วันเวลาปัจจุบัน 28 ม.ค. 2021, 19:51  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


กฎการใช้บอร์ด


รวมกระทู้จากบอร์ดเก่า http://www.dhammajak.net/board/viewforum.php?f=2



กลับไปยังกระทู้  [ 1 โพสต์ ]    Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 22 พ.ค. 2013, 14:55 
 
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 2
สมาชิก ระดับ 2
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 ส.ค. 2011, 13:22
โพสต์: 80


 ข้อมูลส่วนตัว


รูปภาพ

ทางแยกของสมาธิ
หลวงพ่อพุธ ฐานิโย


ความเข้าใจของนักสมาธิ มีอยู่ ๒ อย่าง

อย่างหนึ่ง เราภาวนายุบหนอ-พองหนอ ยุบหนอ-พองหนอพอจิตเคลิ้มลงไป ทำท่าสงบลงไป "สงบหนอ" จิตมันก็ตื่นพอเผลอๆ ไป เกิดปีติ "ปีติหนอ" จิตมันก็ตื่น มันก็ไม่เข้าถึงสมาธิตามหลักธรรมชาติสักที

สมาธิที่เป็นไปตามธรรมชาติจริงๆ นั้น เราไม่ได้แต่งมันหรอก เพียงแต่ว่าเราทำจิตให้มีอารมณ์สิ่งรู้ สติมีสิ่งระลึก เช่น พุทโธๆๆๆ เป็นต้น นี่อารมณ์สิ่งรู้ของจิต สิ่งระลึกของสติ เมื่อเราภาวนาพุทโธไปไม่หยุด จิตมันทิ้งพุทโธปั๊บ มันวูบลงไป นิ่ง สว่าง นั่นคือสมาธิตามธรรมชาติที่มันเกิดขึ้น

ทีนี้ถ้าหากว่าสมาธิของเรามีพลังเข้มแข็ง ต่อไปมันจะปฏิวัติตัวไปทางไหน

ทางไปของมัน ทางใหญ่มีอยู่ ๒ ทาง

ทางหนึ่ง มันนิ่ง สว่าง แล้วมันก็ว่างๆๆๆ ละเอียดไป จนกระทั่งร่างกายตัวตนหาย อันนี้ท่านเรียกว่าสมาธิในฌานสมาบัติ ภาษาบาลีเรียกว่า อารัมมณูปนิชฌาน จิตสงบแล้วรู้ในสิ่งๆ เดียว ความรู้อื่นมันไม่ปรากฏขึ้น

อีกทางหนึ่ง พอพุทโธๆ ไปพอทิ้งพุทโธปั๊บ นิ่งว่าง สว่าง ประเดี๋ยวความคิดมันก็เกิดผุดๆๆๆ ขึ้นอย่างกับน้ำพุ อันนี้ท่านเรียกว่า ลักขณูปนิชฌาน เป็นสมาธิตามแนวทางแห่งอริยมรรค


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 1 โพสต์ ] 

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: Google [Bot] และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร