วันเวลาปัจจุบัน 28 ก.พ. 2024, 23:11  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง




กลับไปยังกระทู้  [ 15 โพสต์ ]    Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 ธ.ค. 2009, 09:13 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 15 พ.ย. 2009, 15:50
โพสต์: 3

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ดิฉันเคยทำงานร่วมกับผู้ชายคนหนึ่ง เขามีปัญหาเรื่องงานมาปรึกษา ดิฉันก็ได้แต่รับฟัง ไม่ได้ให้คำปรึกษาสักเท่าไร แต่คิดว่าเขาคงต้องการแค่คนรับฟังเท่านั้น เพราะหลังจากนั้นเขาก็ยังมาปรึกษาดิฉันเรื่อยๆ จนแม้กระทั่งแยกย้ายกันไปทำงานที่อื่น เขาก็ยังเอาเรื่องในที่ใหม่มาเล่าให้ฟังอยู่เสมอ รวมทั้งเรื่องอื่นๆของเขาด้วย

มีบางช่วงที่เขาทำตัวสนิทสนมกับดิฉันมาก ทำให้ดิฉันเผลอคิดไปว่าเขาชอบดิฉัน และไปแอบชอบเขา ทั้งที่รู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว แต่ในที่สุดดิฉันก็รู้ว่าเขาคิดกับดิฉันแบบเพื่อนสนิทจริงๆ เพราะเขาสามารถเล่าทุกเรื่องให้ดิฉันฟังได้ รวมทั้งเรื่องแฟนของเขาที่เพิ่งเลิกกัน และเรื่องสาวๆ คนใหม่ที่เขาจะไปจีบ

ดิฉันเองก็พยายามทำใจว่าเขาเป็นแค่เพื่อนสนิท แต่บางครั้งที่เขาเล่าเรื่องสาวๆ หรือทำท่าไม่สนใจดิฉัน ดิฉันก็จะน้อยใจ ต่อว่าเขา แสดงกิริยาไม่เหมาะสม แต่พอสำนึกตัวได้ก็ขอโทษเขา และก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิมอีก

บางครั้งดิฉันคิดจะใช้วิธีหักดิบ เลิกติดต่อกับเขาด้วยการไม่คุย ไม่รับสายหรือพูดจาไม่ค่อยดีกับเขา แต่ก็ทำได้ไม่นาน เพราะดิฉันจะรู้สึกผิดต้องง้อเขาก่อนเสมอ และก็กลับมาคุยกันอีก

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเป็นวัฎจักรไม่จบสิ้นค่ะ เพราะเกิดมาหลายครั้งแล้ว และแต่ละครั้งก็จะเป็นดิฉันที่สร้างอกุศลกรรมให้เกิดขึ้น คือพอสนิทกัน ดิฉันก็จะไปยึดติดว่าเขาควรจะสนใจดิฉันบ้าง น้อยใจคิดมาก หาเรื่องเขา จนห่างๆ กันไป พอคิดได้ก็ไปขอโทษเขา แล้วก็กลับมาคุยกันอีก

ดิฉันพยายามหาวิธีแก้ไข ซึ่งดิฉันรู้ดีว่ามันไม่ใช่ความผิดของเขาที่ยังติดต่อดิฉัน เขาแค่ต้องการเพื่อนที่เป็นที่ปรึกษาและเขาไว้ใจดิฉันว่าสามารถรับฟังปัญหาของเขาได้ทุกเรื่อง แต่ต้นเหตุของเรื่องนี้เป็นที่ตัวดิฉันเองที่ยังทำใจให้คุยกับเขาโดยที่คิดกับเขาแค่เป็นเพื่อนไม่ได้ ทำให้ดิฉันทุกข์ใจไม่สบายใจอยู่เป็นระยะๆ เฝ้าครุ่นคิดแต่เรื่องนี้ แม้ว่าจะพยายามใช้หลักธรรมะเข้ามาช่วย ว่าอย่าไปยึดติดกับเขา เขาเป็นแค่เพื่อนร่วมโลกคนหนึ่งเท่านั้น ซึ่งก็จะช่วยได้ช่วงหนึ่ง แล้วพอเริ่มกลับมาสนิทกันมากอีก ก็จะเกิดความรู้สึกและเหตุการณ์แบบนี้อีก มันเป็นๆ หายๆ อยู่ตลอดเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา ทำให้ใจไม่สงบเลยค่ะ

ดิฉันจึงอยากจะขอคำปรึกษาจากท่านที่มีความรู้และประสบการณ์ในที่นี้ช่วยชี้แนะด้วยค่ะว่าดิฉันควรทำอย่างไรดี ถึงจะทำให้คิดกับเขาเป็นเพื่อนได้จริงๆ สักที

ขอบคุณล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 ธ.ค. 2009, 12:15 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5636

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


ปัญหาของคุณ คิดว่าไม่น่าจะใช่ความรู้สึก
ชอบจริงๆจังๆ คงเป็นแค่ความใกล้ชิดมากกว่า ผู้หญิงเราจะว่าไป
ก็คงเหมือนไม้เลี้อยจริงๆแหละค่ะ ใกล้ที่ไหนก็พันที่นั่น เขามีอะไร
มาปรีกษาเรา พูดกับเราได้ทุกเรื่อง ก็เลยทำให้เรามีความรุ้สึกว่า
เรา "สำคัญ" สำหรับเขา แล้วก็เลยเถิดจนกลายเป็นว่า เขาเป็น
"คนของเรา" เป็นความรู้สึก "จับจอง" มากกว่า :b14:

เคยมีเพื่อนสนิทแบบนี้ และเดี๋ยวนี้ก็ยังมีอยู่ จะอึดอัดมากถ้าความรู้สึก
ของเรามันชักจะล้นขอบเขตของคำว่าเพื่อนไป ใจแป้วทุกครั้งที่เห็น
เขามองหญิงอื่น ตาร้อนทุกคราที่ได้ยินเขาชมใคร และน้อยใจทุกที
ถ้าเห็นเขาเอาใจใส่คนอื่น และจะทรมานทุกครั้งที่ต้องคอยเก็บกัก
ความรู้สึกไม่ให้เผยออกมา :b5:

ตอนหลังเลยใช้วิธี ถ้ารู้สึกว่า ใจเราชักจะเกินเลยมากไปแล้ว ก็จะดึงๆ
ความรู้สึกของตัวเอง โดยการถอยออกมาสักระยะหนึ่ง ไม่ติดต่อ ทำเป็นยุ่ง
ทำเป็นไม่ว่างที่จะเจอ พอความรู้สึกที่มันพลุ่งพล่านลดระดับความร้อนแรงลง
ก็กลับไปเป็นเพื่อนเหมือนเดิม ก็จะทำสลับแบบนี้แหละค่ะ คุณจะลองใช้วิธีนี้
ก็ได้นะค่ะ ง่ายๆก็คือ "มากไปให้ถอย น้อยไปก็เข้าใกล้"
จะไม่มีคำว่าล้ำเส้นค่ะ พยายามดูนะค่ะ :b11:

มิตรภาพที่ดีที่สุด คงทนที่สุด ยืนนานที่สุด คือ"เพื่อน"ค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ จะแวะมาคุยอีกนะค่ะ :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 ธ.ค. 2009, 12:52 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2009, 03:20
โพสต์: 48

งานอดิเรก: อ่านหนังสือ
สิ่งที่ชื่นชอบ: เดอะซีเคร็ต
ชื่อเล่น: สา
อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ความคิดเห็นส่วนตัว ถ้าไม่ถูกใจอย่าว่ากันน่ะ
ดิฉันมีเพื่อนผู้ชายที่สนิทมาก 2 คน
คนหนึ่งเป็นเพื่อนตั้งแต่เรียน ม.3 (ตอนนี้เราอายุ 37)
คนหนึ่งเป็นเพื่อนสามี ที่รู้จักตั้งแต่เริ่มคบกับสามี (ตอนนั้นอายุ 21)
เป็นเพื่อนที่ดีมาก ปรึกษาหารือ คุยกันไม่ทุกเรื่อง แต่เรื่องที่คุยมักจะสำคัญกับการดำรงชีวิต
และให้ความช่วยเหลือเรื่องเงิน โดยไม่มีคำว่าให้ยืม แต่หมายถึงให้เลย และ ดูแลเราดีกว่าสามี
บางครั้งแอบเกิดความรู้สึกว่า ผู้หญิงที่ร่วมชีวิตกับเขาช่างโชคดีจริง ๆ
แต่อาจจะเป็นโชคดีของเรา เพราะเพื่อน 2 คนนี้ปัจจุบันยังไม่มีภรรยา
จึงมีเวลา และ มีกำลังทรัพย์คอยดูแลเพื่อนอย่างเรา และ ลูก ๆ เราเสมอ
เราเลยคิดว่ามิตรภาพของคำว่าเพื่อนนี้ มีค่าจริง ๆ
ผู้ชายที่เป็นสามี วันที่เขาทำร้ายจิตใจเรา เราแทบไม่อยากจะเห็นหน้าเขาอีกตลอดชีวิต
แต่วันนั้นเรามีเพื่อนชาย 2 คนนี้ เป็นกำลังใจทั้งเรื่องจิตใจ และ เรื่องเงิน
คอยดูแล ให้คำแนะนำ ให้คำปรึกษา ให้เราสละ ตัดซึ่งความยึดมั่น ถือมั่นในตัวสามี
ให้เราดูแลตัวเอง และ ลูก โดยที่เขาไม่ตำหนิสามีเราเลย
เราเชื่อในความเป็นเพื่อนแท้
ถ้าเราคิดว่าสิ่งดี ๆ ที่เพื่อนมอบให้เป็นอย่างอื่น
เราคงเสียมิตรภาพดี ระหว่างเพื่อน ตลอดไป
อยากให้คุณถามใจตัวเองว่าคิดกับเขาแบบไหนกันแน่
แล้วเดินหน้าต่อไปในทางมิตรภาพที่ดี
ไม่สำคัญว่าจะเป็นเพื่อน หรือ แฟน แต่ถ้าได้ดูแลคนที่รักอย่างมีขอบเขต
คุณจะมีความสุขค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 ธ.ค. 2009, 13:05 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 13 มิ.ย. 2009, 09:55
โพสต์: 4062

แนวปฏิบัติ: มรณานุสสติ
อายุ: 0
ที่อยู่: ตรงปลายจมูก

 ข้อมูลส่วนตัว


รักด้วยเมตตา
คุณจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก

....ลองพิจารณา

ความรักด้วยเมตตา เป็นความเยื่อใยในคนอื่น ใคร่ จะให้เขาได้ดีมีสุข
โดยไม่ได้คำนึงว่า การได้ดีมีสุขของคนเหล่านั้น ตนเองจะมีส่วนเกี่ยวข้องหรือไม่

ส่วนความรักด้วยตัณหา เป็นเพียงความอยากได้
เป็นเพียงความเพลิดเพลินว่า ถ้าบุคคลนั้นมีอยู่เป็นไป อยู่ก็เป็นความสุขแก่เรา
แม้ว่าบางครั้งจะเป็นการกระทำ ที่คิดว่าจะให้ผู้อื่นได้ดีมีสุขก็ตาม
ตนเองต้องมีส่วน เกี่ยวข้องในความได้ดีมีสุขนั้นด้วย จึงจะกระทำ


ความรักด้วยเมตตา ไม่มีการหวังผลตอบแทน แม้เพียงให้ผู้อื่นเห็นความดีของตน
จึงไม่เป็นเหตุแห่งความ ทุกข์ ความเสียใจเนื่องจากความผิดหวังในภายหลัง

ส่วนความรักด้วยตัณหา มีการหวังตอบแทน ต้องการให้เขารักตอบ
เพียงให้เขาเห็นความดีของตน
เพราะฉะนั้น จึงมีโอกาสเป็นเหตุแห่งความ ทุกข์ความเสียใจ
อันเนื่องมาแต่ความผิดหวังในภายหลังได้
สมตามพระดำรัสที่ว่า "ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์"

นี่เป็นความแตกต่างระหว่าง เมตตา กับ ตัณหา
ความจริง คนเรายังละตัณหาไม่ได้อย่างพระอรหันต์
ก็มีทั้งความรักด้วยเมตตา และตัณหา
เพียงแต่ว่า ใน ทั้งสองอย่างนั้น อย่างไหนมากกว่ากันเท่านั้น


............... :b51: :b53:


ไม่ว่าจะรักระหว่างชาย หญิง หรือเป็นความรักในรูปแบบอื่นๆ เช่น พ่อแม่ลูก พี่น้อง ญาติมิตร
หรือแม้แต่ระหว่างเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเอง หากเจือด้วยเมตตา ไมตรี และความปรารถนาดี
ความรักชนิดนี้จะก่อทุกข์ให้กับเราน้อยกว่า...รักด้วยตัณหา แน่นอนค่ะ :b46: :b54:


.....................................................
~ นิพพานัง ปัจจโยโหตุ ~


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 ธ.ค. 2009, 21:20 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 15 พ.ย. 2009, 15:50
โพสต์: 3

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอบคุณสำหรับทุกข้อคิดและคำแนะนำจากทุกท่านค่ะ ดิฉันอ่านทวนซ้ำหลายรอบด้วยความซาบซึ้งน้ำใจของทุกท่านในที่นี้ :b20:

ดิฉันเองก็อายุไม่น้อยแล้ว แต่ประสบการณ์ความรักมีน้อยมาก ที่ผ่านมาไม่เคยมีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายที่กล้าเล่าทุกอย่างให้ฟังเหมือนกับคนนี้ ถึงแม้ว่าเหตุการณ์นี้จะไม่ได้ทำให้ดิฉันเป็นทุกข์อย่างหนักก็จริงอยู่ แต่ก็คอยรบกวนจิตใจให้ฟุ้งซ่าน แทนที่จะเอาเวลาไปคิดเรื่องอื่นที่เป็นประโยชน์ กลับต้องมาเสียเวลาคิดถึงเรื่องนี้ ดิฉันเลยเข้ามาขอคำแนะนำในที่นี้ :b1:

ขอบคุณคุณ Taktay ค่ะ ทุกอย่างที่คุณเขียนตรงกับความรู้สึกและสิ่งที่ดิฉันเคยลองวิเคราะห์เอาไว้ ดิฉันรู้สึกดีกับเขาเพราะเขาเห็นดิฉันเป็นคนสำคัญ เมื่อใดก็ตามที่เขาห่างเหิน ไม่เห็นความสำคัญของดิฉัน ดิฉันก็จะรู้สึกน้อยใจ และออกอาการไปตามเรื่อง เคยคิดว่าตัวเองทำใจได้แล้วว่าคิดกับเขาแค่เพื่อน แต่พอเขาเล่าเรื่องสาวคนอื่นให้ฟัง อารมณ์ก็พุ่งขึ้นทันที จึงได้รู้ว่า อันที่จริงเรายังทำใจไม่ได้ เลยพยายามที่จะเลิกติดต่อกับเขาด้วยวิธีการต่างๆ เพื่อทำให้เขาไม่ติดต่อมาอีก แต่ทำได้ไม่ดีนัก กลับเป็นการสร้างอกุศลกรรมให้เกิดขึ้น เช่น ไปพูดจาไม่ดีกับเขา ซึ่งกลายเป็นว่า พอเขาห่างออกไป ดิฉันกลับรู้สึกผิด และอยากคุยกับเขาเหมือนเดิม จนต้องไปขอโทษและติดต่อกับเขาต่อไป เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นหลายครั้งมากจนดิฉันเบื่อ ครั้งนี้ ดิฉันจะนำคำแนะนำเรื่อง ‘มากไปให้ถอย น้อยไปก็เข้าใกล้’ มาฝึกค่ะ

ขอบคุณคุณ รู้ทันหัวใจ ค่ะ ที่กรุณานำประสบการณ์ดีๆ ของคำว่าเพื่อนมาเล่าให้ฟัง อยากได้เพื่อนดีๆ อย่างคุณ รู้ทันหัวใจ ค่ะ

ขอบคุณคุณ Bwitch ค่ะ ดิฉันจะพยายามรักด้วยเมตตาให้มากขึ้น เพราะที่ผ่านมายังแอบหลงคิดไปบ้างว่า เราช่วยเขาไปตั้งเยอะ เขาก็น่าจะเห็นความดีของเราบ้าง ถึงจะไม่ได้มาเป็นแฟน แต่ในฐานะเพื่อนเขาก็น่าจะให้ความสำคัญกับเรามากกว่านี้

ขอบคุณทุกท่านอีกครั้งค่ะ :b8:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 06 ธ.ค. 2009, 01:15 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5636

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


ดีใจค่ะที่คุณ N_chana รู้สึกดีขึ้น
มีอะไรคับข้องใจก็เข้ามาคุยได้นะค่ะ การที่ไม่เคยเห็นหน้ากันนั้น
ดีตรงที่ไม่ต้องกระดาก คุยได้ทุกเรื่อง แต่ไม่ได้หมายความว่า
จะไม่จริงใจต่อกันนะค่ะ โชคดีค่ะ.. :b16:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 07 ธ.ค. 2009, 18:58 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกใหม่
สมาชิกใหม่
ลงทะเบียนเมื่อ: 15 พ.ย. 2009, 15:50
โพสต์: 3

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอบคุณคุณ Taktay และผู้ใจบุญทุกท่านอีกครั้งค่ะ เวลาดิฉันเข้ามาที่ลานธรรมแห่งนี้ แม้ว่าจะไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเห็นหน้ากัน แต่ก็สัมผัสได้ถึงความมีเมตตาและความมีน้ำใจที่ทุกท่านมอบให้ผ่านตัวอักษร

ดิฉันติดตามอ่านข้อแนะนำดีๆ จากคุณ Taktay และทุกท่านอยู่เสมอ และได้นำมาปรับใช้เมื่อเวลาตัวเองประสบปัญหาค่ะ ต้องขอบคุณเจ้าของคำถามทุกคำถามและผู้ใจบุญทุกท่านค่ะ ที่กรุณานำประสบการณ์ชีวิตมาแบ่งปันกัน ณ ที่นี้


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 07 ธ.ค. 2009, 19:29 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 02 ก.ค. 2006, 22:20
โพสต์: 5977

โฮมเพจ: http://walaiblog.blogspot.com/
แนวปฏิบัติ: กายคตาสติ
อายุ: 0
ที่อยู่: สมุทรปราการ

 ข้อมูลส่วนตัว




untitled0.bmp
untitled0.bmp [ 451.6 KiB | เปิดดู 7702 ครั้ง ]
ฉันก็รู้ตัวดีเสมอ
ว่าฉันได้เจอเธอแค่ตอนที่เขาไม่มา
ข้อตกลงที่คุยกันไว้ ห้ามหึงและห้ามห่วง
ให้ได้แค่ความห่วงใย

แต่เธอคงไม่รู้ มันเริ่มจะไม่ง่าย
ใกล้เธอเท่าไร ใจฉันยิ่งไหวหวั่น เกิดเป็นคำว่ารัก
มากในใจขึ้นทุกวัน จนต้องย้ำตัวเองเป็นได้แค่ไหน

เป็นมากเกินกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่คนรัก
เธอให้เพียงสัมผัส แต่ไม่ให้หัวใจ
ว่าฉันไม่ควรรักเธอ ก็เผลอให้เธอไปแล้วจนหมดใจ
ก็รู้ฐานะตัวเองเป็นใคร ยังจะคิดให้ใจเจ็บช้ำ

ฉันไม่ควรคิดมากก็รู้ เพราะที่เห็นกันอยู่
ว่าเขาเป็นคนสำคัญ
ให้เป็นไปตามที่คุยกันไว้
คบด้วยพอใจให้รู้สึกดีต่อกัน

แต่เธอคงไม่รู้ มันเริ่มจะไม่ง่าย
ใกล้เธอเท่าไร ใจฉันยิ่งไหวหวั่น เกิดเป็นคำว่ารัก
มากในใจขึ้นทุกวัน จนต้องย้ำตัวเองเป็นได้แค่ไหน

เป็นมากเกินกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่คนรัก
เธอให้เพียงสัมผัส แต่ไม่ให้หัวใจ
ว่าฉันไม่ควรรักเธอ ก็เผลอให้เธอไปแล้วจนหมดใจ
ก็รู้ฐานะตัวเองเป็นใคร ยังจะคิดให้ใจเจ็บช้ำ

ไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจ
ก็คำนิยามเรื่องการคบกันของเรา
เป็นมากเกินกว่าเพื่อน แต่ว่าฉันไม่ใช่คนรัก
ก็รู้ฐานะตัวเองเป็นใคร ยังจะคิดให้ใจเจ็บช้ำ

เพราะว่าฉันไม่ใช่คนรัก
เพราะว่าฉันไม่ใช่คนรัก
http://solno07.exteen.com/20081225/entry-3





เวลาจะช่วยให้ทุกอย่างผ่อนคลายลงไป
ให้เวลากับตัวเอง หมั่นพิจรณาลงไปบ่อยๆนะคะ
ตัวสติของเรามันจะคอยย้ำเตือนตัวเราเองแหละค่ะ
ว่าแค่คิดก็ผิดแล้ว และตัวศิลจะคุ้มครองรักษาเราเอง
ว่าถ้าเป็นเรา เราเองก็คงไม่อยากให้ใครๆมาเป็นแบบที่เราเป็น
ถ้าเราสามารถผ่านความรู้สึกตรงนี้ไปได้ ....
เราก็สามารถนำความรู้สึกตรงนี้ไปถ่ายทอดให้กับคนอื่นๆได้ว่า ...
เราทำอย่างไร จึงพ้นจากความรู้สึกตรงนี้มาได้
ประสบการณ์ทุกอย่างในชีวิตของเรา ล้วนเป็นครูให้กับตัวเราค่ะ

.....................................................
มิจฉาปณิหิตจิต จิตที่ตั้งไว้ผิด ย่อมตามพิชิตตัวเอง

สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม ตามการกระทำของแต่ละคน (ตามความเป็นจริง)
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 07 ธ.ค. 2009, 22:01 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2009, 03:20
โพสต์: 48

งานอดิเรก: อ่านหนังสือ
สิ่งที่ชื่นชอบ: เดอะซีเคร็ต
ชื่อเล่น: สา
อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ดีขึ้นหรือยังค่ะ
คิดว่าเพื่อน ก็เป็นเพื่อนน่ะ
อาจจะเป็นแค่เพื่อนที่ดี ไม่ใช่แฟน
แต่ไม่แน่น่ะ เพื่อนดี ๆ นี้แหละ
ที่อยู่ดูแลเรา
ยามที่เราโดนคู่ชีวิตทิ้ง
แล้ว กลายเป็นว่า ใครกันแน่
ที่เป็นเพื่อนดูแลเราตลอดชีวิต
เพื่อน หรือ แฟน
บุญทำ กรรมแต่ง น่ะ
อย่าคิดมาก
เอาใจช่วยให้หลุดพ้นเร็ว ๆ น่ะ
อ้อ ขอเล่าอีกนิด
แต่ก่อนสามีดิฉัน เขามาจีบดิฉันในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง
แล้วโยนคำถามว่า เฮ้ย เธอไม่คิดจะมีแฟนบ้างเหรอ
โอ้ย ถ้าไม่ได้ผู้ชายดี ๆ ฉันอยู่คนเดียวดีกว่า นั่นคือคำตอบ ขณะกินข้าวแถวสามย่าน ย่านเด็กจุฬา
เพื่อนรีบเปลี่ยนฐานะเป็นแฟน และ สุดท้ายเป็นสามีที่นอกใจเมีย
ชีวิตมันเศร้าจริง ๆ นี้ฉันอุตสาห์เลือกแล้วเชียว
สุดท้ายฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่โชคร้ายเหมือนกัน
ไม่มีอะไรแน่นอนเลย อยู่กับความจริงน่ะ อย่าคาดหวังอะไรมาก
บอกได้คำเดียวว่าเจ็บสุด
แต่ปัจจุบัน เป็นคนใหม่แล้ว พอแล้วกับความรักที่ไม่ฉลาด รักในอุดมคติโง่ ๆ ไร้สาระ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 07 ธ.ค. 2009, 22:54 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 8
สมาชิก ระดับ 8
ลงทะเบียนเมื่อ: 07 เม.ย. 2007, 15:22
โพสต์: 603

อายุ: 0
ที่อยู่: กทม.

 ข้อมูลส่วนตัว


ที่คุณไปชอบเขา ก็เพราะว่า อะไรรูไหมคะ~~

เพราะว่า..

เพราะว่า อะไรกันนะ ลองคิดดูสิ ...

เพราะว่า

คุณคิดว่า เขาดี ใช่ไหมล่ะคะ

คุณหลงว่า เขาดี คุณก็เลยไปหลงรักเขาน่ะ

แต่ถ้าวันใด ที่คุณเห็นว่า เขาไม่ได้ดีเด่อ อะไรเลย คุณก็จะเลิกชอบเลิกรักเขาเองแหละ

ความรักก็งี้อะคะ มันมีความหลงเข้ามาแทรกด้วย เป็นธรรมดาของผู้หญิงนะ ถ้าไม่มีแฟนแล้วเจอผู้ชายคนหนึ่งมาคอยอยู่ใกล้ๆสนิทสนม มันก็เริ่มมีเรื่องของความรักความหลงตามมา

แบบนี้ก็แก้ยากหน่อยนะคะ ถ้าเป็นคนที่ใจไหวง่ายๆ

ทางแก้ก็ ถ้าคุณรุ้ตัวว่าเป็นพวกใจไหวได้ง่ายๆ ก็พยายามอย่าอยู่ใกล้เขานะ
แต่ถ้าคุณ คิดว่า
คุณสามารถมองเห็นว่าเขา

ไม่ได้ดี อะไรเลย

ก็ไม่เป็นไรคะ ถือว่าคุณกำจัดตัวหลงได้สำเร้จแล้ว ก็พูดคุยได้ตามปกติเหมือนเพื่อนสนิทอะคะ
และก็อีกอย่างหนึ่ง

มนุษย์น่ะคะ มีสองด้านนะคะ
จะมองแค่ด้านดีๆ อย่างเดียวแล้วเก็บเอาไปเฟ้อฝัน มันไม่ได้หรอกคะ
ทำแบบนั้นนานๆเข้าหัวใจสลายพอดี

รักตัวเอง
ดีที่สุดแล้วคะ ><~~~


แก้ไขล่าสุดโดย kanalove เมื่อ 07 ธ.ค. 2009, 22:55, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 11 ธ.ค. 2009, 10:35 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ม.ค. 2009, 20:45
โพสต์: 1094

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


พึงละกามารมณ์ออกจากใจได้เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น
อนุโมทนาครับ
:b8: :b8: :b8:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 11 ธ.ค. 2009, 10:46 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 8
สมาชิก ระดับ 8
ลงทะเบียนเมื่อ: 07 เม.ย. 2007, 15:22
โพสต์: 603

อายุ: 0
ที่อยู่: กทม.

 ข้อมูลส่วนตัว


พึ่งอ่านความเห็นของคุณทักทาย สุดยอดเร้ยแหะ ><

+1


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 13 ธ.ค. 2009, 23:48 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 8
สมาชิก ระดับ 8
ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ส.ค. 2009, 09:31
โพสต์: 639

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


เขาเรียกร้ิองความสนใจค่ะ ถามเขาดีมั้ยคะ แต๋วหรือเปล่า ถ้าแต๋ว เราคบกันได้ ลองแหย่ๆแบบนี้สิคะ น่าลองนะคะ ถ้าเป็นจุฬาภินันท์ จุฬาภินันท์จะแหย่แบบนี้น่ะค่ะ

โชคดีค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 16 ธ.ค. 2009, 11:22 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 12 พ.ย. 2009, 13:38
โพสต์: 376

ชื่อเล่น: ต้น
อายุ: 0
ที่อยู่: นครสวรรค์

 ข้อมูลส่วนตัว


ถ้าคิดกับเขาแค่เพื่อนมันก็เป็นแค่เพื่อน
ก็ความคิดของคุณมันปรุงแต่งให้มากกว่าเพื่อน
ถ้าหากผิดศีลข้อ 3 คุณต้องรับโทษในภายหน้าอย่างแน่นอน


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 03 ม.ค. 2010, 10:40 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 8
สมาชิก ระดับ 8
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ส.ค. 2009, 15:54
โพสต์: 640

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ความรัก(ตัณหา โลภะ) ก่อให้เกิดความยึดมั่น (อุปาทาน) ผู้แสวงหาโลกุตรธรรม ต้องการหลุดพ้น ต้องเข้าใจตรงนี้ จะทุกข์ เพราะเราไม่เข้าใจว่า มันไม่แน่นอน ต้องพราก (อนิจจัง) มันไม่ใช่เรา ของเรา (อนัตตา) ผู้ต้องการหลุดพ้นจึงต้องให้มีแต่ เมตตาอโทสะ จึงจะเป็นคุณ

แต่สำหรับชาวโลกแล้ว ความรักที่ถูกต้องเหมาะสม ย่อมเกื้อกูลโลก (โลโกปถัมภิตา เมตตา)

.....................................................
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น


พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่าธรรมชาติของจิตนั้นไหลลงต่ำ
จะขึ้นสูงต้องออกแรงทวนกระแส
เพราะฉะนั้นให้ถามตัวเองว่าเราคิดดีได้เป็นปกติหรือยัง
ถ้ายัง ก็ยอมรับตรงๆ ว่ายัง..
อย่าหลอกตัวเองว่าดีแล้ว
เพราะผลเสียหายไม่ใช่ใครอื่น นอกจากตัวเราเองที่ยังหลงวน
ไม่รู้ตัวว่าขาดเสบียงเพื่อความพร้อมตาย...


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 15 โพสต์ ] 

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร