44870.สัปดาห์แรก ถึง สัปดาห์ที่ ๘ แห่งการตรัสรู้

SOAMUSA

พรรษาที่ ๑

รูปภาพ

สัปดาห์แรกแห่งการตรัสรู้

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประทับนั่งด้วยบัลลังก์อันเดียว
ที่โพธิรุกขมูลตลอด ๗ วันนั้น สถานที่นั้นชื่อ รัตนบัลลังก์เจดีย์

โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้า แรกตรัสรู้ประทับอยู่
ณ ควงไม้โพธิพฤกษ์ ใกล้ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ในอุรุเวลาประเทศ
ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่งด้วยบัลลังก์เดียว
เสวยวิมุตติสุข ณ ควงไม้โพธิพฤกษ์ ตลอด ๗ วัน
และทรงมนสิการปฏิจจสมุปบาทเป็นอนุโลมและปฏิโลม
ตลอดปฐมยามแห่งราตรี

พระวินัยปิฎก มหาวรรค

SOAMUSA

สัปดาห์ที่ ๒ แห่งการตรัสรู้

พระผู้มีพระภาคเจ้าออกจากสมาบัติในวันที่ ๘ แล้ว
ประทับยืนจ้องดูด้วยพระเนตรมิได้กะพริบซึ่งพระบัลลังก์และโพธิพฤกษ์
อันเป็นสถานที่แห่งผลแห่งพระบารมี
ที่ทรงสร้างมาตลอด ๔ อสงไขยิ่งด้วยแสนกัปป์
ให้สัปดาห์ ๑ ผ่านพ้นไปทางด้านทิศอุดรเฉียงไปทางทิศปราจีน
(ทิศอิสาน) แต่พระบัลลังก์สถานที่นั้นชื่อ อนิมิสเจดีย์

พระวินัยปิฎก มหาวรรค

SOAMUSA

สัปดาห์ที่ ๓ แห่งการตรัสรู้

ลำดับนั้น เสด็จจงกรม ณ รัตนจงกรม อันยาวยืดไปข้างหน้าและข้างหลัง
ระหว่างพระบัลลังก์ (รัตนบัลลังก์เจดีย์) กับที่เสด็จประทับยืน (อนิมิสเจดีย์)
สัปดาห์ ๑ ผ่านพ้นไป สถานที่นั้นชื่อ รัตนจงกรมเจดีย์

พระวินัยปิฎก มหาวรรค

SOAMUSA

สัปดาห์ที่ ๔ แห่งการตรัสรู้

ต่อจากนั้น เทวดาทั้งหลายนิรมิตเรือนแก้วขึ้นทางด้านทิศประจิม
พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จนั่งขัดสมาธิ ณ เรือนแก้วนั้น
ทรงพิจารณาพระอภิธรรมปิฎก ๗ คัมภีร์
คือ ธรรมสังคณี วิภังค์ ธาตุกถา ปุคคลบัญญัติ กถาวัตถุ ยมก
และสมันตปัฏฐาน อนันตนัยโดยพิศดาร
พระฉัพพรรณรังสีก็แผ่ออกจากพระวรกายของพระองค์
สุดขอบเขตหมื่นโลกธาตุด้วยความลึกซึ้ง
สุขุมคัมภีรภาพ แห่งอรรถะของสมันตปัฏฐานอนันตนัยนั้น
ตลอดสัปดาห์ ๑ นั้น สถานที่นั้นชื่อ รัตนฆรเจดีย์

พระวินัยปิฏก มหาวรรค

SOAMUSA

สัปดาห์ที่ ๕ แห่งการตรัสรู้

ในสัปดาห์ที่ ๕ จึงเสด็จจากควงโพธิพฤกษ์เข้าไปยัง ต้นอชปาลนิโครธ
ทรงนั่งพิจารณาพระธรรมและเสวยวิมุตติสุขอยู่ ณ ต้นอชปาลนิโครธ
แม้นั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่งด้วยบัลลังก์เดียวเสวยวิมุตติสุข
ณ ควงไม้อชปาลนิโครธตลอด ๗ วัน

พระวินัยปิฎก มหาวรรค

SOAMUSA

สัปดาห์ที่ ๖ แห่งการตรัสรู้

ครั้นล่วง ๗ วัน พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงออกจากสมาธินั้น
เสด็จจากควงไม้อชปาลนิโรธเข้าไปยัง ต้นไม้มุจจลินท์
แล้วประทับนั่งด้วยบัลลังก์เดียวเสวยวิมุตติสุข
ณ ควงไม้มุจจลินท์ ตลอด ๗ วัน

ครั้งนั้น เมฆใหญ่ในสมัยมิใช่ฤดูกาลตั้งขึ้นแล้ว
ฝนตกพรำเจือด้วยลมหนาวตลอด ๗ วัน
ครั้งนั้น มุจจลินทนาคราชออกจากที่อยู่ของตน
ได้แวดวงพระกายพระผู้มีพระภาคเจ้า
ด้วยขนด ๗ รอบได้แผ่พังพานใหญ่เหนือพระเศียร
สถิตอยู่ด้วยหวังว่า ความหนาวอย่าเบียดเบียนพระผู้มีพระภาคเจ้า
ความร้อนอย่าเบียดเบียนพระผู้มีพระภาคเจ้า
ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเปล่งอุทานนี้ในเวลานั้น ว่าดังนี้

ความสงัดเป็นสุขของบุคคลผู้สันโดษ มีธรรมปรากฏแล้วเห็นอยู่
ความไม่พยาบาท คือ ความสำรวมในสัตว์ทั้งหลาย เป็นสุขในโลก
ความปราศจากกำหนัด คือ ความล่วงกามทั้งหลายเสียได้ เป็นสุขในโลก
การกำจัดอัสมิมานะเสียได้นั้นแล เป็นสุขอย่างยิ่ง

พระวินัยปิฎก มหาวรรค

SOAMUSA

สัปดาห์ที่ ๗ แห่งการตรัสรู้

ครั้นล่วง ๗ วัน พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงออกจากสมาธินั้น
เสด็จจากควงไม้มุจจลินท์เข้าไปยัง ต้นไม้ราชายตนะ
แล้วประทับนั่งด้วยบัลลังก์เดียวเสวยวิมุตติสุข
ณ ควงไม้ราชายตนะ ตลอด ๗ วัน

ครั้งนั้น ตปุสสะและภัลลิกะ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า
แล้วถวายบังคม ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง
ครั้นแล้วได้ทูลคำนี้แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าจงทรงรับสัตตุผงและสัตตุก้อน
ของข้าพระพุทธเจ้าทั้งสอง ซึ่งจะเป็นไปเพื่อประโยชน์
เพื่อความสุขแก่ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายตลอดกาลนาน

ครั้งนั้น ตปุสสะและภัลลิกะได้ทูลคำนี้
แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าและพระธรรมว่าเป็นสรณะ
ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าจงทรงจำข้าพระพุทธเจ้าทั้งสอง
ว่าเป็นอุบาสกผู้มอบชีวิตถึงสรณะ จำเดิมแต่วันนี้เป็นต้นไป

พระวินัยปิฎก มหาวรรค

SOAMUSA

สัปดาห์ที่ ๘ แห่งการตรัสรู้

ครั้นล่วง ๗ วัน พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงออกจากสมาธินั้น
แล้วเสด็จจากควงไม้ราชายตนะเข้าไปประทับอยู่
ณ ควงไม้อชปาลนิโครธ
และพระองค์เสด็จไปในที่สงัดหลีกเร้นอยู่
ได้มีพระปริวิตกแห่งจิตเกิดขึ้นอย่างนี้ว่า

"ธรรมที่เราได้บรรลุแล้วนี้ เป็นคุณอันลึก เห็นได้ยาก รู้ตามได้ยาก
เป็นธรรมสงบ ประณีต ไม่หยั่งลง สู่ความตรึก ละเอียด
เป็นวิสัยของบัณฑิตจะพึงรู้แจ้ง
ฐานะคือความที่อวิชชาเป็นปัจจัยแห่งสังขารเป็นต้นนี้
เป็นสภาพอาศัยปัจจัยเกิดขึ้นนี้ แม้ฐานะคือธรรมเป็นที่ระงับสังขารทั้งปวง
เป็นที่สละคืนอุปธิทั้งปวง เป็นที่สิ้นตัณหา เป็นที่สิ้นกำหนัด เป็นที่ดับสนิท
หากิเลสเครื่องร้อยรัดมิได้ นี้ก็แสนยากที่จะเห็นได้
ก็ถ้าเราจะพึงแสดงธรรม สัตว์เหล่าอื่นก็จะไม่พึงรู้ทั่วถึงธรรมของเรา
ข้อนั้นจะพึงเป็นความเหน็ดเหนื่อยเปล่าแก่เรา
จะพึงเป็นความลำบากเปล่าแก่เรา"

ลำดับนั้น ท้าวสหัมบดีพรหม ได้หายจากพรหมโลก
มาปรากฏ ณ เบื้้องพระพักตร์ของพระผู้มีพระภาคเจ้า
ดุจบุรุษมีกำลังเหยียดแขนที่คู้ หรือคู้แขนที่เหยียดฉะนั้น
ครั้นแล้วห่มผ้าอุตราสงค์เฉวียงบ่า
คุกชาณุมณฑล (เข่า) เบื้องขวาลงบนแผ่นดิน
ประณมอัญชลีไปทางพระผู้มีพระภาคเจ้า
แล้วได้ทูลคำนี้แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

"พระพุทธเจ้าข้า ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าได้โปรดทรงแสดงธรรม
ขอพระสุคตได้โปรดทรงแสดงธรรม
เพราะสัตว์ทั้งหลายจำพวกที่มีธุลีในจักษุน้อยมีอยู่
เพราะไม่ได้ฟังธรรมย่อมเสื่อม ผู้รู้ทั่วถึงธรรมจักมี"

พุทธวรรค อปทาน
พระวินัยปิฎก มหาวรรค

จากหนังสือ ธัมมเจติยะ พระบรมศาสดา
นายพรชัย เจริญดำรงเกียรติ
นายณรงค์-ดร.ศุลีมาศ สุทธิสัมพัทน์ ในนามคณะผู้จัดทำ

:b8:

สัปดาห์ที่ ๑-๔

สัปดาห์ที่ ๕

สัปดาห์ที่ ๖-๘

ร่มเย็นเป็นสุข

ขอโมทนาบุญค่ะ ขอบคุณมากนะคะ :b8:

SOAMUSA

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
:b44:

ประวัติพระอภิธรรมปิฎก
จากหนังสือประตูสู่พระอภิธรรมเจ็ดคัมภีร์ อชว.
http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=66&t=47582

พระอรรถกถาจารย์เล่าความเป็นมาของพระอภิธรรมปิฎกไว้มีใจความว่า หลังจากพระผู้มีพระภาคตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว ๓ สัปดาห์

ในสัปดาห์ที่ ๔ ทรงพิจารณาพระอภิธรรม ๗ คัมภีร์นี้ติดต่อกันตลอด ๗ วัน ณ รัตนฆรเจดีย์ บริเวณต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่ตรัสรู้ หลังจากตรัสรู้แล้ว ๗ พรรษาทรงแสดงยมกปฏิหาริย์ ณ ควงไม้คัณฑามพฤกษ์ เขตกรุงสาวัตถี แล้วเสด็จไปจำพรรษาในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ประทับ ณ บัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ของท้าวสักกะ ซึ่งอยู่ภายใต้ต้นปาริชาต ได้ทรงแสดงพระอภิธรรม ๗ คัมภีร์โปรดพระพุทธมารดาที่ไปอุบัติเป็นสันตุสิตเทพบุตรในสวรรค์ชั้นดุสิต และทวยเทพจากหมื่นจักรวาล ตลอดไตรมาสคือ

ทรงแสดงธัมมสังคณี ๑๒ วัน
ทรงแสดงวิภังค์ ๑๒ วัน
ทรงแสดงธาตุกถา ๖ วัน
ทรงแสดงปุคคลบัญญัติ ๗ วัน
ทรงแสดงกถาวัตถุ ๑๐ วัน
ทรงแสดงยมก ๑๒ วัน
ทรงแสดงปัฏฐาน ๒๕ วัน

:b8:

44870.สัปดาห์แรก ถึง สัปดาห์ที่ ๘ แห่งการตรัสรู้

ผู้ใช้งานขณะนี้