.
"ความโกรธไม่มีคุณ มีแต่โทษ"
" .. ความโกรธไม่ดีเลยและไม่ใช่ความโกรธของผู้อื่นเท่านั้นที่ไม่ดี "ความโกรธของตนเองก็ไม่ดี" และสำหรับตนเอง "ความโกรธของผู้อื่น แม้ไม่ดีเพียงไร ความโกรธของตนเองยิ่งไม่ดีกว่ามากมายนัก เป็นโทษกว่ามากมายนัก"
แน่นอน แต่พากันคิดผิดเข้าใจผิดไปเสียหมด "เวลาตนเองโกรธจึงลืมคิดไปว่าเป็นความไม่ดี เพราะไปมุ่งเพ่งเล็งปรุงแต่งไป" ว่าเขาทำอย่างนั้น เขาพูดอย่างนั้น "ซึ่งล้วนทำให้เราเกิดความโกรธ เป็นความผิดความไม่ดีของเขา"
พุ่งความคิดไปโทษผู้อื่น "จนไม่มีความคิดหลงเหลือให้เห็นความโกรธในตนเอง" จึงลืมคิดไปด้วยว่า "ความโกรธของตนก็คือความไม่ดีของตน" และลืมคิดให้รู้แก่ใจว่า "ความโกรธที่เกิดแก่ตนทุกครั้งไป ไม่ใช่ความไม่ดีของผู้ใดอื่น แต่เป็นความไม่ดีของตนเอง"
แน่นอน ใคร่ขอให้จำไว้ให้มั่นว่า "ความโกรธไม่มีคุณมีแต่โทษ" ใครโกรธคนนั้นมีความไม่ดีเกิด เสมอไป .. "
"แสงส่องใจ ๒๕๔๕"
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร
