ไม่พ้นภัยร้ายแน่นอน ไม่รู้ทัน
เจอมหันตภัย ทันตาเห็น
มัวแต่ คิดเองเออเอง เข้าออกดับๆๆ ดับไปวันๆ
เพราะ รู้ไม่ทันอวิชชา
ก็เลย ไม่มีสัมมาทิฎฐิ คิดไม่ได้ คิดไม่เป็น ไม่เฉลียวฉลาด พอที่จะอบรมตัวเอง ให้ไปเรียนปริยัติ
ปฎิบัติ ก็เลยปฎิบัติเพี้ยน ไม่ถูกต้อง
ไม่รู้ว่า การจะ ปฎิบัติให้ ถูกต้อง
ให้เป็นสัมมาปฎิบัติ ตามพระธรรม ตามคำสอนพระพุทธเจ้า จะต้องทำอย่างใร บ้าง
ก็เพราะอวิชชา กางกั้น เลยไม่ศึกษา พระปริยัติ
จึงไม่สามารถเข้าถึง ปริยัติ สัทธรรม อันสมบูรณ์
และก็ไม่อาจ ก่อให้เกิด ปริยัติญาณ
เพื่อ นำมาใช้ ปฎิบัติ ในสภาวะธรรมต่างๆ
ตามที่พระพุทธองค์ ได้ทรงสอน เพื่อให้เกิดปฎิบัติญาณ
และทั้งปริยัติญาณ และปฎิบัติญาณ อันอบรมเจริญดีแล้วนั้น
ย่อมเป็นปัจจัย ให้แจ้งแทงตลอด ในโลกุตระธรรม
ด้วย ปฎิเวธญาณ อันถูกต้อง
ที่สำคัญที่สุด ปริยัติ ปฎิบัติ จะต้องสอดคล้องตรงกัน
อันเป็นปัจจับ ในสติปัฎฐาน และวิปัสสนา ในทุกๆขั้น
