วันเวลาปัจจุบัน 16 ก.พ. 2019, 09:53  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


กฎการใช้บอร์ด


อ่านนิทาน จากบอร์ดเก่า
http://www.dhammajak.net/board/viewforum.php?f=5



กลับไปยังกระทู้  [ 3 โพสต์ ]    Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 22 ต.ค. 2014, 00:26 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-2
Moderators-2
ลงทะเบียนเมื่อ: 25 พ.ค. 2010, 13:34
โพสต์: 1582

งานอดิเรก: ฟังเพลง และฟังธรรมตามกาลเวลา
สิ่งที่ชื่นชอบ: อภัยทาน
อายุ: 39
ที่อยู่: กรุงเทพมหานคร

 ข้อมูลส่วนตัว




ความโลภ.jpg
ความโลภ.jpg [ 11.33 KiB | เปิดดู 1314 ครั้ง ]
:b19: มากเกินไป :b19:

เ มื่ อ ใ ด ที่ เ ร า มี วิ ธี ว า ง ใ จ
แ ล ะ เ กี่ ย ว ข้ อ ง กั บ สิ่ ง ต่ า ง ๆ อ ย่ า ง มี ส ติ

:b12: :b12: :b12:

ไ ม่ ว่ า สิ่ ง นั้ น จ ะ ดู เ ห นื่ อ ย ห นั ก สั ก เ พี ย ง ใด
เ ร า ก็ จ ะ เ รี ย น รู้ ที่ จ ะ น้ อ ม รั บ อ ย่ า ง ผู้ มี วิ ธี ก า ร ที่ ดี พ อ
แ ม้ วั น ห นึ่ ง อ า จ รู้ สึ ก ว่ า มั น ห นั ก เ กิ น จ ะ แ บ ก รั บ ไ ห ว
เ ร า ก็ พ ร้ อ ม ที่ จ ะ ว า ง มั น ล ง
ไ ด้ ด้ ว ย ใจ ที่ พ ร้ อ ม จ ะ ป ล่ อ ย ว า ง


:b29: :b29: :b29:

ชาวนาคนหนึ่งเพียรทำงานอย่างหนักเพื่อสร้างผลผลิตคือ ข้าวให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เขาคิดว่าความร่ำรวยที่ได้มากจากการทำนานี้ จะทำให้ชีวิตของเราและครอบครัวมีความเป็นอยู่ที่สุขสบายมากขึ้น

ยิ่งนานวัน ชาวนาก็มีความอยากได้ในสิ่งต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เข้าข่ายถูกความโลภบังตาบังใจ เมื่อเก็บเงินได้มากพอสมควร เขาจึงคิดที่จะซื้อที่นาเพิ่มขึ้นอีก เพราะความรู้สึกบอกเขาว่าที่นาที่มีอยู่นั้นยังน้อยเกินไป

อยู่มาวันหนึ่ง ชาวนาได้ข่าวว่ามีเศรษฐีใจดีคนหนึ่งจะขายที่ดินให้กับผู้ที่ต้องการซื้อ เขาจึงรีบไปขอเจรจากับมหเศรษฐีก่อนใครอื่น

เมื่อมหาเศรษฐีเห็นอาการที่ชาวนาแสดงออก ที่ดูมีความอยากได้มากจนเกิดเหตุ ก็รู้ได้ทันที่ว่าชาวนาคนนี้มีนิสัยอย่างไร จึงกล่าวท้าทายเพื่อหยั่งเชิงว่า ชาวนาจะกล้าแลกเปลี่ยนกับเงื่อนไขที่ตนสร้างขึ้นหรือไม่

"ข้าขายที่ดินราคาไม่แพงหรอก ข้าขอแลกกับเงินที่เจ้านำติดตัวมาก็พอ หลังจากนั้นถ้าเจ้าต้องการที่ดินเท่าไรก็สามารถที่จะครอบครองได้เลย แต่มีข้อแม้อยู่อย่างหนึ่ง"

"ข้อแม้อะไรรึท่าน?" ชาวนาถามแทรกขึ้นด้วยความอยากรู้

"ข้อแม้มีอยู่ว่า ข้าจะให้เวลาเจ้าหนึ่งวันเต็ม ๆ ในการกำหนดเขตพื้นที่ที่เจ้าต้องการ เริ่มตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้น จนถึงพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าในยามเย็น ถ้าเจ้าเดินกำหนดเขตได้ก่อนที่พระอาทิตย์ตกดิน พื้นที่เหล่านั้นจะเป็นของเจ้า แต่ถ้าไมทันเวลาที่กำหนดไว้ เจ้าจะไม่ได้แม้แต่พื้นที่หยิบมือเดียว" มหาเศรษฐีกล่าว

"ตกลงตามนี้ ข้ายอมเหนื่อยหนึ่งวันเพื่อแลกกับที่ดินที่ท่านสัญญาว่าจะให้"

ชาวนารีบตอบรับเงื่อนไขด้วยความดีใจ เพราะเขาคิดว่ามีแต่คนโง่เท่านั้นที่ไม่กล้บรับข้อเสนอดังกล่าว

เมื่อทั้งสองต่างยอมรับในเงื่อนไขที่แต่ละคนเสนอมาทั้งก็ได้นัดแนะวันเวลาในการจับจองพื้นที่ในวันรุ่งขึ้น ครั้นวันใหม่มาถึง ชาวนารีบมารอมหาเศรษฐีด้วยใจจดจ่อ เมื่อแสงแห่งรุ่งอรุณทาบขอบฟ้า ชาวนาก็รีบเดินเพื่อกำหนดเขตพื้นที่ที่ต้องการทันที

เขาเดินและทำสัญลักษณ์เพื่อจับจองพื้นที่จนถึงเทีี่ยงวันก็เริ่มรู้สึกว่าคงเพียงพอที่จะเดินโค้งกลับไปยังจุดเริ่มต้น ในขณะที่กำลังจะเดินวนกลับ ท้องไส้ก็เริ่มปั่นป่วนเพราะความหิว แต่ด้วยเกรงว่าจะไม่ทันเวลา ชาวนาจึงบอกกับตัวเองว่าให้ถึงเส้นชัยเสียก่อนแล้วค่อนทานอาหาร ถือว่าเป็นเฉลิมฉลองไปในตัว

ชาวนาเริ่มเดินวนกลับเพื่อกำหนดเขตพื้นที่ด้วยความหวังว่าจะกอบโกยที่ดินให้ได้มากที่สุด ในขณะที่พระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง เป็นเหตุให้ชายผู้ถูกความโลภครอบงำต้องเพิ่มพลังจากการเดินเป็นการวิ่งแทน

เมื่อชาวนาออกแรงวิ่ง แต่ตัวเองไม่ได้ทานอาหารแม้เพียงน้อย กำลังที่มีอยู่ก็เริ่มอ่อนแรงลง แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะหยุดพัก เพราะกลัวว่าสิ่งที่พยายามมาทั้งวันจะไม่มีผล จึงเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อจะวนกลับไปที่จุดเริ่มต้นให้ทัน

สิ่งที่เกิดตามมาเมื่อชาวนาออกแรงวิ่งก็คือ อาการเหนื่อยล้าที่มากกว่าปกติ ทั้งโหยหิว ทั้งอ่อนล้า เพราะกำลังเริ่มหมดลง แต่เพราะความอยากได้คอยผลักไส ชาวนาจึงต้องฝืนใจพยุงร่างกายเพื่อไปให้ถึงจุดเริ่มต้นก่อนที่พระอาทิตย์จะลาลับขอบฟ้า

ขาของชาวนาเริ่มก้าวช้าลง ในที่สุดก็หมดแรงที่จะไปต่อส่งผลให้ชาวนาถึงกับทรุดตัวลง เหมือนว่าชีวิตจะแดดิ้นสิ้นใจลงที่ตรงนั้น แต่แม้จะต้องคลานกลับไปยังจุดเริ่มต้น ชาวนาก็ไม่ละความพยายามที่จะไปให้ถึง

ในขณะที่กำลังคลานเข้าเส้นชัยตามที่ตกลงกันไว้กับมหาเศรษฐี สายาตาของชาวนาก็เริ่มมองสิ่งที่อยู่ข้างหน้าพร่ามัวลงเรื่อย ๆ เขาค่อย ๆ คลานไปยังจุดเร่ิมต้นที่ออกเดินทางในตอนเช้า พร้อมกับลมหายใจที่แผ่วเบาลงทุกขณะ

ชายผู้ถูกความโลภผลักไสบอกับใจตัวเองว่า "ใกล้จะทำสำเร็จแล้ว" เขายิ้มน้อย ๆ ให้กับตัวเอง พร้อมกับเรี่ยวแรงที่มีอยู่ค่อย ๆ หมดลง ในที่สุดชาวนาก็สิ้นใจตายที่จุดสิ้นสุดของเขตพื้นที่ที่เขาแสวงหามัน

:b42: :b42: :b42: ข้อคิด ::

:b5: ชีวิตที่มีความอยากได้มานำพา มักพ่วงปัญหาจนก่อให้เกิดเป็นความทุกข์ และเป็นภาระให้เราต้องแบกหามเสมอเมื่อวันหนึ่งที่ "ความอยาก" มีกำลังมากกว่าความพอดี ทุกพื้นที่ของความรู้สึกย่อมถูกต่อยอดเป็นความโหยหาที่ชวนให้ปวดหัวมากกว่ารับรู้แล้วเบาตัว

:b8: เพราะชีวิตที่มีความสุขนั้น มิใช่อยู่ที่ว่าใครมีอะไรมากกว่ากัน แต่อยู่ที่ว่าใครรู้สึกอย่างไรกับสิ่งที่ได้มาต่างหาก แม้ว่าเราจะได้ครอบครองสิ่งที่ชีวิตเคยเรียกร้องมานาน แต่หากไม่มีวิธีเกี่ยวข้องเพื่อปรองดองในระยะยาว สิ่งที่เคยคิดไว้วาจะช่วยสร้างความสุขให้ ก็มักแปรเปลี่ยนเป็นความทุกข์ให้เราต้องอยู่กับมันอย่างผู้ทนฝืนแทน

:b20: แต่เมื่อใดที่เรามีวิธีวางใจและเกี่ยวข้องกับสิ่งต่าง ๆ อย่างมีสติ ไม่ว่าสิ่งนั้นจะดูเหนื่อยหนักสักเพียงใด เราก็จะเรียนรู้ที่จะน้อมรับอย่างผู้มีวิธีการที่ดีพอ แม้วันหนึ่งอาจรู้สึกว่ามันหนักเกินจะแบกรับไหว เราก็วางมันลงได้ด้วยใจที่พร้อมจะปล่อยวาง

:b4: จากสิ่งที่มองว่าน่าจะก่อให้เกิดความทุกข์ กลับกลายเป็นเรื่องสนุกให้เราได้เรียนรู้ที่จะพิชิตมันอย่างผู้มีชั้นเชิง เป็นความท้าทายที่พร้อมจะเปลี่ยนเราให้กลายเป็นคนฉลาดที่จะรับมือกับเรื่องร้าย ๆ แล้วเปลี่ยนมันให้กลายเป็นเรื่องดีแทน

:b15: โปรดระวัง "ความอยาก" ที่มากจนเกินงาม เพราะมันจะทำให้ชีวิตของเราตกไปสู่ความต่ำทราม โดยที่เราไม่อาจกล่าวโทษใครได้ เมื่อความร้ายกลายร่างเป็นนายมาบังคับเรา นอกจากโทษตัวเองเท่านั้น ที่ช่างโง่เขลาเสียจริง


:b12: :b12: :b12:

กราบขอบพระคุณที่มา :: นิทานธรรมะ ตอน ความสุขอยู่ตรงนี้ เรื่อง มากเกินไป หน้า ๒๕ - ๓๐ :: โดย พระมหาวีระพันธ์ ชุติปัญโญ :: ภาพจากอินเทอร์เน็ต

:b44: (♡✿◕‿◕✿♡) กราบอนุโมทนาบุญกับท่านผู้เจริญในธรรมและกัลยาณมิตรทุกท่าน ท่านใดมีความทุกข์ขอให้พ้นทุกข์ ท่านมีความสุขขอให้มีความสุขยิ่ง ๆ ขึ้นไป ธรรมรักษา เทวดาคุ้มครอง ขอให้ท่านเจริญในธรรมยิ่ง ๆ ขึ้นไปนะเจ้าค่ะ (♡✿◕‿◕✿♡) :b8: :b8: :b8: :b20:

.....................................................
ธรรมอำนวยพร
ขอให้.....มีจิตที่รู้ ที่ตื่น ที่เบิกบาน (พุทธะ)
ขอให้.....ทำการงานด้วยความสุข (อิทธิบาทสี่)
ขอให้.....ขจัดทุกข์ได้ด้วยปัญญา (อริยสัจสี่)
ขอให้.....มีดวงตาที่เห็นความจริง (ไตรลักษณ์)
ขอให้.....เจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไปด้วยไตรสิกขา (ศีล, สมาธิ, ปัญญา)
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 22 ต.ค. 2014, 15:09 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 17 ก.ย. 2012, 15:32
โพสต์: 1529


 ข้อมูลส่วนตัว


นิทานธรรมะ โดย พระมหาวีระพันธ์ ชุติปัญโญ ดีทุกตอนเลยค่ะ :b4:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 11 ต.ค. 2015, 14:41 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 9
สมาชิก ระดับ 9
ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ธ.ค. 2008, 09:34
โพสต์: 766


 ข้อมูลส่วนตัว


4A ขออนุโมทนาสาธุค่ะ ติดตามอ่านตลอดค่ะ
:b8: :b8: :b8:


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 3 โพสต์ ] 

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร