ปุจฉา-บริจาคอวัยวะ เกิดชาติหน้าอวัยวะไม่ครบ ?

เพื่อนชวนไปบริจาคร่างกายให้เป็นการกุศลแก่โรงพยาบาล เพื่อเป็นประโยชน์แก่การศึกษาของนักเรียนทางด้านการแพทยศาสตร์ ใจจริงก็เห็นดีเห็นงามไปกับเพื่อน เพราะเชื่อว่าคงได้บุญมาก แต่พี่ชายท้วงติงว่า คนที่บริจาคอวัยวะเป็นทาน เกิดมาชาติหน้าจะมีอวัยวะไม่สมบูรณ์ ฟังแล้วชักใจคอไม่ดีเลย อยากทราบข้อเท็จจริงในเรื่องเป็นอย่างไร
มธุรดา / บางขุนนนท์ / กรุงเทพฯ


วิสัชนา

การบริจาคอวัยวะเป็นทานถือว่าได้บุญมาก เพราะเป็นการทำบุญชั้นสูงอย่างหนึ่งที่เรียกว่าเป็นการบำเพ็ญ บารมี” (คุณธรรมอันยิ่งยวดที่จะเป็นเหตุให้ได้บรรลุผลที่พึงประสงค์) ในพระพุทธศาสนาจัดการบริจาคไว้เป็นหนึ่งใน “บารมี ๑๐ ประการ” (คือ ทานบารมี) ที่พระโพธิสัตว์จะต้องบำเพ็ญให้บริบูรณ์ จึงจะบรรลุสู่ความเป็นพระพุทธเจ้าได้

การบำเพ็ญความดีที่ถือว่าเป็นบารมี มีอยู่ ๓ ขั้น

ขั้นที่ ๑ เรียกว่า ขั้นสามัญ เช่น ให้วัตถุหรือปัจจัยสี่เป็นทาน

ขั้นที่ ๒ เรียกว่า ขั้นปานกลาง เช่น ให้อวัยวะ (บริจาคดวงตา เป็นต้น) เป็นทาน

ขั้นที่ ๓ รียกว่า ขั้นสูงสุด เช่น ให้ชีวิตเป็นทาน

การบริจาคเป็นคุณธรรมอันสำคัญอย่างยวดยิ่งที่ชาวพุทธควรฝึกทำให้ประรีตยิ่งๆ ขึ้นไปตามลำดับ ในพระไตรปิฎกมีพระพุทธศาสนสุภาษิตที่สอนให้ชาวพุทธฝึกการบริจาคให้สูงขึ้น เพื่อยกระดับคุณภาพจิตให้ประเสริฐกว่า กล่าวคือ

“พึงสละทรัพย์เพื่อรักษาอวัยวะ พึงสละอวัยวะเพื่อรักษาชีวิต พึ่งสละทรัพย์ อวัยวะ และชีวิตสิ้นทุกอย่าง เพื่อรักษาธรรม”

ความเชื่อที่ว่า หากบริจาคอวัยวะแล้วเกิดมาอีกชาติหนึ่งจะมีอวัยวะที่ไม่สมบูรณ์นั้น เป็นความเชื่อที่ผิดไปจากความเป็นจริง เพราหากเป็นเช่นนั้นแล้ว พระพุทธองค์คงมีลักษณาการที่ไม่สมประกอบเป็นแน่แท้ เนื่องจากเพราะในพระชาติหนึ่ง ขณะยังเป็นพระโพธิสัตว์อยู่พระองค์เสวยพระชาติเป็น “สิวิราชกุมาร” ในพระชาตินั้นทรงควักดวงพระเนตร (ตา) ทั้งสองข้างถวายเป็นทาน ผลแห่งมหาทานครั้งนั้นทำให้พระองค์ทรงได้ทิพยจักษุเป็นการตอบแทน มาในปัจจุบันชาติเล่าพระพุทธองค์ก็ทรงมีดวงเนตรสีดำสนิทและใสแจ๋วดังดวงเนตรของลูกโคที่เพิ่งคลอด ทั้งยังทรงมี “เบญจพิธจักษุ” (จักษุทั้ง ๕) กล่าวคือ

๑. มังสจักษุ คือทรงมี (ตาเนื้อ) พระเนตรอันงดงาม มีอำนาจแจ่มใส ไว และเห็นได้ไกล

๒. ทิพยจักษุ คือทรงมีพระปรีชาชาญที่ล่วงรู้ความเป็นไปของสรรพสัตว์ด้วยอำนาจของกฎแห่งกรรม

๓.ปัญหาจักษุ คือทรงมีปรีชาสามารถล่วงรู้อัธยาศัยและพื้นฐานความถนัดของสรรพสัตว์ อันทำให้พระองค์ทรงสามารถที่จะเลือกวิธีการและคำสอนที่เหมาะสมสำหรับสัตว์ (คน) นั้นๆ ได้เป้นอย่างดี

๔. พุทธจักษุ คือทรงมีพระปรีชาสามารถล่วงรู้อัธยาศัยและพื้นฐานความถนัดของสรรพสัตว์ (คน) นั้นๆ ได้เป็นอย่างดี

๕. สมัตจักษุ คือทรงประกอบด้วยพระสัพพัญญุตญาณ (ญาณหยั่งรู้ธรรมทั้งปวง)

ในทัศนะของผู้เขียนเห็นว่า คนที่บริจาคอวัยวะเป็นทานจัดว่าได้ทำบุญอันยิ่งใหญ่ ควรได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เสียสละที่หาได้ยากถือว่าเป็นผู้ดำเนินอยู่ในวิถีทางของพระมหาโพธิสัตว์ เขาเสียสละสิ่งสามัญเพื่อจักเสวยผลที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นหลายเท่านัก ไม่ใช่สละอวัยวะเป็นทานแล้วจะกลายเป็นคนพิกลพิการการในชาติหน้าก็หาไม่ (ถ้าผลแห่งมหาทานบรามีเป็นอย่างนี้ พระพุทธเจ้าจะทรงสอนให้คนสละอวัยวะเป็นทานไปเพื่ออะไร)

ใครที่เข้าใจอย่างนี้ควรรู้ไว้เสียด้วยว่าตนกำลังเข้าใจผิด ถือผิด ซ้ำยังคอยขัดขวางทางมหากุสลของคนอื่นเขาอีกต่างหาก

ว.วชิรเมธี

............................

สถาบันวิมุตตาลัย

http://www.vimuttayalaya.net/

จำนวนความคิดเห็น (1)

	1. ชื่อ ชิวชิว เมื่อ 04-11-2008 16:48 - ผู้เยี่ยมชม - IP: 118.175.129.64
	ความเชื่อของคน ถ้าได้ลงว่าเชื่อแล้ว ก็ยากที่จะเป็นอย่างอ ื่นได้

แสดงความคิดเห็น

1. กรุณาใช้ถ้อยคำที่สุภาพ. 2. e-mail ถ้าไม่มี ก็ปล่อยว่างไว้
ชื่อ *:
E-mail
BBCode:
ข้อความ *:
ใส่รหัสตัวเลข(ก่อนส่ง)*:*

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved