.
"ปุญญาภิสังขาร"
" .. "บุคคลผู้ไม่คิดโกรธ ก็จะเป็นผู้มีเมตตากรุณาอยู่ในใจเสมอๆ" ถ้ามองเห็นสัตว์โลกทั้งหลายเนี่ย จะเป็นมนุษย์ก็ดีสัตว์เดรัจฉานก็ดี ก็ล้วนแต่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งนั้นเลย ไม่มีรูปใดนามใดจะยั่งยืนถาวรไปในโลกนี้ ตลอดกาลนาน .. ไม่มี
"เกิดมาแล้ว ก็เกิดมาแก่ มาเจ็บ มาตาย เหมือนกันหมดทั้งคนดีทั้งคนชั่ว" ก็เมื่อมามองเห็นชัดอย่างนี้แล้วก็เกิดความเอ็นดูสงสาร คิดอยากจะให้ตนเองและผู้อื่นพ้นทุกข์พ้นภัยในสงสารอันนี้ไปได้
เพราะตนเองก็ตกอยู่ในห้วงแห่งความทุกข์เหมือนกันกับบุคคลอื่นและสัตว์อื่นนั่นแหละ "อย่างนี้บุคคลผู้ที่จะไม่คิดโกรธ ไม่คิดพยาบาทบุคคลอื่นและสัตว์อื่นได้นั้น จะต้องมีเมตตาธรรมกรุณาธรรม อยู่ในใจเช่นนี้แหละ"
"ความคิดเมตตากรุณาอันนี้" ท่านเรียกว่าเป็น "ปุญญาภิสังขาร" สภาพปรุงแต่งจิตใจให้เป็นบุญเป็นกุศลขึ้นมา .. "
(หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)
