*** ทำความดีให้เป็นที่อยู่ของจิต ***
ความดีนั้นเราต้องทำอยู่เสมอให้เป็นที่อยู่ของจิต เป็นอารมณ์ของจิต ให้เป็นมรรค คือ ทางดำเนินไปของจิต มันจึงจะเห็นผลของความดี ไม่ใช่เวลาใกล้จะตาย จึงนิมนต์พระไปให้ศีล ให้ไปบอกพุทโธ หรือตายไปแล้วให้ไปรับศีล เช่นนี้เป็นการกระทำที่ผิดทั้งหมด เหตุว่าคนเจ็บ จิตมัวติดอยู่กับเวทนา ไฉนจะมาสนใจไยดีกับศีลได้ เว้นไว้แต่ผู้ที่รักษาศีลมาเป็นปกติเท่านั้น จึงจะระลึกได้ เพราะตนเองเคยทำมาจนเป็นอารมณ์ของจิตแล้ว แต่ส่วนมากใกล้ตายแล้วจึงเตือนให้รักษาศีล ส่วนคนตายแล้วไม่ต้องพูดถึง เพราะคนตายนั้นร่างกายจิตใจจะไม่รับรู้ใดๆ แล้ว แต่ก็ดีไปอย่างเหมือนพระเทวทัต ทำกรรมจนถูกแผ่นดินสูบ เมื่อลงไปถึงคางจึงระลึกถึงความดีของพระพุทธเจ้า ขอถวายคางเป็นพุทธบูชา พระเทวทัตยังมีสติระลึกถึงได้ จึงมีผลดีในภายภาคหน้า

ความดีต้องทำในปัจจุบัน สิ่งใดที่มันล่วงมาแล้ว เลยมาแล้ว เราไม่สามารถไปตัด ไปปลงมันได้อีกแล้ว สิ่งที่เราทำไปนั้น ถ้ามันดีมัน ก็ดีไปแล้ว ผ่านไปแล้ว พ้นไปแล้ว ถ้ามันชั่วมันก็ชั่วไปแล้ว ผ่านไปแล้วเช่นกัน อนาคตยังมาไม่ถึง สิ่งที่ยังไม่มาถึง เราก็ยังไม่รู้เห็นว่ามันจะเป็นอย่างไร อย่างมากก็เป็นแต่เพียงการคาดคะเนเอาเอง ว่าควรเป็นยังงั้น เป็นยังงี้ ซึ่งมันอาจจะเป็น ไม่เป็นไปอย่างที่เราคาดคะเนก็ได้ ปัจจุบัน คือ สิ่งที่เกิดขึ้นจริง เราได้เห็นจริง ได้สัมผัสจริง เพราะฉะนั้นความดีต้องทำในปัจจุบัน ทานก็ดี ศีลก็ดี ภาวนาก็ดี ต้องทำเสียในปัจจุบันที่เรายังมีชีวิตอยู่ เราต้องการความดี ก็ต้องทำให้เป็นความดีในปัจจุบันนี้ ต้องการความสุข ต้องการความเจริญ ก็ต้องทำให้เป็นไปในปัจจุบันนี้

” พระอาจารย์แหวน สุจิณโณ ”
วัดดอยแม่ปั๋ง จ.เชียงใหม่
ที่มา .. หนังสือ ( มรณานุสติธรรม ธรรมานุสรณ์ )





“ทำบุญ..ให้ตั้งใจทำกันนะ
เรียกว่า ทำให้ร้อนถึงเทวดา
ต้องลำเลียงทรัพย์ มาให้เลยทีเดียว
แต่การทำต้องประกอบ
ไปด้วย..สติปัญญา
ชาตินี้ทำกันซะให้พอ
ให้มีอริยทรัพย์ติดตัวกัน
ระหว่างยังท่องอยู่ในสังสารวัฏ
ทำดี..อย่าพึ่งเบื่อกันเสียก่อน
เกิดมาทั้งที ไม่ทำดีแล้วจะทำอะไร
ชีวิตจะได้ขับเคลื่อนไปสู่ปลายทาง
แห่งความสำเร็จกันทุกคนนะ”

หลวงปู่บุญส่ง_ฐิตสาโร
วัดสันติวนาราม จ.จันทบุรี







..พระพุทธเจ้าท่านสอนไว้ให้ตั้งอยู่ในคุณงามความดีเว้นจากสิ่งที่ไม่ดีไม่งาม ให้มาทำความดีให้เกิดให้มีขึ้นแก่ตน ผลประโยชน์ก็จะได้รับเป็นกรรมของตนนั่นเอง เหตุฉะนั้นคนทำไปเรื่อยๆ ก็จะเจริญขึ้นทุกภพทุกชาติ จนใหญ่จนโตจนเป็นพราหมณ์มหาศาลพระราชามหากษัตริย์ ท่านก็ล้มลุกคลุกคลานมาแต่แรกๆเหมือนกัน จะเป็นพระราชาก็ดี การสร้างบุญสร้างบารมีมาให้มากๆมาทุกภพทุกชาติ ก็ได้เจริญขึ้นมาเรื่อยๆ เหมือนคนทำนาปลูกข้าวนี่แหละ ต้นหนึ่งก็มีลูก 2 3 ต้น โตขึ้นมาก็มีหลายเม็ด มีหลายเม็ดก็หว่านเป็นกล้า เป็นงานเป็นไร่ขึ้นมาเรื่อยๆ ผลของข้าวก็มากขึ้นๆเป็นลำดับ ฉันใดก็ดีคนทำคุณงามความดีก็ฉันนั้นเหมือนกัน ทำไปทีละน้อยๆก็ไม่ขาดทุนที่ได้ทำคุณงามความดี เรียกว่าเจริญขึ้นไปเรื่อยๆ..

..#โอวาทธรรมหลวงปู่เปลี่ยน ปญฺญาปทีโป..




เราทำดี ความดีจะตามสนอง ถ้าเราทำกรรมชั่ว กรรมชั่วก็จะตามสนอง เพราะฉะนั้นควรทำแต่กรรมดี ควรจะสร้างบุญสร้างกุศลเข้าสู่จิตใจ ตายแล้วไม่สูญ ตายแล้วเกิดอีก ถ้าใครทำดีจะได้ขึ้นสู่สวรรค์ ถ้าละกิเลสได้ก็เข้าสู่นิพพาน ถ้ามีญาณทัสสนะมีฌานก็ไปสู่พรหมโลก ถ้าเรามีบุญได้สร้างบุญเอาไว้ อานิสงส์ทานของเราก็จะเกื้อกูลหนุน เกิดมาภพใดชาติใดก็เป็นผู้ไม่อดไม่อยาก เพราะอานิสงส์ทานของเรา

อานิสงส์ทานเกื้อกูลหนุนจะทำให้ไม่อดไม่ยาก เกิดมาภพใดชาติใดก็ร่ำรวยอยู่ตลอด เพราะอานิสงส์ทาน

อานิสงส์ศีล เกิดมาภพใดชาติใด อยู่ ณ สถานที่ใดไม่มีใครเบียดเบียนเรา เพราะอานิสงส์ศีลคุ้มครอง

อานิสงส์ภาวนา เกิดมาภพใดชาติใดก็ไม่หลงทิศหลงทาง ไม่เป็นบ้าเป็นบอ เพราะเรามีสติสัมปชัญญะ เรามีสติอยู่กับตนเองอยู่ตลอด นี่ล่ะอานิสงส์ภาวนา

บุญกุศลที่เราสร้างนั้นไม่ไปไหน ไหลเข้ามาสู่จิตเข้าสู่ใจของพวกเรา เราทำสิ่งไหนไว้ กรรมนั้นล่ะจะตามมาสู่จิตใจ ถ้าเราทำกรรมชั่ว กรรมชั่วก็จะตามเข้ามาสู่จิตใจของเราไปทางต่ำ ถ้าเราทำกรรมดี กรรมดีส่งเสริมไปในทางสูง เพราะฉะนั้น ควรจะสร้างแต่คุณงามความดี สิ่งที่มันเลวมันชั่วอย่าคิด อย่าทำ อย่าพูด นั่นแหละเลิศประเสริฐที่สุด

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “ยึดผู้ดีเป็นหลักนำใจ”
แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๖๘








“..ฉะนั้นการทำบุญให้ทานจึงเป็นกิจสำคัญมากเหนือสิ่งอื่นใด สำหรับผู้หวังพึ่งตัวเองทั้งปัจจุบันและอนาคตที่ยังท่องเที่ยวอยู่ในสงสาร เพราะสัตว์ที่มีกรรมทั่วไตรโลกธาตุต้องเป็นผู้รับผิดชอบตัวเองด้วยกัน ไม่มีใครจะคอยรับผิดชอบใคร ทั้งการเกิดในกำเนิดดีชั่วต่าง ๆ ตลอดการเสวยคือสุขหรือทุกข์หนักเบามากน้อย ต้องเป็นผู้เสวยกรรมของตัวทำไว้ทั้งสิ้น ไม่มีใครทำไว้เพื่อใคร ต่างทำไว้เพื่อตัว แม้ไม่มีเจตนาว่าทำไว้เพื่อตัวเองก็ตาม แต่ความจริงก็เป็นกฎตายตัวมาดั้งเดิมอย่างนั้น..”

ภูริทตฺตธมฺโมวาท
พระครูวินัยธร (หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต) วัดป่าสุทธาวาส ต.ธาตุเชิงชุม อ.เมือง จ.สกลนคร (พ.ศ.๒๔๑๓-๒๔๙๒)







"ในเมื่อทุกอย่างมันไม่ใช่เรา
ไม่ใช่ของเราจริงๆ
จะมานั่งมัวเมา
ให้มันได้ประโยชน์อะไร..."

-ธรรมจาก พระราชพรหมญาณ หลวงพ่อฤาษีลิงดำ-





เราทำดี ความดีจะตามสนอง ถ้าเราทำกรรมชั่ว กรรมชั่วก็จะตามสนอง เพราะฉะนั้นควรทำแต่กรรมดี ควรจะสร้างบุญสร้างกุศลเข้าสู่จิตใจ ตายแล้วไม่สูญ ตายแล้วเกิดอีก ถ้าใครทำดีจะได้ขึ้นสู่สวรรค์ ถ้าละกิเลสได้ก็เข้าสู่นิพพาน ถ้ามีญาณทัสสนะมีฌานก็ไปสู่พรหมโลก ถ้าเรามีบุญได้สร้างบุญเอาไว้ อานิสงส์ทานของเราก็จะเกื้อกูลหนุน เกิดมาภพใดชาติใดก็เป็นผู้ไม่อดไม่อยาก เพราะอานิสงส์ทานของเรา

อานิสงส์ทานเกื้อกูลหนุนจะทำให้ไม่อดไม่ยาก เกิดมาภพใดชาติใดก็ร่ำรวยอยู่ตลอด เพราะอานิสงส์ทาน

อานิสงส์ศีล เกิดมาภพใดชาติใด อยู่ ณ สถานที่ใดไม่มีใครเบียดเบียนเรา เพราะอานิสงส์ศีลคุ้มครอง

อานิสงส์ภาวนา เกิดมาภพใดชาติใดก็ไม่หลงทิศหลงทาง ไม่เป็นบ้าเป็นบอ เพราะเรามีสติสัมปชัญญะ เรามีสติอยู่กับตนเองอยู่ตลอด นี่ล่ะอานิสงส์ภาวนา

บุญกุศลที่เราสร้างนั้นไม่ไปไหน ไหลเข้ามาสู่จิตเข้าสู่ใจของพวกเรา เราทำสิ่งไหนไว้ กรรมนั้นล่ะจะตามมาสู่จิตใจ ถ้าเราทำกรรมชั่ว กรรมชั่วก็จะตามเข้ามาสู่จิตใจของเราไปทางต่ำ ถ้าเราทำกรรมดี กรรมดีส่งเสริมไปในทางสูง เพราะฉะนั้น ควรจะสร้างแต่คุณงามความดี สิ่งที่มันเลวมันชั่วอย่าคิด อย่าทำ อย่าพูด นั่นแหละเลิศประเสริฐที่สุด

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “ยึดผู้ดีเป็นหลักนำใจ”
แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๖๘