ได้ยิน มีคนสอนว่า  

 "คิดดับ ทุกลมหายใจ จะเข้าดับ จะออกดับ มหาภัยร้าย ได้ทุกอย่าง"

ที่สอนว่า ดับๆๆๆนั่น   นอกจากไม่ได้เรียนปริยัติ  ไม่ได้ มีความรู้ ในพระอภิธรรม พระธรรม 

คำเหล่านั้นเอง  

ก็คือมหาภัยร้ายแรง ขัดแย้ง  สวนพระธรรมคำสอน อย่างหน้ามือเป็นหลังมือ 
บ่อนทำลายตัวเอง ด้วยความเห็นผิดๆ  ไม่ตรงต่อพระธรรม 

เพราะ ไม่รู้ว่า

จิตจะเกิดได้  ต้องเกิดพร้อม เจตสิก   
และจิต จะดับไปพร้อมเจตสิก ทันที ไม่มีเหลื่อมล้ำ 

จิตมีหน้าที่รับรู้อารมณ์เป็นเพียงธรรมชาติ รู้   ที่ให้ เจตสิก ได้อาศัย เกิดขึ้นเท่านั้น 

การจะพ้นบ่วงมาร  พ้นมหาภัย   การบรรลุธรรม  ไม่ได้อยู่ที่จิต 

แต่ๆๆๆ  

อยู่ที่เจตสิกที่กำลังเกิด   ให้จิตรู้ 

การรู้อารมณ์ จึงต้องมีเจตสิก ที่กำลังเกิด ขนะที่กำลังเกิด 

ไม่ใช่จิตและเจตสิก ที่ดับๆๆๆๆๆ

เพราะไม่รู้จริง ว่า

สติเจตสิก  ที่เกิดขึ้น ทำให้ระลึกรู้ ในกาย เวทนา จิต และธรรม
ปัญญาเจตสิก ที่เกิดขึ้น เพื่อแทงตลอดรู้แจ้ง ในกาย เวทนา จิต และธรรม 
สัญญาเจตสิกสำหรับความจำ  ก็เกิดและดับไปพร้อมๆกันกับจิต
 

แม้แต่ 
ปัจฉิมภวิกสัตว์  ผู้มีชาติภพ สุดท้าย  
ดั่งเช่นองค์คุลีมาล

พระพุทธองค์   ก็ไม่ได้สอนว่า  ดับๆๆๆๆๆๆ 
แต่ทรงสอนว่า  " หยุด  "

สาธุๆๆ

รู้ทันคำสอนผิดๆ ก็พ้นมหาภัย คริคริ

เจตสิกกถา
[๑๑๓๖] สกวาที เจตสิกธรรมไม่มี หรือ?
ปรวาที ถูกแล้ว
ส. ธรรมบางเหล่า ที่สหรคต เกิดร่วม ระคน สัมปยุต เกิดกับดับพร้อม มี
วัตถุอันเดียวกัน มีอารมณ์อันเดียวกันด้วยจิตมีอยู่ มิใช่ หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. หากว่า ธรรมบางเหล่า ที่สหรคต เกิดร่วม ระคน สัมปยุต เกิดกับดับ
พร้อม มีวัตถุอันเดียวกัน มีอารมณ์อันเดียวกันด้วยจิต มีอยู่ ก็ต้องไม่
กล่าวว่า เจตสิกธรรมไม่มี
[๑๑๓๗] ส. ผัสสะเกิดร่วมกับจิต หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. หากว่า ผัสสะเกิดร่วมกับจิต ด้วยเหตุนั้นนะท่านจึงต้องกล่าวว่า ผัสสะ
เป็นเจตสิก
ส. เวทนา ฯลฯ สัญญา เจตนา ฯลฯ สัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา ราคะ
โทสะ โมหะ ฯลฯ อโนตตัปปะ เกิดร่วมกับจิต หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. หากว่า อโนตตัปปะเกิดร่วมกับจิต ด้วยเหตุนั้นนะท่านจึงต้องกล่าวว่า
อโนตตัปปะ เป็นเจตสิก
ป. เพราะทำวิเคราะห์ว่า เกิดร่วมกับจิต จึงชื่อว่าเจตสิก หรือ?
ส. ถูกแล้ว
ป. เพราะทำวิเคราะห์ว่า เกิดร่วมกับผัสสะ ก็ชื่อว่าผัสสสิกหรือ?
ส. ถูกแล้ว
ป. เพราะทำวิเคราะห์ว่า เกิดร่วมกับจิต จึงชื่อว่าเจตสิกหรือ?
ส. ถูกแล้ว
ป. เพราะทำวิเคราะห์ว่า เกิดร่วมกับเวทนา ฯลฯ กับสัญญา ฯลฯ กับเจตนา
ฯลฯ กับสัทธา กับวิริยะ กับสติ กับสมาธิ กับปัญญา กับราคะ
กับโทสะ กับโมหะ ฯลฯ กับอโนตตัปปะ ก็ชื่อว่า อโนตตัปปสิก
หรือ?
ส. ถูกแล้ว
ส. เจตสิกธรรมไม่มี หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสไว้ว่า จิตนี้และบรรดาเจตสิกธรรมย่อมปรากฏ
แก่ผู้ทราบชัดโดยความเป็นอนัตตา ครั้นทราบชัดธรรมทั้ง ๒ นั้น
ทั้งที่หยาบและประณีตแล้ว ก็เป็นผู้มีความเห็นโดยชอบ ทราบชัดว่า
มีอันแตกดับเป็นธรรมดา ดังนี้ เป็นสูตรมีอยู่จริง มิใช่หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. ถ้าอย่างนั้น เจตสิกธรรมก็มีอยู่น่ะสิ
[๑๑๓๘] ส. เจตสิกธรรมไม่มี หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสไว้ว่า ดูกรเกวัฏฏ์ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อม
ทายได้แม้ซึ่งจิต แม้ซึ่งเจตสิก แม้ซึ่งการที่ตรึก แม้ซึ่งการที่ตรอง
ของสัตว์อื่นๆ ของบุคคลอื่นๆ ว่า ใจของท่านเป็นอย่างนี้บ้าง ใจ
ของท่านเป็นโดยประการนี้บ้าง จิตของท่านเป็นฉะนี้บ้าง ดังนี้ ๑- เป็น
สูตรมีอยู่จริง มิใช่หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. ถ้าอย่างนั้น เจตสิกธรรมก็มีอยู่ น่ะสิ
เจตสิกกถา จบ

แม้มี กริยา เป็นเครื่องผูก

อหิริกะที่เป็นความไม่ละอาย และ อโนตตัปปะ ความไม่เกรงกลัวต่อบาป แม้จะเกิดกับอกุศลจิตทุกประภท ดังเช่น อุทธัจจะเจตสิก แต่ ไมได้เป็นเครื่องผูก ที่จะทำให้ติดในวิปัสสนาญาณ หรือ เป็นเครื่องผูกให้ไม่ออกไปจากวัฏฏะ ในส่วนของข้อปฏิบัติ



แต่ เป็นเครื่องผูกที่ไม่มีกำลัง

ท่านจึงกล่าวว่า มีใจที่นึกถึงโอภาสอันเป็นธรรม อุทธัจจะกั้นไว้ สมัยนั้นจิตที่ตั้งมั่นสงบอยู่ภายใน เป็นธรรมเอกผุดขึ้นตั้งมั่นอยู่. มรรคย่อมเกิดแก่ภิกษุนั้น มรรคย่อมเกิดอย่างไร? ฯลฯ

มรรคย่อมเกิดอย่างนี้ ฯลฯ ย่อมละสังโยชน์ได้




เข้าใจมั๊ยน้อ

ว่า ไม่ใช่ดับๆๆๆๆ

เจตสิกทั้งหลายแหล่
สติเจตสิก ระลึก ต้องเกิดพร้อมจิต
สัมปชัญญะเจตสิก รู้ตัวต้องเกิดพร้อมจิต
ปัญญาเจตสิก ความรู้แจ้งแทงตลอด ต้องเกิดพร้อมจิต
มรรคทั้งหลายเป็นเจตสิก ต้องเกิด พร้อมจิต

ไม่ใช่ดับๆๆๆๆ แล้วไประลึก ๆๆๆ

ระลึกๆๆๆๆนั่น ก็เป็นเจตสิก ก็ต้องเกิด พร้อมจิด


ดับๆๆๆ ระลึกก็ดับแว๊ป ฉิบฉับ หาย ไปเลย

ใครเชื่อ ก็ ไปหาสัญชัยนิสัยศาสตร์
เพราะสำนักนั้น ก็มีศิษย์เยอะเนาะ

แต่ๆ

ใครไม่เชื่อ

ก็ไป เปลี่ยนแนวทาง ไปสืบหา แนวทาง หาพระพุทธเจ้า หัดเรียน หัด หาตามธรรมะพระพุทธองค์ ค่ะ