Skip to content

Narrow screen resolution Wide screen resolution Increase font size Decrease font size Default font size default color green color orange color

รัก-แท้ PDF พิมพ์ ส่งอีเมล์
ความนิยมของผู้ชม: / 67
แย่มากดีมาก 
ความรัก-ความผูกพัน

Image

รัก-แท้
เรื่อง : ฐิตินาถ ณ พัทลุง
อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้

หลายปีมาแล้ว เช้าวันธรรมดาวันหนึ่ง ฝนตกพรำๆ ตั้งแต่เช้ามืด สองแม่ลูกจูงมือกัน เพื่อแม่จะไปส่งลูกน้อยขึ้นเรือไปโรงเรียน

ที่โป๊ะเทียบเรือท่าน้ำศิริราช คนเบียดเสียดกันแน่น แม่กับลูกน้อยเบียดคนลงไปในโป๊ะ เพราะดีกว่าเปียกฝนที่เริ่มลงเม็ดหนาตา

พอเห็นเรือที่ขาดช่วงไปนานกำลังจะเข้าเทียบท่า คนก็ยิ่งลงมาบนโป๊ะ หลายคนตะโกนบอกให้คนถอยกลับไป เพราะโป๊ะจะรับน้ำหนักไม่ไหว

ก่อนที่ใครจะรู้ตัว โป๊ะใหญ่ทรุดตัวลงไปในแม่น้ำ ท่ามกลางคลื่นลมแรง ทุกคนตะเกียกตะกายว่ายน้ำหนีมาขึ้นฝั่ง

แม่ของเด็กน้อยถูกลากขึ้นมา

เธอร้องตะโกน "ช่วยลูกฉันด้วย ช่วยลูกฉันด้วย ลูกฉันว่ายน้ำไม่เป็น"

ฝนตกหนัก คลื่นลมแรง ทุกคนพยายามเอาชีวิตรอด ไม่มีใครทันสังเกตเห็นหัวเล็กๆ ที่ผลุบๆ โผล่ๆ อยู่กลางแม่น้ำ

ก่อนที่ใครจะทันรู้ตัว แม่คนนั้นกระโดดลงไปในแม่น้ำ ตะเกียกตะกายไปคว้าลูกน้อยไว้ ก่อนที่คลื่นจะซัดสองแม่ลูกไกลออกไปจากฝั่ง

เธอว่ายน้ำไม่เป็น ภาพสุดท้ายที่ทุกคนเห็นคือ แม่กอดลูกแนบไว้กับอก ก่อนจะค่อยๆ จมหายไป

แม่ว่ายน้ำไม่เป็น แต่เธอก็เอาชีวิตโอบอุ้มลูกรักไว้ จนวินาทีสุดท้ายของชีวิต

ในชีวิตคนคนหนึ่ง จะมีใครสักกี่คน ที่ยอมแลกชีวิตเขาเพื่อเราได้

แม่ของเราอาจจะไม่ได้กระโดดน้ำลงไปช่วยเรา แต่ทุกครั้งที่เราจมลงไปทะเลทุกข์ แม่กระโดดลงไปอุ้มเราแนบไว้กับหัวใจแม่ตลอดเวลา

ลูกทุกข์...แม่ทุกข์กว่า ลูกเจ็บ...แม่เจ็บกว่า

เบื้องหลังความสำเร็จ การฝ่าฟันจนพ้นวิกฤติของคนมากมาย มีมือเล็กๆ ของแม่อยู่เบื้องหลัง


ถ้าวันนี้ ถามดิฉันว่าอะไรเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการผ่านวิกฤตการณ์สำคัญทุกครั้งในชีวิต ตอบได้เลยทันทีว่า คือการมีครอบครัวอันเป็นที่รัก และรักเราอย่างที่สุด โดยไม่มีเงื่อนไข จนเราอัศจรรย์ใจว่าทำไมคนๆ หนึ่งถึงรักและถูกรักได้มากขนาดนี้

ผู้หญิงคนหนึ่งเล่าให้ดิฉันฟังว่า แม่เลิกกับพ่อทิ้งเธอไว้ในโรงเรียนประจำ ไม่มีใครเคยไปหาเธอ จนเธอต้องทำตัวเองให้แย่ที่สุด อย่างน้อยทุกครั้งที่ถูกโรงเรียนไล่ออก ก็ยังได้เจอหน้าพ่อหรือแม่บ้าง

ครั้งหนึ่งที่เธอไปเข้าหลักสูตรอบรมจิต ใจของเธอกรีดร้องว่า ทำไม ทำไมแม่ถึงทำเลวร้ายกับหนูแบบนี้ เธอเห็นภาพแม่น้ำตานองหน้า บอกเธอว่า เพราะแม่ก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะดีที่สุดกับลูก

แม่ของเราหลายคน มีเราตั้งแต่แม่ยังอายุไม่ถึง 25 เราไม่ได้เกิดมาพร้อมคู่มือส่วนตัวว่าแม่ควรพูดกับเราอย่างไร เวลาที่แม่เองก็เหนื่อย ท้อ หวาดกลัว มีปัญหาของตัวเอง

เราคาดหวังว่าพ่อแม่จะต้องรู้ ว่าจะพูดกับเราปฏิบัติกับเราอย่างไร ด้วยการกระทำคำพูดในเวลาที่เหมาะเจาะที่สุด

เมื่อถึงวันหนึ่งที่เรามีลูกของตัวเอง หรือแม้กระทั่งเพียงแค่มีคนรัก เราจะรู้เลยว่า มันไม่ง่ายเลยที่ใครสักคนจะเลือกทำ เลือกพูดได้อย่างเหมาะเจาะ เหมาะเวลา เหมาะใจอีกฝ่าย

แล้วทำไมเราถึงคาดหวังจากพ่อแม่มากมายขนาดนั้น

ผู้หญิงอีกคนเล่าว่า เธอไม่โชคดีเหมือนคนอื่น เธอมีแม่ที่โลภ เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ เอาเปรียบ

แต่เชื่อเถอะ ไม่ว่าวันนี้จะดูเลวร้ายสักแค่ไหน หลายๆ ขณะในชีวิตที่คุณเติบโตมาถึงวันนี้ ผู้หญิงโลภและเห็นแก่ตัวคนนั้น ได้เสียสละหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตเพื่อคุณ จนคุณเติบโต มีอะไรบางอย่างพอที่คุณคิดว่าเธออยากจะได้ และเอาเปรียบในสิ่งที่คุณมี

ถ้าคุณคิดว่าแม่โลภ เห็นแก่ตัว เอาเปรียบ หรืออะไรก็แล้วแต่ แล้วตัวคุณเอง...เป็นอย่างไร

ในความจริงของชีวิต ที่โดยเนื้อแท้แล้วเป็นของว่างเปล่า ทุกอย่างชั่วคราว มีขึ้นแล้วหายไปเหมือนฟองอากาศในน้ำ ไม่มีอะไรเป็นสาระที่แท้จริง ยังมีความรักของพ่อแม่ที่เป็นแก่น เป็นราก เป็นของจริงในชีวิตเราตั้งแต่วันเกิดจนวันตาย เป็นความมหัศจรรย์ที่เที่ยงแท้ ไม่ว่าเราจะมีสิ่งที่ไม่น่ารักมากสักแค่ไหน พ่อแม่ก็รักเราได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ
b
รู้อย่างนี้แล้ว อย่ายอมให้ชีวิตตัวเองจมลงไปในปัญหา อุปสรรค ความทุกข์ ความสัมพันธ์ ความทรงจำ ความเจ็บช้ำ หรืออะไรก็ตามแต่ที่ไม่เอื้อต่อการพัฒนาชีวิตจิตใจ

รู้ทันความรู้สึกนึกคิด จนไม่ว่าอะไรก็เป็นเพียงแค่สิ่งที่ถูกรู้ ใจจะเข้มเข็ง มั่นคง ตั้งมั่น ประคับประคองชีวิตตัวเอง

ดูแลพ่อแม่ได้ สมกับที่ท่านให้ชีวิตเรา

...........

* คุณผู้อ่านที่สอบถามถึงคอลัมน์ Life Compass ที่ผ่านมาทุกตอนใน IMAGE ตอนนี้ยังไม่มีการรวมเล่ม แต่หาดูได้ที่ www.kemtidchewit.com

บทความจาก http://jaotualek.blog.com

 


จำนวนอ่าน: 22394

จำนวนความคิดเห็น (13)
RSS comments
1. ชื่อ สุนิสา จามิกร เมื่อ 05-02-2009 11:56 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 203.172.130.229
 
 
ขอบคุณสำหรับข้อความด ีดีที่ตือนใจนะคะ :x :grin
 
2. ชื่อ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้ เมื่อ 26-06-2009 08:01 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 202.176.80.94
 
 
ในเวลาที่เรามีความสุ ขกลับไม่มีใครนึกถึงพ ่อแม่ แต่เวลาที่เราเป็นทุก ข์และรู้สึกเจ็บปวด คนที่เรานึกถึงคือพ่อ แม่เป็นคนแรก พอได้อ่านบทความนี้ รู้สึกว่าตัวเองทำผิด ทำบาปกับพ่อแม่ ผู้ซึ่งมีพระคุณกับเร า ต่อจากนี้ไปจะปฏิบัติ ต่อท่านให้ดีที่สุดเท ่าที่จะทำได้ค่ะ :) :p
 
3. ชื่อ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้ เมื่อ 27-06-2009 19:31 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 125.26.152.109
 
 
พ่อแม่สามารถเลี้ยงดู ลูกได้ทุกเวลาไม่ว่าส ุขหรือทุกข์แต่เราเป็ นลูกทำไมถึงไม่สามารถ ดูแลท่านได้ขอให้ใครท ี่ไม่เคยคิดถึงพ่อแม่ ได้โปรดคิดถึงพ่อแม่ท ุกเวลาของลมหายใจเข้า ออก เหมือนที่ท่านคิดถึงล ูกทุกคนว่าท่านเป็นพร ะอรหันต์ในใจเราเสมอ ไม่มีพระคุณหรือสิ่งอ ื่นใดยิ่งใหญ่กว่าพระ คุณของผู้ให้กำเนิด :p :)
 
4. ชื่อ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้ เมื่อ 31-07-2009 11:43 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 125.24.48.100
 
 
พ่อแม่คือคนที่รักเรา มากที่สุดไม่ว่าลูกจะ เป็นอย่างไรท่านก็รัก เรามากกว่าสิ่งใด เจ็บไข้คอยดูแล มีเรื่องร้ายคอยปกป้อ ง มีปัญหาคอยแก้ใข รักแม่ที่สุด
 
5. ชื่อ สุภาภร เมื่อ 06-08-2009 10:02 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 124.121.66.232
 
 
อยากทราบว่าหมอดูบอกว ่าจะแต่งงานใหม่ปีหน้ า แล้วจะมีลูกอีก 1 คน ตอนนี้อายุ 39 แล้ว ถ้าหนูทำบุญแล้วอุทิศ ให้เนื้อคู่จะมีเป็นค ู่เราให้เขาที่อื่นได ้ไหม เพราะหนูไม่อยากมีครอ บครัวแล้วเนื้อคู่ที่ หมอดูไว้ตอนนี้เขาก็ม ีครอบครัวแล้วด้วยค่ะ หนูไม่อยากทำบาปกับคร อบครัวคนอื่น
 
6. ชื่อ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้ เมื่อ 26-08-2009 17:56 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 61.7.141.123
 
 
ท่านทั้งสองคือพระพรห มของบุตร ท่านทั้งสองประเสริฐท ี่สุดในโลกนี้ ท่านทั้งสองไม่เคยเบื ่อลูกๆและจะไม่มีวันเ บื่อ มีแต่ดีใจชื่นใจเมื่อ เห็นหน้าลูก ลูกมีคุณค่าเสมอสำหรั บท่านทั้งสอง
 
7. ชื่อ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้ เมื่อ 07-09-2009 23:54 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 125.25.12.6
 
 
ท่านคือทุกอย่างที่..เราอยากมีอยากเป็น รักมากมาย แต่มีบ้างที่เหนื่อยก ับการคาดหวังของท่าน... รู้ว่าเขาอยากให้เราเ จอสิ่งที่ดีๆๆได้สิ่ง ดีๆๆ ถึงยังไงก็รัก รักตลอดเวลา อยู่แล้ว นู่รักแม่+พ่อคะ
 
8. ชื่อ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้ เมื่อ 18-09-2009 19:30 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 202.176.151.232
 
 
เคยผ่านช่วงเวลาเลวร้ ายของชีวิตมาแล้วและค นที่อยู่เคียงข้างเรา ก็คือคุณพ่อคุณแม่ พี่ๆ และสามี นั่นคือคนที่เรามองข้ ามเวลาที่เรามีความสุ ข ขอบคุณสำหรับความรักแ ท้ที่ไม่หวังการตอบแท น
 
9. ชื่อ ผมเป็นคนบาป ที่อยู่ในสิ่งแวดล้ เมื่อ 18-10-2009 06:24 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 124.121.33.233
 
 
ปฐมบท(บทที่หนึ่ง)ของก ณีด้านบนนี้ผู้อ่านค รเข้าใจก่อนว่าทำเพื ออะไร 
 
การรณรงค์อาจไม่พอครั บ จะต้องใช้ธรรมะเท่านั ้นที่จะเปลี่ยนคนพาลใ ห้เป็นคนดีได้ 
 
ซึ่งยากมากครับแต่ก็ท ำได้อย่างแน่นอนครับ การใช้ธรรมะในกรณีนี้  
 
คือการทำให้คนที่จะทำ บาป(บาปคือหนทางสู่คว มเสื่อมทั้งหลาย) 
 
รู้ถึงผลที่จะตามมาขอ งการกระทำบาปนั้นๆ โดยทำให้เขาเชื่อท่าน ให้ได้ก่อน 
 
การจะทำให้เขาเชื่อได ้อย่างไร นั้นก็คือตัวท่านนั่น แหละต้องเข้าใจธรรมะก ่อน 
 
และ ท่านต้องทำด้วยใจที่บ ริสุทธิ์อย่างแท้จริง ด้วยจะได้มากน้อยไม่ส ำคัญแต่สำคัญ ที่การเจตนาที่จะทำขอ งท่านเอง เรารู้อยู่แก่ใจของเร าเองครับ 
 
 
ท่านควรรู้ไว้แล้วจำใ ส่ใจ 
 
 
ความรัก-ความผูกพัน 
 
พระพุทธองค์ตรัสว่า 
" ไม่ควรปล่อยตนให้ตกอย ู่ภายใต้อำนาจแห่งควา มรัก 
เพราะการพลัดพรากจากส ิ่งอันเป็นที่รักเป็น เรื่องทรมาน 
และเรื่องที่จะบังคับ มิให้พลัดพรากก็เป็นส ิ่งสุดวิสัย 
ทุกคนจะต้องพลัดพรากจ ากสิ่งอันเป็นที่รักท ี่พอใจ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง" 
... 
นี่ไม่ได้ชวนให้เชื่อ ผมแต่เป็นสิ่งที่มีเห ตุผลสมควรแก่การศรัทธ าในการตรัสรู้ด้วยตนเ อง จนเกิดการรู้แจ้งเห็น จริงของคนที่สุงส่งแล ะสมควรแก่การสัการะบู ชาที่สุดเท่าที่เคยมี มาในสากลโลก 
 
…………………
 
10. ชื่อ my mine เมื่อ 18-10-2009 06:33 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 124.121.33.233
 
 
ช่วยอ่านให้จบนะครับแ ล้วเลือกว่าจะทำอย่าง ไหน 
 
ในวันสุดท้ายก่อนวันค ริสต์มาส ฉันรีบไปยังซุปเปอร์ม าร์เก็ต 
 
เพื่อซื้อของขวัญที่ฉ ันไม่ได้ซื้อไว้แต่เน ิ่นๆ 
เมื่อฉันเห็นผู้คนทั้ งหมดที่นั่น ฉันก็เริ่มบ่นกับตัวเ อง 
ฉันคงต้องเสียเวลาเป็ นชาติที่นี่แน่ๆ ฉันควรไปที่อื่นดีกว่ า 
คริสต์มาสนี่ทำให้รู้ สึกแออัดและน่ารำคาญข ึ้นทุกๆปีจริงๆ 
สิ่งที่ฉันอยากจะทำคื อเอนตัวลงนอนแล้วก็หล ับไปและตื่นขึ้นมาเมื ่อเวลานี้ผ่านพ้นไปแล ้วจริงๆ 
แต่ถึงยังไงฉันก็ยังไ ปที่แผนกของเล่น 
และฉันก็เริ่มหัวเสีย เกี่ยวกับราคาของมันแ ละแปลกใจว่า 
เด็กๆเนี่ยเล่นของเล่ นที่แพงขนาดนี้เชียวห รือ 
ขณะที่กำลังเดินดูของ อยู่ในแผนกของเล่นนั้ น 
ฉันสังเกตเห็นเด็กผู้ ชายตัวเล็กๆคนหนึ่ง อายุประมาณ 5 ขวบ กำลังอุ้มตุ๊กตาไว้แน บกับอก เขาค่อยๆลูบผมของตุ๊ก ตานั้นและมองดูอย่างเ ศร้าสร้อย 
ฉันสงสัยว่าเด็กผู้ชา ยคนนี้จะเอาตุ๊กตาไปใ ห้ใครกัน 
เด็กผู้ชายคนนั้นหันไ ปหาหญิงชราที่อยู่ข้า งๆ 
'คุณย่าแน่ใจหรือฮะว่ เงินของผมมีไม่พอ' 
หญิงชราตอบว่า 'หลานก็รู้นี่ว่าหลาน ีเงินไม่พอที่จะซื้อ ุ๊กตาตัวนี้หรอก' 
หลังจากนั้นหญิงชราก็ บอกให้เขารออยู่ตรงนั ้นประมาณ 5 นาทีระหว่างที่เธอจะไ ปเดินดูรอบๆ 
แล้วเธอก็จากไปอย่างร วดเร็ว เด็กชายยังคงอุ้มตุ๊ก ตาอยู่ในมือ 
ในที่สุดฉันก็เริ่มเด ินเข้าไปหาเขา 
ฉันถามเค้าว่าเค้าจะเ อาตุ๊กตาตัวนั้นไปให้ ใคร 
มันเป็นตุ๊กตาที่น้อง สาวของผมชอบที่สุดฮะ 
และเธอก็อยากจะได้มัน มากเป็นของขวัญวันคริ สต์มาส 
เธอมั่นใจมากว่าซานตา คลอสจะให้ตุ๊กตาตัวนี ้แก่เธอ' 
ฉันบอกเค้าว่า ซานตาคลอสจะให้ตุ๊กตา นี้แก่น้องสาวของเขาแ น่ๆ 
และก็ไม่ต้องกังวลหรอ ก 
(มาถึงตรงนี้ นึกหละสิครับว่า เรื่องนี้ จะเหมือนกับเรื่องปกต ิทั่วๆไปที่คุณเคยอ่า น เดาผิดแล้วหละครับ ลองอ่านต่อสิครับ...) 
แต่เขาตอบฉันด้วยท่าท างเศร้าสลดว่า 
'ไม่หรอกฮะ ซานตาคลอสไม่สามารถเอ าตุ๊กตานี้ไปให้เธอใน ที่ๆเธออยู่ตอนนี้ได้  
ผมจะเอาตุ๊กตาตัวนี้ไ ปให้แม่ 
แม่จะได้เอาตุ๊กตานี้ ไปให้เธอเมื่อแม่ไปที ่นั่น' 
ดวงตาของเขาเศร้ามากข ณะที่เขาพูดต่อไป 
'น้องสาวของผมไปอยู่บ สวรรค์ 
พ่อบอกว่าแม่ก็จะไปเห มือนกันในเร็วๆนี้ 
ผมก็เลยคิดว่าแม่น่าจ ะเอามันไปให้น้องสาวข องผมได้' 
หัวใจของฉันเกือบจะหย ุดเต้น เด็กชายเงยหน้ามองฉัน แล้วพูดว่า 
'ผมบอกพ่อให้บอกแม่ว่ อย่าพึ่งไปให้รอผมจน ว่าผมจะกลับจากซุปเป ร์มาร์เก็ตฮะ' 
แล้วเขาก็หยิบรูปที่น ่ารักมากของเขาซึ่งกำ ลังหัวเราะให้ฉันดู แล้วก็บอกว่า 
'ผมอยากให้แม่เอารูปน ้ไปด้วยฮะเธอจะได้ไม ลืมผม 
ผมรักแม่ฮะและผมก็หวั งว่าเธอจะไม่ต้องจากผ มไป 
แต่พ่อบอกว่าเธอต้องไ ปอยู่กับน้องสาวของผม ' 
แล้วเขาก็จ้องมองตุ๊ก ตาอีกครั้งอย่าอาลัย 
ฉันรีบคว้ากระเป๋าตัง ออกมาอย่างรวดเร็ว 
หยิบธนบัตรออกมา 2-3ใบ แล้วพูดว่า 'ทำไมเราไม่ลองตรวจดู ีกที เผื่อว่าเราจะมีเงินพ อ' 
'ตกลงฮะ' เขาพูด 'ผมหวังว่าผมจะมีเงิน อนะฮะ' 
ฉันแอบใส่เงินของฉันล งในกระเป๋าตังของเขาโ ดยไม่ให้เขาเห็นแล้วเ ขาก็เริ่มนับมัน 
มันไม่ได้มีเงินแค่พอ ซื้อตุ๊กตาเท่านั้น แต่ยังเหลืออีกด้วย เด็กชายพูด 
'ขอบคุณพระเจ้าที่ประ านเงินให้ผมฮะ' เขามองฉัน แล้วพูดเสริมว่า 
'ผมอธิษฐานกับพระเจ้า ่อนนอนเมื่อวานฮะ 
ว่าขอให้ผมมีเงินพอที ่จะซื้อตุ๊กตาตัวนี้เ พื่อแม่จะได้เอาไปให้ น้องสาวของผมฮะ แล้วพระองค์ก็ได้ยิน 
ความจริงผมอยากได้เงิ นที่จะซื้อกุหลาบสีขา วให้แม่ด้วยฮะ แต่ผมไม่กล้าขอมากเกิ นไป 
แต่พระองค์ก็ให้เงินผ มมากพอที่จะซื้อทั้งต ุ๊กตาและกุหลาบ 
แม่ของผมชอบกุหลาบขาว ฮะ' 
2-3 นาทีต่อมา หญิงชราก็กลับมา 
ฉันเดินออกมากับรถเข็ นของฉัน(รถเข็นที่ใช้ นซุปเปอร์มาร์เก็ตอะ) 
ฉันซื้อของจนเสร็จด้ว ยความรู้สึกที่ต่างจา กตอนมาโดยสิ้นเชิง 
ฉันไม่สามารถเอาภาพขอ งเด็กชายคนนั้นออกจาก จิตใจฉันได้ 
หลังจากนั้นฉันก็จำข่ าวที่อยู่ในหนังสือพิ มพ์เมื่อ 2 วันก่อนได้ 
มันบอกว่าคนขับรถบรรท ุกที่เมาเหล้าคนหนึ่ง ขับรถชนรถอีกคันหนึ่ง ที่มีหญิงสาวคนหนึ่งก ับเด็กหญิงตัวเล็กๆใน รถ 
เด็กหญิงคนนั้นเสียชี วิตทันที แต่แม่ของเธออยู่ในขั ้นบาดเจ็บสาหัส 
ครอบครัวของพวกเขาต้อ งตัดสินใจว่าจะดึงปลั ๊กเครื่องช่วยหายใจดี หรือไม่ 
เพราะถึงยังไงเธอก็ไม ่สามารถดีขึ้นไปกว่าข ั้นโคม่าได้ 
ครอบครัวนี้จะเป็นของ เด็กชายคนนั้นรึเปล่า นะ 
2 วันหลังจากได้พบกับเด ็กชายคนนั้น 
ฉันอ่านเจอในหนังสือพ ิมพ์ว่า หญิงสาวคนนั้นได้เสีย ชีวิตแล้ว 
ฉันไม่สามารถหยุดตัวเ องไว้ได้ที่จะไปซื้อก ุหลาบช่อหนึ่ง แล้วไปที่ Mortuary 
ซึ่งร่างของหญิงคนนั้ นได้ถูกเปิดให้คนได้ด ูและอธิษฐานเป็นครั้ง สุดท้ายก่อนฝัง 
เธออยู่ในนั้น 
ในโลงศพของเธอในมือมี ดอกกุหลาบสีขาวดอกหนึ ่งกับรูปถ่ายของเด็กช ายคนนั้น 
และมีตุ๊กตาวางอยู่บน หน้าอก 
ฉันออกไปข้างนอกทั้งน ้ำตารู้สึกว่าชีวิตขอ งฉันได้เปลี่ยนไปตลอด กาล 
ความรักที่เด็กผู้ชาย คนนี้มีให้แม่และน้อง สาวของเขานั้นจะยังคง อยู่ยืนยาวสุดแก่การจ ินตนาการ 
แต่เพียงแค่เศษเสี้ยว วินาทีเท่านั้น 
คนดื่มเหล้าคนหนึ่งก็ ได้พรากทุกสิ่งทุกอย่ างไปจากเค้า 
ตอนนี้คุณมี 2 ตัวเลือก 
1. ส่งข้อความนี้ให้แก่ท ุกคนที่คุณรู้จัก 
2. ลบข้อความนี้ทิ้งราวก ับว่ามันไม่เคยทำให้ค ุณรู้สึกซาบซึ้ง 
ถ้าคุณส่งข้อความนี้ บางที... 
คุณอาจได้ช่วยป้องกัน ไม่ให้บางคนที่เมาแล้ วขับก็ได้ เพื่อนเหมือนกับนางฟ้ าที่ช่วยเราบินในยามท ี่ปีกของเราหลงลืมวิธ ีแห่งการบิน 'ทีม คือกลุ่มคนที่อาจจะมี ประสบการณ์ พรสวรรค์ หรือระดับการศึกษาที่ ไม่เท่ากัน แต่อยู่ในหน้าที่เดีย วกัน' 
 
เมาไม่ขับเด็ดขาด ทุกครั้งที่เมาแล้วต้ องไม่ขับรถ 
 
คิดถึงเรื่องนี้เอาไว ้ แล้วนั่งรถแท๊กซี่กลั บบ้าน ช่วยๆกัน forward ต่อด้วยนะ อย่างน้อย น่าจะช่วยใครได้สักคน หวังเอาไว้อย่างงั๊น 
 
 
ผมเก่ง( 
 
n  
 
อีเมลนี้จะถูกป้องกัน จากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้ งานจาวาสคริปเพื่ออ่า นมันได้ 
 
 
)ขออนุญาติทำลายบรรยา าสด้วยการเพิ่มความเ ็น(เรียกว่าเสือกก็ได )ควรหรือไม่โปรดใช้วิ จารณญาณ 
ด้วยนะครับถ้าทำให้ท่ านเสียความรู้สึกขอกร าบอภัยอย่างสุดซึ้งไว ้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ 
 
 
ปฐมบท(บทที่หนึ่ง)ของก ณีด้านบนนี้ผู้อ่านค รเข้าใจก่อนว่าทำเพื ออะไร 
 
การรณรงค์อาจไม่พอครั บ จะต้องใช้ธรรมะเท่านั ้นที่จะเปลี่ยนคนพาลใ ห้เป็นคนดีได้ 
 
ซึ่งยากมากครับแต่ก็ท ำได้อย่างแน่นอนครับ การใช้ธรรมะในกรณีนี้  
 
คือการทำให้คนที่จะทำ บาป(บาปคือหนทางสู่คว มเสื่อมทั้งหลาย) 
 
รู้ถึงผลที่จะตามมาขอ งการกระทำบาปนั้นๆ โดยทำให้เขาเชื่อท่าน ให้ได้ก่อน 
 
การจะทำให้เขาเชื่อได ้อย่างไร นั้นก็คือตัวท่านนั่น แหละต้องเข้าใจธรรมะก ่อน 
 
และ ท่านต้องทำด้วยใจที่บ ริสุทธิ์อย่างแท้จริง ด้วยจะได้มากน้อยไม่ส ำคัญแต่สำคัญ ที่การเจตนาที่จะทำขอ งท่านเอง เรารู้อยู่แก่ใจของเร าเองครับ 
 
 
ท่านควรรู้ไว้แล้วจำใ ส่ใจ 
 
 
ความรัก-ความผูกพัน 
 
พระพุทธองค์ตรัสว่า 
" ไม่ควรปล่อยตนให้ตกอย ู่ภายใต้อำนาจแห่งควา มรัก 
เพราะการพลัดพรากจากส ิ่งอันเป็นที่รักเป็น เรื่องทรมาน 
และเรื่องที่จะบังคับ มิให้พลัดพรากก็เป็นส ิ่งสุดวิสัย(ห้ามไม่ใ ้เกิดไม่ได้) 
ทุกคนจะต้องพลัดพรากจ ากสิ่งอันเป็นที่รักท ี่พอใจ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง" 
... 
นี่ไม่ได้ชวนให้เชื่อ แต่เป็นสิ่งที่มีเหตุ ผลสมควรแก่การศรัทธาใ นการตรัสรู้ด้วยตนเอง จนเกิดการรู้แจ้งเห็น จริงของคนที่สุงส่งแล ะสมควรแก่การสัการะบู ชาที่สุดเท่าที่เคยมี มาในสากลโลก 
 
………………… 
 
 
 
ป.ล. ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจร ิงหรือไม่ฝากบอกหญิงจ ากบทความนั้นด้วย สิ่งสำคัญคือ ช่วยให้เด็กเข้าใจและ ยอมรับความจริงไม่ต้อ งกลัวว่าเด็กจะรับไม่ ได้ เพราะเรายังเมตตาเขาไ ด้ การโกหกจะเป็นการทำลา ยเด็กเมื่อเขาโตขึ้น สิ่งสำคัญต้องไม่ทุกข ์กับการสูญเสียของเด็ ก เราเสียใจได้แต่เวทนา มันไม่ช่วยอะไรได้เสี ยใจได้เราก็ทำใจได้แต ่เวทนาทำไห้เราเป็นทุ กข์ 
 
……
 
11. ชื่อ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้ เมื่อ 20-10-2009 17:05 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 125.25.119.77
 
 
:) ขอบคุณสำหรับกำลังใจค ่ะ
 
12. ชื่อ หนุ่ม เมื่อ 01-11-2009 12:14 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 124.122.250.116
 
 
คนธรรมดาทั่วไป(ไม่มี ืล)หรือมนุษย์(ผู้มีศี ล5ประจำใจ)จะให้มาเข้า จความรู้สึกดีๆที่คุ มีต่อสังคมนั้นมันก็ ม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะฉนั้นเราควรเริ่ มต้นจากตัวเราเองก่อน และต่อไปคือคนรอบข้าง ของเราที่เราพอจะประม าณได้ว่าเขาคนนั้นไม่ ใช่บัวที่อยู่ใต้นำ แต่การที่คุณเข้ามาโพ สข้อความนี้ให้ทุกคนไ ด้รู้ผมก็คิดว่าคุณได ้อนิสงค์มากๆเลย ขอให้คุณและครอบครัวม ีความสุข และเป็นกำลังใจให้ เหตุการณ์ร้ายๆอย่างน ี้ ไม่พบกับตัวเอง เขาไม่รู้สึกหรอก
 
13. ชื่อ พิญญาพัชร์ ขุนศักดิ์ณรงค์ เมื่อ 09-12-2009 16:32 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 124.122.215.44
 
 
ใช่เลยค่ะการที่เราต้ องห่วงใยใครสักคนนั้น เป็นเรื่องทรมานมากคว ามรัก- ความห่วงใยไม่มีใครหน ีพ้นเพราะมันอยู่ในจิ ตเรา แต่ถ้าเราทำจิตให้สงบ ปล่อยวาง ไม่อดทนจนเกินไป ไม่หย่อนยานจนเกินไป นั่นแหละค่ะดิฉันคิดว ่าเราจะมีความสุขมาก เราต้องทำทุกอย่างด้ว ยเหตุและผลที่สมควร....สาธุ........ เรื่องเล่าจากตัวเองค ่ะ :(
 

Only registered users can write comments.
Please login or register.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

แก้ไขล่าสุดเมื่อ ( Monday, 30 June 2008 )
 
< ก่อนหน้า   บทความถัดไป >
ขณะนี้มี 86 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

:: เว็บสหธรรมิก ::

Advertisement
Advertisement
ความรักทำให้คุณทุกข์เพราะ?
 

Top