"ถ้าอยู่กับใครที่เราไม่ค่อยชอบ แต่ไม่มีทางเลือก
เทคนิคอย่างหนึ่งคือ แผ่เมตตาให้กับตัวเอง
ขอให้เป็นผู้ไม่มีเวร ชื่นชมในความดีของตนเอง
เวลาเรารักตัวเอง ก็พร้อมที่จะรักคนอื่นให้อภัยคนอื่น"

#พระอาจารย์ชยสาโร ภิกขุ







“อย่าน้อยใจในวาสนาของตน
การที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์นั้น
ย่อมมีบุญวาสนามาก
ยิ่งได้มาพบพระพุทธศาสนาแล้ว
นับว่าสั่งสมบุญมาไม่น้อย
จึงควรรีบตักตวงเอาบุญกุศล
ในอัตภาพนี้เสีย อย่าได้เสียที
ที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์
ซึ่งสัตว์ทั้งหลายไม่มีโอกาสอย่างนี้”

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต





“อย่าน้อยใจในวาสนาของตน
การที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์นั้น
ย่อมมีบุญวาสนามาก
ยิ่งได้มาพบพระพุทธศาสนาแล้ว
นับว่าสั่งสมบุญมาไม่น้อย
จึงควรรีบตักตวงเอาบุญกุศล
ในอัตภาพนี้เสีย อย่าได้เสียที
ที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์
ซึ่งสัตว์ทั้งหลายไม่มีโอกาสอย่างนี้”

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต




"...ความเป็นกลางก็เป็นใจของเรา เรียกว่า "ใจ"ความคิดความนึกเป็น "จิต" คือจิตของเรา ส่งส่ายโน่นนี่ก็จิตของเรา อดีตอนาคตก็จิตของเรา เมื่อเห็นโทษแล้วปล่อยวางเสียมันจึงเข้าถึงใจ ให้เอาความสงบเยือกเย็นอยู่อย่างนั้นเสียก่อน ทำบ่อยๆ ทำให้เข้าถึงบ่อยๆ ทำให้เป็นบ่อยๆ ให้มันชำนิชำนาญ มันหากจะเกิดปัญญาวิชาความรู้ขึ้นเอง อันความรู้ที่ไปว่าจิตคิดนึกปรุงแต่งส่งส่ายสารพัดทั้งปวงหมดนั้นก็เป็น"ปัญญา"อันหนึ่งเหมือนกัน ปัญญาเป็นของกว้างขวาง ครั้นเมื่อเข้าถึงใจแล้ว คราวนี้ปัญญานั้นชำระ สำรอกออกหมดทุกสิ่งทุกอย่าง ขณะมันเข้าถึงใจไม่มีปัญญาหรอก แต่ว่ามันได้ผลตอนออกจากใจ มีพลังเพียงพอแล้วเห็นสิ่งต่างๆ ประสบสิ่งทั้งปวงมันเป็นธรรม เห็นเป็น "อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา" คราวนี้กลายเป็นธรรมหมด
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
วัดหินหมากเป้ง จ.หนองคาย






"..เมื่อเราทราบอยู่แก่ใจว่า ธรรมเป็นธรรม และเป็นเครื่องนำความเจริญมาสู่ตน และทราบอยู่ว่าโลกที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายทารุณเผาอยู่ในดวงใจ เหมือนไฟลุกโพลงอยู่ด้วยเชื้อ คอยแต่จะสังหารทำลายสิ่งต่าง ๆ ให้ย่อยยับดับสูญลงไปทุกเวลานาทีเช่นนี้ จึงควรเร่งบำเพ็ญตนให้พ้นภัยไปเฉพาะหน้า ซึ่งยังควรแก่วิสัยพอจะทำได้ หากกาลอันควรผ่านไปแล้วจะเสียใจภายหลัง เพราะโลกนี้คือโลกอนิจฺจํ และตั้งอยู่บนร่างกายและจิตใจของคนและสัตว์ไม่เลือกหน้า.."

ภูริทตฺตธมฺโมวาท
พระครูวินัยธร (มั่น ภูริทตฺโต) วัดป่าสุทธาวาส ต.ธาตุเชิงชุม อ.เมือง จ.สกลนคร
(พ.ศ.๒๔๑๓-๒๔๙๒)







#คนไทยต้องรู้จักใช้สมบัติตัวเองที่มีอยู่ พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย และบรรพบุรุษ ได้ฝากสมบัติอันล้ำค่าไว้ สิ่งนั้นก็คือ #พุทธศาสนา ถ้าคนไทยรู้จักใช้รู้จักนำไปปฏิบัติ คนไทยก็จะได้รับผลประโยชน์อันมหาศาล หลักธรรมของพระพุทธเจ้า สามารถแก้ไขปัญหาได้ทุกอย่าง ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง สิ่งแวดล้อม รวมทั้งเรื่องของจิตใจ...

#พระอาจารย์ปสันโน ภิกขุ
วัดป่าอภัยคีรี
มลรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา







#ธรรมะสืบที่เนื่องจากเปรตตนนั้น..!!
"... "หลวงปู่แหวน สุจิณโณ" ท่านพูดถึงธรรมะหลังจากเล่าเรื่องเปรตตนนั้น ดังต่อไปนี้ ...

บรรดาสัตว์ทั้งหลายนั้น เมื่อไม่มีทุกข์มาถึงตัว มักจะไม่เห็นคุณค่าของพระศาสนา มัวเมา ประมาท ปล่อยกายปล่อยใจให้ประพฤติ ทุจริต ผิดศีลธรรม อยู่เป็นประจำนิสัย เห็นผิดเป็นถูก​ เห็นกงจักรเป็นดอกบัว ต่อเมื่อได้รับทุกข์เข้า
ที่พึ่งอื่นไม่มี​ นั้นแหละจึงได้คิดถึงพระคิดถึงศาสนา

แต่เป็นเวลาที่สายไปเสียแล้ว เรื่องความดีนั้น เราต้องทำอยู่เสมอ ให้เป็นที่อยู่ของจิต เป็นอารมณ์ของจิต ให้เป็น มรรค คือทางดำเนินไปของจิต มันจึงจะเห็นผลของความดี​ ไม่ใช่เวลาใกล้จะตาย จึงนิมนต์พระไปให้ศีล ให้ไปบอกพุทโธ หรือตายไปแล้ว ญาติจึงเคาะโลงบอกให้รับศีล
เช่นนี้เป็นการกระทำที่ผิดหมด เหตุเพราะ คนเจ็บนั้น จิตมัวติดอยู่กับเวทนาไฉนจะมาสนใจใยดีกับศีลได้ เว้นแต่ผู้รักษาศีลมาเป็นปกติเท่านั้นจึงจะสามารถระลึกถึงศีลของตัวเองได้​เพราะตนเองเคยทำมาจนเป็นอารมณ์ของจิตแล้วเท่านั้น

แต่ส่วนมาก พอใกล้จะตาย จึงมีผู้เตือนให้รับศีล ยิ่งคนตายแล้วไม่ต้องพูดถึง​ เพราะคนตายนั้นร่างกายกับจิตใจไม่รับรู้ใดๆแล้ว แต่ที่ทำมาก็ถือว่ายังเป็นเรื่องที่ดี
ตัวอย่างเช่นพระเทวทัต ทำกรรมมาจนสุดท้ายถูกแผ่นดินสูบ
เมื่อร่างลงไปถึงคาง จึงระลึกถึงความดีของพระพุทธเจ้าได้ แล้วขอถวายคางเป็นพุทธบูชา
พระเทวทัตยังมีสติระลึกได้ จึงพอมีผลดีอยู่บ้างในอนาคต แม้เปรตตนนั้นก็เหมือนกัน ตายไปแล้วจึงสำนึกมาขอส่วนบุญ เมื่อตอนมีชีวิตอยู่ เคยทำลายแม้กระทั่งพระพุทธรูปที่ตนนับถือ การที่พระแผ่เมตตาให้ เขาจะได้รับหรือเปล่าไม่รู้
สู้เราทำเอาเองไม่ได้ เราทำให้ตัวเราเอง จะได้มากได้น้อย เท่าไรก็มีความปีติเอิบอิ่มใจมากเท่านั้น ..."
-------------------------------------
#หลวงปู่แหวน_สุจิณฺโณ
วัดดอยแม่ปั๋ง อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่
(พ.ศ.๒๔๓๐ - ๒๕๒๘)