เรียมร่ำน้ำเนตรถ้วม ถึงพรหม
พาเทพเจ้าตกจม จ่อมม้วย
พระสุเมรุเปื่อยเป็นตม ทบท่าว ลงนา
หากอกนิษฐ์พรหมฉ้วย พี่ไว้จึงคง

อันนี่เป็นพุทธวิชชา  จากศรีปราชญ์ 



น้ำจะท่วม  หรือ ไม่ท่วม  ความเละเทะ  อสรพิษก็ยังปรากฎ 

เพราะมีแต่   อวิชชา มีแต่ นิวรณ์ เป็นตัวอุดท่อ อุดสมอง 

น้ำก็เลยท่วมปัญญา   เหล่าอสรพิษ ก็เลยเพ่นพ่านออกมา 

มูลจาก โทสะเจตสิก เป็นมูล โมโหโกรธา  ตามด้วยโทมนัสเวทนาเจตสิก คับเคือง เป็นอารมณ์  
แต่ด้วย อำนาจ แห่ง วิสุทธิ ปกตูนิสสยปัจจัย  อันมีกำลังมาก เป็นสัมมาอุปการะ  สะสมมาดีแล้ว 

น้ำจะท่วมสูงเพียงไหน 
ก็เห็นเพียง แค่  อสรพิษที่ถูกตีเน่าแล้ว  ลอยน้ำมา 


พร้อมกับ สายสืบลอยน้ำมา ไม่นุ่งผ้า ชฏาแหลมเปี๊ยว  ตุ๊บป่องๆๆ

คิคิ

กระทู้แบบนี้ ไม่ต้องใช้หัวคิดเลย

อาศัยเพียง หัวคิดของคนอื่น

เมื่อคิดไม่เกิด จะ แล้วเมื่อไรจะดับ น้อ

คิดเท่าไรก็ไม่รู้

"คิดเท่าไรๆ ก็ไม่รู้ ต่อเมื่อหยุดคิดได้จึงรู้ แต่ต้องอาศัยความคิดนั่นแหละจึงรู้"

หลวงปู่ดูลย์กล่าว

"คิดเท่าไรๆ ก็ไม่รู้ ต่อเมื่อหยุดคิดได้จึงรู้ แต่ต้องอาศัยความคิดนั่นแหละจึงรู้"

หลวงปู่ดูลย์กล่าว


ดูให้ดีๆ สังเกตุให้ดีๆ พิจารณาให้ดีๆ ไตร่ตรองให้ดีๆ


ในคำกล่าวเพียงเท่านี้

ท่านได้
แสดงทั้งคำสอน และวิถี วิธีปฎิบัติ
เบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย ชัดเจน ชัดแจ้ง แจ่มแจ้ง

ไม่ใช่ คิดดับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบที่หลายคนเข้าใจ คิดเองเออเองไป

และก็

ไม่ใช่ การนั่งนิ่งๆๆ ไม่คิดไม่คำนึงสิงใด
แบบที่ท่านมหาสังฆปรินายก ในมหายาน ในเซน ที่เคยตำหนิ

และก็

ไม่ใช่การนั่งนิ่งๆ ไม่ปรากฎกายใจในสามโลก
แบบที่ ท่านวิมลกีรติ ได้กล่าวตำหนิ



แต่ๆ

ท่านกล่าวว่า

"ต่อเมือหยุดคิด จึงได้รู้ "

"แต่ต้องอาศัยความคิดนั่นแหละจึงรู้"


สาธุๆๆ

เอ่?

หยุดคิด ถึงจะรู้

แล้วต้องหยุดประมาณไหน จุดไหน ที่ใด ตรงไหน ทำเช่นไร ทำอย่างไร น้อ?

หยุดที่วิญญาน หยุดที่กริยา หยุดที่สังขาร หรือ รอให้สังขารนั้น หยุดดับๆๆๆๆๆๆๆ ไปเอง

หยุดที่เจตสิกดวงไหนน้อ อะไรเป็นเครื่องหยุดน้อ ?


สงสัยๆๆๆ

"แต่ต้องอาศัยความคิดนั่นแหละจึงรู้"


อาศัยความคิด เช่นไรน้อ ?

คิดคิดในมรรค คิดในอริยะสัจ คิดในญาน คิดในปฎิจจสมุบาท คิดในปัฎฐาน
คิดในปริยัติ คิดในปฎิบัติ คิดในสัญญา คิดในปัญญา

คิดๆๆๆๆๆๆ ความคิดเช่นไรน้อ จึง รู้

สงสัยๆๆ

จะเรียนวิชา เก้าอิมนพเก้า ต้องเรียนจากผู้ใดน้อ ถ้าสาบสูญไป จะเรียนที่ใดน้อ
สงสัยๆๆ

คิดเองเออเอง ใช้หมองๆๆ วนกลับไป คำแรก คิดเท่าไรก็ไม่รู้ เนาะคะ

มีคนกล่าวว่า 
"ไม่เชื่อก็ ท้าพิสูจน์ ต้องรู้ทันปัจจุบัน ในขณะคิดเกิดดับเท่านั้น "

ปัจจุบัน   ปัจจุบันนั่นช่วงไหน น้อ  
กาลไหนน้อ 
รู้ทัน รู้ทันนั่นช่วงไหน น้อ 
ระหว่างคิดเกิด  ตั้งอยู่ จนดับไป  ตรงไหนน้อ 
อุปทานที่ไปหลงยึด  เวทนาที่เสวยจนกลายเป็นความโกรธ รึเปล่าน้อ 
รู้ตรงเจตสิก ที่ปรุง เป็นอกุศล มั๊ยน้อ 
เวลาที่รู้ทัน  ปัจจุบันตรงไหน น้อ  

เมื่อ พยัญชนะ ไทยๆๆ  กไก่  ขไข่  ไปถึง ฮ นกฮุก  
กว่าจะประสม เป็น คำๆ เป็นประโยค เป้นนาม  ให้รู้  
ต้องรู้ทัน ตรงพยัญชนะไหนน้อ 
หรือต้องรู้ เมื่อเป็น คำ เป็นบัญญัติ เป็นประโยค รึเปล่าน้อ 

อาศัยคิด  แบบ ตั้งแต่ตอน เม เด็กๆ  

เมื่อคว้ากุญแจรถ  รถออกสต๊าท  วิ่ง 0 ถึง100   ใน 3 วินาที 
รู้ทัน ตรงจุดไหนน้อ 
วิ่งกลับมาบ้านแล้ว  
รู้ตอนใบสั่ง มาถึงบ้านรึเปล่าน้อ   

พิสูจน์ตรงไหนน้อ  อ่อ รถไม่มีน้ำมันเบรค ไม่มีผ้าเบรค  

คิคิ 

สงสัยๆๆๆๆ

ก็ ถ้ารู้แล้ว ว่าสภาพรถ

แม้วิจิตรตระการตา สักเพียงไหน
รวดเร็วเหลือล้น
แต่ ไม่สมบูรณ์ น้ำมันเบรคไม่มี ผ้าเบรคหมด
ก็ไม่สต๊าท ไปเข้าเกียร์ ไปเสี่ยงไปนั่ง ให้กระทบ อุบัติภัยเนาะ


แค่เห็น กุญแจรถ ก็ไม่คว้ามาเนาะคะ

ก็คิดแบบเด็กๆ สมัยเมื่อยังเยาวัย

จิตคิด จิตเกิด จิตไม่คิด จิตไม่เกิด
จิตคิด จิตถูกทำลาย จิตไม่คิด จิตไม่ถูกทำลาย
จิตปรุงแต่ง จิตถูกทำลาย จิตไม่ปรุงแต่ง จิตไม่ถูกทำลาย
จิตแสวงหา จิตถูกทำลาย จิตไม่แสวงหา จิตไม่ถูกทำลาย
จิตปรารถนา จิตถูกทำลาย จิตไม่มีความกำหนัด จิตไม่ถูกทำลาย
ทิ้งหมด รู้หมด ทิ้งหมด ได้หมด
ไม่ทิ้งเลย ไม่รู้เลย ไม่ทิ้งเลย ไม่ได้เลย
ทรงจิตเค้ามรรคจิต แล้วจิตพิจารณาจิต
รู้ธรรมในจิต แล้วถนอมมรรคจิต
จงทำให้ชำนิชำนาญ

ธรรมะ หลวงปู่ดูลย์

แล้วก็มาฟัง นิทานเรื่องน้ำ อีกสักเรื่อง กันนะคะ
จากธรรมะท่านหลวงพ่อเทียน

สมมุติให้ฟัง
เอ้า...เราไปกลาง...กลางน้ำก็ได้ เราโตน(กระโดด)น้ำก็ได้ เรา...เราโดดน้ำที่มันลึกๆ น่ะ เราโตนตู๊มลงไปที่ว่า ธรรมดามันต้องจม ท่วมน้ำ....น้ำท่วมหัวหมดทีเดียว ลงไปฮอดพื้นดิน แล้วก็หลอนยันพื้นดินขึ้นมา โผล่ขึ้นมาอย่างซี่แล้ว บางคนบ่ทันได้เบิ่งทิศทาง มันลอยน้ำบ่เป็น(ว่ายน้ำไม่เป็น) จมไปปิ๊งตายไปเลย เนี่ยะ...บางคนนะ สมมุติอย่างซี่ เพราะว่าเราไม่เคยรู้หนังสือ ก็ต้องสมมุติให้ฟัง (หัวเราะเบาๆ)

บัดนี้บางคนโตนน้ำลงไป....จุ๋ม...จมฮอดพื้นดินเหมือนกัน หลอนยันพื้นดินขึ้นมา โผล่ขึ้นมาอย่างซี่ น้ำมันแปนขึ้นฮอดคอ(ถึงคอ) มองเห็นทางเบื้องนั้นเป็นตะฝั่ง มองเห็นทางนั้นไม่....บ่แม่นตะฝั่งเน่ะ

เนี่ยะ..คนนี้คนนึง ผู้ที่จิไปเป็นสัมมาทิฏฐิ อันสมมุติเอา โอ๊...ตะฝั่งเบื้องนั้นนะ ว่ายลอยไป บางคนโตนตุ๋มลงไป น้ำก็เพียงคอนี้ มันบ่ท่วมหัวผู้เนี้ยะ บ่ท่วมหัว สองคนนั่นท่วมหัว แต่ผู้นี้โผล่เข้ามาอย่างซี่ ก็เลยจมไปเลย บ่ได้แปนขึ้นมาอีกตื่มผู้นึงผู้เนี้ยะ ผู้นี้โผล่ขึ้นมาก็น้ำแปนคอขึ้นมา มองเห็นทิศทาง ลอยไปเลย

ผู้ที่สามนี่ โตนลงไปตุ๋มอย่างซี่ น้ำเพียงคอ มองเห็นตะฝั่งเลย แต่ว่าย่างบ่ได้ ต้องลอยอีกตื่ม ลอยอีกตื่ม (ว่ายไปอีก...ว่ายไปอีก)

บัดนี้ ผู้ที่สี่นี่ โตนตู๊มลงไป น้ำก็เพียงแอวบัดนี่ ถ้าน้ำไหลแฮงแล้ว เดินบ่ได้อีกตื่ม มันต้องพัดไป ก็ต้องลอยอีกตื่ม ผู้นี้ก็ได้

แน่ะ... ผู้ที่ห้านี่ โตนตู๊มลงไป น้ำก็เพียงหัวเข่านี่ น้ำจิไหลไปไหน ก็ต้องบ่เซ...ผู้เนี้ยะ ต้องย่าง(เดิน)ไปได้สบาย แน่ะ....เป็นอย่างซั่น

บัดนี้ย่างไป ย่างไป
ผู้ที่หก ก็จิว่า หกคนก็ได้นะ จิว่าอายตนะหกก็ได้ ผู้ที่หกนี่ก็โตนตู๊มลงไป น้ำก็เพียงหลังตีนนี่แหละ ก็แล้ว..เลยย่างไปได้สบาย นี่...ย่างไปฮอดบ่อน..

ธรรมะ หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

เม ก็อาศัยความคิด แบบเด็กๆ เมื่อยังเยาวัย
แบบ ไม่ได้รู้หนังสือ


เมื่อคว้า กุญแจดอกเอก  นี้ ขับรถไป 
แต่ถ้า รู้จักรถ รู้ แล้วว่า สภาพรถเป็นยังไง

แต่ เพียงแค่ ชายตาชำเลือง เห็นกุญแจ อีกครั้ง 

แล้วครั้งที่สอง จะเอาไปขับ  ให้เกิดอุบัติภัย มั๊ย น้อ?

ถ้า น้ำท่วม ถ้า เดินเตะน้ำไป แล้วโกรธแบบนิสัยศาสตร์ 

โกรธไปโกรธมา เตะซ้ำไปซ้ำมา จนรองเท้าลื่นหลุดงับขา 
็โกรธซ้ำๆๆอีก 

เกิดดับๆๆ ระลึกๆๆๆ รู้ทันๆๆๆ เหตุๆๆๆ  ปัจจัยๆๆๆ ปัจจุบันๆๆ 

แต่ ไม่รู้ ว่า รู้อะไรบ้าง  เนาะ  แจงไม่ได้ น้ำท่วม  อสรพิษ งูๆปลาๆ ตัววรนุช ว่ายเต็มน้ำ 



"ตอนเล็ก ๆ ไม่เรียนหนังสือ โตขึ้นมาต้องขัดรองเท้า แม่ของเราให้จำเอาไว้ อย่าไว้ใจพวกสัตว์สี่เท้า"


เม ก็เรย หัดเรียนหนังสือ 

ก็เรยรู้ว่า 

อาฆาต อาฆาตวัตถุ เหตุภายนอก ก็เกิด
อโยนิโสมนสิการ  เหตุภายใน ก็เกิด 
ดวงจิตก็เรยเป็นโทมนัสสสหคตัง ปฎิฆะสัมปยุตตัง อสังขาริกัง
และ โทมนัสสสหคตัง ปฎิฆะสัมปยุตตัง สสังขาริกัง
ในโทสะชวนะวิถี ทางปัญจทวารวิถี เกิดดับสลับกับ มโนทวารวิถีเป็น เกิดดับสลับๆๆกัน
เป็นโทสะๆๆๆ  

นิสัยศาสตร์รู้ทุกเรื่อง ก็

ลองพิสูจน์ ยกออกมา แจกแจงออกมาด้วยนะจ๊ะ 

แล้วจะรู้เอง ว่า ควรเรียนปริยัติ หรือจะเรียนนิสัยศาสตร์ 

ปริยัติไม่เรียน จะปฎิบัติได้ถูกต้อง หรือ

พี่ เม จะแนะนำ น้องนิสัยศาสตร์ นะค๊ะ

เมื่อเล็กๆ ต้องหัดเรียนหนังสือนะค๊ะ โตขึ้นมาจะได้ดี นะค๊ะ