดเป็นร่างใหม่ขึ้นทันที ก็ด้วยอำนาจบุญมันแต่งให้ หรือด้วยอำนาจแห่งบาปมันแต่งให้



:b44: :b44:


ส่วนหนึ่งจากพระธรรมเทศนาหัวข้อ
“สุขทุกข์อยู่ที่ใจดีหรือใจร้าย”



:: ประวัติ ปฏิปทา และคำสอน “หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ”
http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=72&t=43689

.....................................................
"เกิดดับ..เกิดแล้วไม่ดับไม่มี"


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 1 โพสต์ ] 

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

่กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 1 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร