วันเวลาปัจจุบัน 24 ก.ย. 2018, 00:41  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


กฎการใช้บอร์ด


อ่านกรรมแห่งกรรมจากบอร์ดเก่า
http://www.dhammajak.net/board/viewforum.php?f=4



กลับไปยังกระทู้  [ 97 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  ต่อไป  Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 03 ก.ย. 2013, 05:53 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 14 ก.ย. 2010, 20:29
โพสต์: 4775

แนวปฏิบัติ: พิจารณากาย
สิ่งที่ชื่นชอบ: มณีรัตน์,พระผู้เป็นดั่งผ้าขี้ร้วห่อทอง
อายุ: 34

 ข้อมูลส่วนตัว


คุณเอกอน ฮานาโกะเป็นคนทึ่ม ๆ :b20: กว่าจะรู้ตัว ภาวนาตั้งหลายเดือนถึงจะพ้นวิกฤตมาได้
ที่พ้นมาได้ เพราะรู้ว่า ตัวเองตกอยู่ในอำนาจของความโลภ พอรู้ตัวมันก็ละอาย
ที่ว่าโลภ คือ อยากได้สิ่งที่เกินฐานะตัวเอง
กว่าจะเข้าใจว่าตัวเองเป็นแบบนั้น หลายเดือนนะ
ที่หดหู่ เกรียมกรอบ เพราะตรอมใจที่ตัวเองไม่ได้อย่างที่อยากได้น่ะ
เนื่องจากฮานาโกะไม่ใช่คนชอบต่อสู้เพื่อแย่งชิงอะไรต่างๆนานา
อะไรที่ต้องต่อสู้ ต้องทะเลาะ ต้องเถียงเพื่อให้ได้มาล่ะก็ฮานาโกะไม่เอา มันเหนื่อย อิอิ :b9:
เลยมาออกอาการตรอมใจแทน ภาวนาสู้ทุกวัน แต่เป็นคนสติปัญญามู่ทู่เลยกว่าจะรู้ก็ช้าๆๆ
:b15:

.....................................................
"เกิดดับ..เกิดแล้วไม่ดับไม่มี"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 03 ก.ย. 2013, 20:31 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว


Hanako เขียน:

ที่หดหู่ เกรียมกรอบ ...
:b15:


บรรยายซะเห็นภาพเรย...

:b32: :b32: :b32:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 03 ก.ย. 2013, 20:32 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว


Hanako เขียน:
คุณเอกอน ฮานาโกะเป็นคนทึ่ม ๆ :b20: กว่าจะรู้ตัว ภาวนาตั้งหลายเดือนถึงจะพ้นวิกฤตมาได้
ที่พ้นมาได้ เพราะรู้ว่า ตัวเองตกอยู่ในอำนาจของความโลภ พอรู้ตัวมันก็ละอาย
ที่ว่าโลภ คือ อยากได้สิ่งที่เกินฐานะตัวเอง
กว่าจะเข้าใจว่าตัวเองเป็นแบบนั้น หลายเดือนนะ
ที่หดหู่ เกรียมกรอบ เพราะตรอมใจที่ตัวเองไม่ได้อย่างที่อยากได้น่ะ
เนื่องจากฮานาโกะไม่ใช่คนชอบต่อสู้เพื่อแย่งชิงอะไรต่างๆนานา
อะไรที่ต้องต่อสู้ ต้องทะเลาะ ต้องเถียงเพื่อให้ได้มาล่ะก็ฮานาโกะไม่เอา มันเหนื่อย อิอิ :b9:
เลยมาออกอาการตรอมใจแทน ภาวนาสู้ทุกวัน แต่เป็นคนสติปัญญามู่ทู่เลยกว่าจะรู้ก็ช้าๆๆ
:b15:


แล้วรู้ตัวยังไงล่ะ...
เล่าเถอะ...เอกอนชอบฟัง...

:b1: :b16: :b16: :b1:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 04 ก.ย. 2013, 10:25 
 
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 05 ต.ค. 2012, 19:33
โพสต์: 117


 ข้อมูลส่วนตัว


เข้ามาอ่านกระทู้แล้ว ...มีประสบการณ์ในครอบครัวตัวเองอยากเล่าบ้างค่ะ

สามีตัดหญ้าที่บ้าน..โดยปกติสามีจะตัดเอง
และวันนั้น บังเอิญใบมีดจากเครื่องตัดหญ้าของเขา
ไปเฉี่ยวเอากลางลำตัวงูขนาดประมาณคอขวดน้ำอัดลม
ใบมีดไปเฉือนกลางลำตัว...ไม่ถึงกับขาด แต่เขาบาดเจ็บมาก
ไปไม่ได้....สามีตกใจมากทำอะไรไม่ถูก...ยืนตกใจ
เราเองก็ตกใจมาก...ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ยืนดูเขา
เขาเหมือนค่อยๆพยุงตัวเองเลื้อยหนีไปได้ทีละน้อย
ก็ให้ลูกชายวิ่งไปเอาธุปมาจุดกำหนึ่ง ณ บริเวณที่เขาบาดเจ็บ
กล่าวอโหสิกรรม...แผ่เมตตา ให้แม่พระธรณี...เทวดาประจำที่บ้านเป็นพยาน

แต่ใครจะเชื่อหลังจากนั้นประมาณเกือบ 2 เดือนอยู่ๆ สามีก็ปวดหลังมาก...
ถึงขนาดเดินไม่ได้ …หมอบอกต้องผ่าตัด
ระหว่างที่เขาต้องนอนรักษาตัวอยู่บนเตียงที่บ้าน...ก็ให้เขากำหนดจิตภาวนา
อุทิศบุญให้กับสรรพสัตว์ เจ้ากรรมนายเวร ….ตลอดเวลาเท่าที่จะทำได้
สามีนอนป่วยอยู่อย่างนั้น 1 เดือนเต็ม....พาไปรักษาด้วยแพทย์แผนไทย
มหัศจรรย์มากค่ะ สามีไปครั้งแรกกลับมาเขาขยับ...ก้าวขา จรดพื้นเองได้
กลับมาคืนนั้น สามีนอนฝันเห็นงู...ตัวสีดำใหญ่ ชูคอจ้องมองมาที่เขา...แล้วก็หันหลังกลับไป
เราก็เลยเชื่อว่า....สามีได้ชดใช้กรรมที่ทำให้งูบาดเจ็บ...
และงูเขาก็คงอโหสิกรรมให้ สามีถึงได้หายเป็นปกติได้รวดเร็วขนาดนั้น

เชื่อค่ะว่า ...หากเราได้ปฏิบัติธรรมแผ่ส่วนบุญอยู่เสมอ
เมื่อประสบกับสิ่งใด...ก็เท่ากับเราได้ทะยอยชดใช้ไปทีละน้อย


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 04 ก.ย. 2013, 18:56 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว


:b8: :b8: :b8:

ดีจังเลย....มีคนนำเรื่องราวประสบการณ์ดี ๆ มาแบ่งปัน

:b12: :b12: :b12:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 04 ก.ย. 2013, 20:14 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 14 ก.ย. 2010, 20:29
โพสต์: 4775

แนวปฏิบัติ: พิจารณากาย
สิ่งที่ชื่นชอบ: มณีรัตน์,พระผู้เป็นดั่งผ้าขี้ร้วห่อทอง
อายุ: 34

 ข้อมูลส่วนตัว


:b20: ...คนมีประสบการณ์เรื่องกรรมนี่ดีนะคะ ได้ประโยชน์มาก
ถ้าเรากลัวผลแห่งกรรมซะอย่างหนึ่ง ก็ปลอดภัยไปหลายๆชั้นเลย



Quote Tipitaka:
แล้วรู้ตัวยังไงล่ะ...
เล่าเถอะ...เอกอนชอบฟัง...



คูณเอกอน ฮานาโกะเล่าไม่ถูกเลยค่ะ เพราะไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน :b20:
แต่แค่วันหนึ่ง เมื่อใจเราไม่เข้าข้างกิเลสในตัวเอง มันก็มองเห็นความชั่วของตัวเองที่เรายึดเอาไว้
ยังต่อสู้กันอยู่เรื่อยๆค่ะกับอดีตมิตรเทียมเช่นนี้
คือ ที่ว่าเป็นอดีตเพราะเคยคบไว้แต่ตอนนี้แม้ยังตัดกันไม่ขาดแต่ไม่นับเป็นเพื่อนแล้วอะค่ะ อิอิ ชับ ชับ :b16:

.....................................................
"เกิดดับ..เกิดแล้วไม่ดับไม่มี"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 ก.ย. 2013, 20:13 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว




ไม่น่าเชื่อ ...

:b1: :b16: :b16: :b1:

อ้างคำพูด:
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่หนูได้ยินเสียงของพ่อ
(จากเด็กพิการทางหูวัย 3 ขวบ)

เด็กชาย Grayson Clamp เด็กพิการทางหูตั้งแต่กำเนิด เขาอยู่ในโลกเงียบมาตลอดจนกระทั่งเมื่อเขาอายุ 3 ขวบ คุณพ่อคุณแม่ได้ตัดสินใจให้หนูน้อยเข้ารับการผ่าตัดสมองส่วนของการฟังเสียง จึงเป็นครั้งแรกที่ลูกได้ยินเสียงพ่อของตัวเอง คุณพ่อของหนูน้อยดีใจที่เห็นลูกได้ยินเสียงของตนเองเป็นครั้งแรก ปากก็พร่ำพูดว่า “พ่อรักหนูนะลูกๆๆ”

ภาพการแสดงออกของพ่อลูกคู่นี้ ทำให้คนทั่วโลกกว่า 1.4ล้านคน อดไม่ได้ที่จะกดเข้ามาชมเพื่อแสดงความยินดีกับครอบครัว Clamp
ลองมาชมวีดีโออันแสนประทับใจนี้ จากรายการ UNC HEALTH CARE

เด็กชาย Grayson Clamp เป็นเด็กคนแรกในอเมริกาที่เข้ารับการผ่าตัดสมองส่วนของการรับเสียง ปัจจุบันคุณพ่อคุณแม่ของเด็กชายวัย3ขวบนี้ กำลังฝึกให้หนูน้อยเรียนรู้การฟังเสียง และมีแนวโน้มที่ดีขึ้นเรื่อย

ทางทีมงานขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัว Clamp
ขอขอบคุณภาพและวีดีโอจาก UNC HEALTH CENTER NEWS OFFICE


:b1:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 ก.ย. 2013, 20:22 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว


พอดี เอกอนกำลังสนใจในเรื่อง สมอง น่ะ
และอยู่ ๆ ก็มีเพื่อนแชร์ youtube นี้ เอกอนก็เรยเห็นความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์
ทางด้านประสาทวิทยา ความก้าวหน้าทางการแพทย์

:b16: :b16: :b16:

เราไม่ใช่ได้ยินเสียง ...เพียงเพราะว่าเรามีหูแล้วล่ะ...

เราได้ยิน เพราะ เรามีสมองในส่วนที่ทำหน้าที่ได้ยิน...
ในเรื่องของ...ประสาทรูป... ในยุคนี้ อาจจะมีความชัดเจนมากขึ้น...

และหน้าที่เกี่ยวกับอารมณ์ ก็ปรากฎที่ สมอง
ซึ่งมันดูจะเข้าไปใกล้เคียงกับ มโน หรือไม่ ...
อันนี้ ... ไม่รู้ ...
ถึงคิดอะไร... ก็พูดออกมาไม่ได้ ... :b21:
มันออกนอกแนว ... ซึ่งยุคหนึ่ง ... พวกนี้จะถูกจัดเป็นพวก นอกรีต
และบ้างก็ถูกกล่าวว่าเป็นพวก แม่มด และจะถูกกวาดล้าง และถูกจับเผา

:b32: :b32:

เอกอนเคยถามลุงหมาน...ที่กระทู้นี้

viewtopic.php?f=1&t=46173&p=333539#p333539

เกี่ยวกับเรื่อง "น้ำ นั้นจะรู้ได้ก็ทางทวารใจอย่างเดียว"

การทำงานหลัก ๆ ภายในสมอง ก็คือ ลักษณะของ "กระแส"

คือในการปฏิบัติ การกำหนดรู้สภาวะต่าง ๆ
เมื่อจิตเข้าไปตั้งอยู่ที่ใด มันจะรู้สภาวะอันเป็นองค์ประกอบในการตั้งอยู่ของจิตนั้นด้วย...

:b1: :b1: :b1:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 ก.ย. 2013, 21:02 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 14 ก.ย. 2010, 20:29
โพสต์: 4775

แนวปฏิบัติ: พิจารณากาย
สิ่งที่ชื่นชอบ: มณีรัตน์,พระผู้เป็นดั่งผ้าขี้ร้วห่อทอง
อายุ: 34

 ข้อมูลส่วนตัว


คุณเอกอน


ตอนเด็กเขาช็อค หน้าตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงแล้ว.......สะเทือนใจอะ


ร่างกายมนุษย์ เป็นความลี้ลับที่วิทยาศาสตร์ใฝ่ฝันมากที่สุดอย่างหนึ่งสินะคะ :b16:

.....................................................
"เกิดดับ..เกิดแล้วไม่ดับไม่มี"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 06 ก.ย. 2013, 14:35 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 4
สมาชิก ระดับ 4
ลงทะเบียนเมื่อ: 22 ธ.ค. 2009, 00:22
โพสต์: 223

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


s006
น้ำรู้ได้ทางใจ :b38:
หมายถึงการประมวลทางความคิดโดยอาศัยอาการของธาตุอื่น
เหมือนสัมผัสความแข็ง(อาการของธาตุดิน)ที่พื้นผิวต่อเนื่องกัน ก็จะรู้ได้ว่าความต่อเนื่องเป็นกลุ่มก้อน(อาการของธาตุน้ำ)

แบบที่สองเกิดจากกระแสจิตที่กระทบแล้วเกิดรู้ขึ้นทางใจโดยตรง

แบบที่สามเกิดจากใจและน้ำรวมกันเป็นหนึ่ง

หรือแบบอื่นๆหรือเป็นไปได้หลายแบบ :b47: :b50: :b48:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 06 ก.ย. 2013, 16:34 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว


Rotala เขียน:
s006
น้ำรู้ได้ทางใจ :b38:
หมายถึงการประมวลทางความคิดโดยอาศัยอาการของธาตุอื่น
เหมือนสัมผัสความแข็ง(อาการของธาตุดิน)ที่พื้นผิวต่อเนื่องกัน ก็จะรู้ได้ว่าความต่อเนื่องเป็นกลุ่มก้อน(อาการของธาตุน้ำ)

แบบที่สองเกิดจากกระแสจิตที่กระทบแล้วเกิดรู้ขึ้นทางใจโดยตรง

แบบที่สามเกิดจากใจและน้ำรวมกันเป็นหนึ่ง

หรือแบบอื่นๆหรือเป็นไปได้หลายแบบ :b47: :b50: :b48:


แม้จะดูนอกรีต แต่เอกอนจะลองพยายามอธิบายนะ...
คือเอกอนก็ไม่รู้ว่า...โดยทั่วไป คนที่ทำสมาธิเขารู้อะไร...

น้ำรู้ได้ทางใจ ...
ในทัศนะของเอกอน...
...ในการทำสมาธิ...
เอกอนจะมีทักษะอย่างหนึ่งที่เป็นเอง คือตามรู้ลักษณะแห่งการตั้งอยู่ของจิต
เรารู้อะไร ก็จะพิจารณาสิ่งที่เข้าไปรู้ และ สิ่งที่ถูกรู้ตลอด
อย่างเราเข้าไปรู้อยู่ที่ขา เอกอนก็จะพิจารณา รู้ สิ่งที่ถูกรู้
ในทุก ๆ การเปลี่ยนแปลง เอกอนจะค่อนข้างสังเกต
สิ่งหนึ่งที่เอกอนจับตาสังเกตก็คือ
ลักษณะของจิตที่คลายจากการตั้งอยู่ในสิ่งหนึ่ง และไปตั้งอยู่ในอีกสิ่ง
ลักษณะของจิตที่คลายตัวจากการตั้งอยู่ในสิ่งที่หยาบ ไปสู่สิ่งที่ละเอียด
และจากสิ่งที่ละเอียด ไปสู่สิ่งที่หยาบ
สังเกตลักษณะของการรับรู้ทางกาย การหายใจ การเต้นของหัวใจ
สังเกตลักษณะการปรากฎของความรู้สึก ความคิด
สังเกต "การรู้" "สภาวะการรู้"

ดังนั้น ในการทำสมาธิ เอกอนไม่เคยหลุดจากการเข้าไปตามรู้ การรู้
ก็ตามดู ตามพิจารณา ทุกสิ่งที่ถูกรู้ และ สิ่งที่รู้สิ่งเหล่านั้น

เช่น ... เมื่อเข้าไปถึงในระดับหนึ่ง และเอกอนรับรู้ถึงขา เอกอนก็รับรู้ว่าจิตเข้าไปตั้งอยู่ที่การรับรู้ธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ แต่น้ำที่เข้าใจตรงการตั้งอยู่นี้ ก็ยังเป็น น้ำ...แบบ...น้ำดื่ม
แต่เมื่อเข้าไปถึงระดับหนึ่ง เอกอนรับรู้ถึง กระแส
เอกอนก็รับรู้ว่า จิตเข้าไปตั้งอยู่ใน สภาวะ ที่มีลักษณะเป็น กระแส ... :b1:
ซึ่งก็คือ อาโปธาตุ แต่ อาโปธาตุนี้ ต่างจากความเป็น น้ำในแก้ว
คือ มันจะเห็นความต่างของมันขึ้นเอง
และมันจะเห็น น้ำในแก้ว...ไม่ใช่...อาโปธาตุ แต่มันเป็นการรวมตัวของ ธาตุดิน ลม ไฟ
น้ำ/อาโปธาตุ จะเป็นสิ่งที่แทรกอยู่ แต่ทำหน้าที่เชื่อม สิ่งเหล่านั้น เหมือนร่างแห่
และแสดงความเป็นสื่อ ส่งผ่านลักษณะ ...
เหมือน หินตกตรงขอบสระด้านหนึ่ง และน้ำก็เกิดการกระเพื่อมจากขอบสระด้านนั้น
ไปสู่ขอบสระอีกด้านหนึ่ง ...
เมื่อตลิ่งถูกน้ำเซาะ ดินก็ถล่ม ...
...
ดิน ไม่จำเป็นต้องรู้ ว่ามันจะต้องทำอะไรเมื่อถูกน้ำเซาะ มันเป็นไปตามปัจจัย
นี่เป็นแค่ส่วนย่อยของสภาวะแวดล้อมเล็ก ๆ ริมสระ
สภาวะแวดล้อมใหญ่ ๆ อย่างเช่นจักรวาล มันมี ปัจจัยมากมาย ที่ทำให้สถาพทุกอย่างดำเนินไป
อย่างสอดคล้อง สอดประสาน ราวกับเหมือนจักรวาลนั้นเป็นสิ่งที่มีชีวิต

สมองคนเรา...เป็น...จักรวาลย่อส่วน

:b1: :b1: :b1:
...

ในสภาวะที่รู้นั้น เอกอน รู้ว่าสภาวะการรู้ ตั้งอยู่บนสิ่งที่มีลักษณะเป็น กระแส
การที่เข้าไปรู้สภาวะนั้น เพราะจิตคลายการเกาะกุม จากอัตภาพที่หยาบ และไปสู่อัตภาพที่ละเอียด

ซึ่งการเห็นในเรื่องการเข้าไปตั้งอยู่ในอัตภาพของจิต ก็จะเห็นสื่อที่จิตใช้ในแต่ละอัตภาพ

ตรงนี้ หลายคนจะคุ้ยเคย ที่ว่าเขาทำสมาธิและไปเจอกับสภาวะที่
เหมือนไปสถานที่ ๆ หนึ่ง เจอคนที่สื่อสารกับแบบ จิตสื่อจิต ไม่ต้องพูดก็เข้าใจกันได้ทันที
และ
การสื่อสารด้วย แสง ... จำแนกกันด้วยแสง ...
ที่เข้าไปเห็นเช่นนั้น เพราะจิตได้ไปตั้งอยู่ใน อัตภาพที่อายตนะทำงานเช่นนั้น

เมื่อจิตเอกอนเข้าไปตั้งอยู่ในสภาวะที่เป็น อาโปธาตุ อายตนะ ก็ทำงานเช่นนั้น

ประมาณนี้ ที่เอกอนเข้าใจ...

:b23: :b23: :b23:

อย่าคิดมาก...อันนี้ยังเป็นเรื่องนอกรีต นอกแนว...
เป็นแค่ สิ่งที่เอกอนเข้าไปรู้ และตั้งข้อสังเกต จับตาพิจารณามันอยู่เท่านั้น ...
ยังไม่มีข้อสรุปใด ๆ ทั้งสิ้น ...

:b1:


แก้ไขล่าสุดโดย eragon_joe เมื่อ 06 ก.ย. 2013, 20:16, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 06 ก.ย. 2013, 20:16 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว


Hanako เขียน:
คุณเอกอน


ตอนเด็กเขาช็อค หน้าตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงแล้ว.......สะเทือนใจอะ


ร่างกายมนุษย์ เป็นความลี้ลับที่วิทยาศาสตร์ใฝ่ฝันมากที่สุดอย่างหนึ่งสินะคะ :b16:


ใช่...

ฮานาจัง นึกถึงคนเมากัญชา แล้วเห็นภาพหลอนสิ่
มันมีอะไรไปกระตุ้นให้สมอง จำลองภาพให้ปรากฎ

สภาวะอาการที่สมองจำลองภาพบางอย่างออกมา เป็นเรื่องที่น่าสนใจ
เพราะ ผู้ปฏิบัติธรรม มักเห็นอะไรแปลก ๆ กัน
มักจะได้ยินอะไรแปลก ๆ ได้รู้สึกอะไรแปลก ๆ ...

ถ้าเห็นภาพ แสดงว่ามันต้องมีการกระตุ้น สิ่งที่เข้ามากระตุ้น และสิ่งที่ถูกกระตุ้นนะ

กรรม...ในทัศนะของเอกอน...เหมือน คลื่นที่ถูกบีบอัดเอาไว้ในสภาวะหนึ่ง
ทันทีที่มีตัวกระตุ้นเข้าไปแตะ...องค์ประกอบนั้นก็จะคลายตัวออกมา...
อย่าง บรรยากาศหนึ่ง ๆ ที่เราเคยประทับใจ ที่มันผ่านไปแล้ว
แต่เมื่อวันหนึ่ง บรรยากาศนั้น ปรากฎอีกครั้ง ความทรงจำเก่า ๆ ก็หวนกลับมา
เราเคยสงสัยมั๊ย ... ว่า ก่อนหน้านั้น ความทรงจำนี้มันไปอยู่ไหน
และสิ่งที่ทำให้ความทรงจำกลับมา ... คือ บรรยากาศ ที่เหมือนวันนั้น คล้าย ๆ
แต่...สิ่งที่ปรากฎในวันนี้...ด้วยบรรยากาศนี้...ก็เป็นคนละสิ่งกับที่ปรากฎในวันนั้น...
...

เป็นไปได้ที่...บางทีอาจจะไม่มี...เจ้ากรรม...งูตัวนั้น
แต่เราเองที่ได้ประมวล...และได้เก็บบรรยากาศนั้น ๆ ไว้ใน ...
และเมื่อวันหนึ่ง...มีสิ่งที่เข้าไปกระตุ้นให้บรรยากาศนั้น ๆ คลายตัวออกมา...

เจตนา ... ตัวนี้ สะท้อนให้เห็นถึง แรงกระทำ
ในบรรยากาศหนึ่ง ๆ เราได้ดำเนิน เจตนา หนึ่ง ๆ ออกไป ด้วยความรู้สึก จุด จุด จุด
เมื่อ บรรยากาศนั้นกลับมา ... มันมีร่องรอยของ...แรงกระทำ...ที่เคย ๆ
จิตก็จะเข้าสู่ร่องนั้น...วิถีนั้น... และ อะไร ๆ ก็ปรากฎออกมา
จิตมันจะคุ้นเคยกับ วิถีเดิม ๆ

เราต่างเป็น...นักสะสม...บรรยากาศ :b32: :b32: :b32:

กรรม ... มีลักษณะหลาย ๆ อย่าง คล้ายกับ เรื่องบรรยากาศ
มันมีปัจจัย ไปกระตุ้น ให้บางสิ่งที่ จุด จุด จุด คลี่ตัวออกมา

การนำเรื่อง บรรยากาศ มาเปรียบเทียบกับเรื่อง กรรม
เป็นเรื่องที่ นอกแนว ... ยังไม่ใช่สิ่งที่จะมีข้อสรุปได้ ...
เป็นเพียงแค่ ... แนวในการพิจารณาของเอกอนเท่านั้น ...

เอกอนนี่มักชอบทำอะไร นอกคอก นอกแนว เน๊อะ

:b9: :b9: :b9:


แก้ไขล่าสุดโดย eragon_joe เมื่อ 08 ก.ย. 2013, 21:08, แก้ไขแล้ว 2 ครั้ง.

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 06 ก.ย. 2013, 20:40 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว


ถ้าเอกอนต้องไปเกิดอีกชาติ ...
เอกอนก็จะสะสม พกพา เรื่องนอกแนวอย่างนี้ล่ะ
ไปนอกแนวต่อ...

:b32: :b32: :b32:

เพราะ ที่เป็นไปอย่างนี้ ก็แสดงว่า นอกคอกมาหลายชาติแล้ว...
ไม่ต้องมีใครชักนำ สบช่องมันก็แฉลบไปของมันเอง

:b9: :b9: :b9:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 06 ก.ย. 2013, 23:53 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 14 ก.ย. 2010, 20:29
โพสต์: 4775

แนวปฏิบัติ: พิจารณากาย
สิ่งที่ชื่นชอบ: มณีรัตน์,พระผู้เป็นดั่งผ้าขี้ร้วห่อทอง
อายุ: 34

 ข้อมูลส่วนตัว


:b9: ถ้าเป็นภาพยนตร์นะ คุณเอกอนก็เป็นแนวไซไฟเลย
ส่วนฮานาโกะจังแนวโรแมนติคดราม่า
---เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยคอมเมดี้ ขำไม่ค่อยออกเหมือนกันนะ :b6:
ที่ขำไม่ออกเพราะคิดเรื่องความตาย
เรายังจะขำอะไรกันได้



คุณเอกอน พูดถึงคนเรามันก็มีอะไรแปลกๆซับซ้อนอยู่ในจิตเรานี่มากมายเกินพรรณนา
ฮานาโกะจังไม่ได้คิดอะไรคล้ายๆคุณเอกอนนะ เพราะค่อนข้างเป็นคนจำแนกแจกแจงไม่ค่อยเก่ง
แต่ก็เคยพิจารณาดูอยู่ว่า เออ มันน่าแแปลก จิตดวงเดียวเราเที่ยวไปได้
เก็บงำทุกสิ่งไว้เหมือนเมล็ดพันธุ์
ถ้าจะว่าจิตเหมือนอะไร สำหรับฮานาโกะจังก็มักจะว่า มันคล้ายเมล็ดพันธุ์พืช
ที่เป็นสิ่งที่สมบูรณ์ที่สุดในหน่วยที่ย่อยที่สุด
มันน่าแปลกดี ที่เจ้าเมล็ดกระจิ๋วหลิว เก็บเอาความเจริญเติบโตได้ไว้ในเปลือกหุ้มของมัน
ตกตรงไหน ได้ดิน ได้น้ำ มันก็แตกออกมาเป็นต้นใหญ่ได้ๆ
ดิน น้ำ ไม่ได้เป็นต้นไม้ ต้นไม้คือ เมล็ดนั่นแหล่ะ แค่เมล็ดนั่น
นอกนั้นคือ สิ่งที่เข้ามาเป็นตัวประกอบให้รูปร่างมันใหญ่ขึ้นมา เรียกว่า นี่กิ่ง นี่ก้าน นี่ใบได้
มันเหมือนสัตว์ ที่มีวงจรเกิด แก่ เจ็บ ตาย แล้ววนมาซ้ำที่เกิด แก่ เจ็บ ตาย มันน่าแปลกดี

ฮานาโกะเป็นคนชอบปลูกต้นไม้
มองต้นไม้ทีไร มันอัศจรรย์แหะ ต้นไม้พวกนี้มันแก่ขึ้นมาจากเมล็ด
สุดท้ายตอนจะแก่ จะทิ้งต้น มันก็กลับมามีเมล็ดพันธุ์ไว้อีก
มันโตจากเมล็ดเป็นต้นไม้ต้นใหม่ แต่ก็ต้นเดิมน่ะแหล่ะ มันคือต้นใหม่หรือต้นเดิมเนี่ย :b32:
เป็นวงจรอันไม่สิ้นสุด
จนกว่าจะอบเมล็ดนี่จนแห้ง หมดเชื้อจะแก่ จะโตโน่นเลย มันถึงได้ยุติ

.....................................................
"เกิดดับ..เกิดแล้วไม่ดับไม่มี"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 07 ก.ย. 2013, 21:14 
 
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2010, 12:11
โพสต์: 4372


 ข้อมูลส่วนตัว


Rotala เขียน:
s006
น้ำรู้ได้ทางใจ :b38:
หมายถึงการประมวลทางความคิดโดยอาศัยอาการของธาตุอื่น

เอกอนยังไม่ค่อยเข้าใจความหมายที่ท่าน Rotala กล่าวสักเท่าไร
ลองยกตัวอย่างประกอบ... :b12:

เอกอนเคยตั้งมุมมองไว้ว่า สภาวะรู้เป็นสภาวะการทำงานที่มีความสัมพันธ์กับ กระแส
ซึ่งถ้าปราศจากลักษณะที่เป็น กระแส ก็ไม่อาจจะ รู้

และ กระแส ต่างระดับ (คลื่นความถี่ต่างระดับกัน) มันก็จะแสดงคุณลักษณะคนละอย่าง
อย่างเช่น ลูกบอล กับ ลูกเทนนิส ตัวนี้เรามองง่าย
คลื่นความถี่สูง กับ กับคลื่นความถี่ต่ำ มันก็เหมือนกับลูกบอลสองลูก
แต่...เราจับลูกเทนนิสยัดทะลุผ่านลูกบอลไปไม่ได้โดยที่ทั้งสองยังคงสภาวะเดิมทั้งก่อนยัด
และหลังจากที่ยัดมันจนทะลุไปแล้ว
แต่คลื่นทำได้ เช่นคลื่นน้ำ
ถ้าหากว่าเรากับเพื่อนยืนกันอยู่ฝั่งน้ำคนละฝั่ง
แล้วให้แต่ละคนทำคลื่นออกมาหากัน
คลื่นมันจะเดินทางออกไป แสดงระลอกเดี่ยว
แล้วมันก็จะไปพบกันตรงกลาง แสดงระลอกซ้อน
และมันก็เดินทางออกไปจากกัน ด้วยในสภาพระลอกเดี่ยวเหมือนเดิม ...

ผู้ปฏิบัติแต่ละคนจะมีทักษะในการเทียบเคียง ย่อ และ ขยายทัศนะ ในแบบที่ตัวเองถนัด
อย่าง ฮาน่าจัง พิจารณาเรื่องการเติบโตจากเมล็ดเป็นต้นไม้
และการที่ทำให้เมล็ดนั้นไม่งอกเป็นต้นไม้อีกต่อไป

อย่างในแบบที่เอกอนถนัด
บางทีเอกอนจะพิจารณาลักษณะของการรับรู้ต่าง ๆ

เคยมั๊ย กับบ่อน้ำบาดาล ถ้าเราอยากรู้ระดับความลึกของน้ำ
เราก็หย่อนหินลงไป เราจะได้ยินเสียง
เราได้ยินเสียงจ๋อม เพราะมันดัง จ๋อม
และ ... เสียงจ๋อมมันเดินทางเข้ามาในระบบการได้ยิน

หรือ คลื่นความสั่นสะเทือนหนึ่ง ๆ เดินทางเข้ามาในระบบการได้ยิน
ผ่านช่องทาง และ สมองก็ส่งเสียงนั้นออกมา ...

สิ่งที่เราส่งเสียงออกไป ก็ไม่ใช่เสียง
แต่เป็นลักษณะแรงบีบอัดโดยอาศัยลมและอวัยวะในการสร้างแรงบีบอัดนั้น
และสิ่งที่เดินทางเข้ามาทางหูเรา ก็คือการสั่นสะเทือนในลักษณะคลื่น 1 ชุด

เป็นไปได้ที่จริง ๆ แล้ว จักรวาล อาจจะเป็นอะไรที่เงียบ
แต่เพราะมีทีวี มันก็เลยมีภาพและเสียง
จริงมั๊ย... :b32: ...ก็ถ้าที่บ้านไม่มีวิทยุ ทีวี เครื่องเล่นสเตอริโอ
เราก็ไม่รู้ว่ารอบตัวเราเต็มไปด้วยภาพและเสียง... :b12:
ทีวีมันรู้ แต่เราไม่รู้ ...

ทีวีมันก็เครื่องแค่นั้น แต่ดูมันฉายหนังออกมาได้ตั้งหลายช่อง
ฉายได้ ทั้งวันทั้งคืน หลากเรื่อง หลากราว หลากรส หลากสีสัน :b16: :b16:

กรรม...อาจจะเป็นอะไรที่เงียบ
แต่ถ้า "ภาครับ" ปรากฎ มันก็ปรากฎ :b10: :b9: :b9:

และ "ผัสสะ" จริง ๆ แล้ว เรารับรู้ "ผัสสะ" อย่างไร
เอกอนก็ทดลองพิจารณา
ทำความรู้สึก เมื่อเอามือสัมผัสแขน และทำความรู้สึกที่มือ
ว่ามือรู้สึกถึงแขนอย่างไรบ้าง
และทำความรู้สึกไปที่แขนว่าแขนรู้สึกถึงมืออย่างไรบ้าง
สัมผัสบางอย่าง มันก็เหมือน เอาเปลือกมาชนเปลือก คือรับรู้พื้นผิว
บางอย่าง มันก็เป็นไปในลักษณะ สอดแทรกเข้ามา
เช่นถ้ามือเย็นกว่าแขน แขนจะรับรู้ถึงความเย็น
และมือจะรับรู้ถึงความอุ่น
และมือก็อุ่นขึ้น และแขนก็เย็นขึ้น ...
ความร้อนแสดงสภาวะถ่ายเทเข้าไปสู่อีกสิ่งเหมือนฟองน้ำที่ซับน้ำเข้ามาหาตัว

ถ้าจิตเราไปตั้งอยู่ที่ สภาวะที่ร้อน เราจะรับรู้ถึงสิ่งที่เข้ามาเสียดสีอยู่นั้นว่า เป็นสภาวะที่เย็น
ถ้าจิตเราไปตั้งอยู่ที่ สภาวะที่เย็น เราจะรับรู้ถึงสิ่งที่เข้ามาเสียดสีอยู่นั่นว่า เป็นสภาวะที่ร้อน
แต่จริง ๆ แล้ว ถึงแม้เราตั้งอยู่ในสภาวะที่ร้อน ถ้าสิ่งที่เข้ามาเสียดสีอยู่นั่น ร้อนกว่า
เราก็จะรับรู้ว่า สิ่งนั้นร้อนกว่า
และถ้าสิ่งนั้น ร้อนน้อยกว่า เราก็จะรับรู้ว่า สิ่งนั้นร้อนน้อยกว่า หรือ เย็น
เมื่อจิตละเอียดขึ้น มันก็จะเข้าไปตั้งอยู่ใน สภาวะธรรมที่ละเอียดขึ้น
ถ้าทำความรู้สึกกับการเข้าไปตั้งอยู่ของจิตในธรรมต่าง ๆ บ่อย ๆ
เราจะรู้รูปแบบการสร้างอัตภาพของจิต และใช้มันในรูปแบบที่เราจะใช้มันได้
และอาศัยอายตนะแห่งอัตภาพนั้น ๆ
ทำความรู้ไปในธรรม...ที่รู้ สิ่งที่เข้าไปรู้ และสิ่งที่ถูกรู้...

กลับไปที่กรณีคลื่นน้ำสองลูกที่วิ่งเข้ามาหากัน
ถ้าเอกอนคือ คลื่นน้ำที่เดินทางจากฝั่งซ้ายไปขวา
ทันที่ที่เคลื่อนเข้าสอดประสานกับคลื่นที่มาทางด้านหน้า(ออกมาจากฝั่งขวา)
เอกอนจะรับรู้ถึงสภาวะสอดประสาน คือคลื่นที่สอดประสานเข้ามา
จะปรากฎสิ่งที่รู้ และสิ่งที่ถูกรู้ สภาวะการรู้
เมื่อสภาวะสอดประสานจบลง สภาวะการรู้นั้น ๆ ก็จบลง
เอกอนก็เคลื่อนตัวไปต่อ... :b1:

ถ้าทรงตัวอยู่ที่สภาวะรู้...เช่นนี้ ผู้ปฏิบัติน่าจะเห็นองค์ประกอบ..
น้ำ กับ คลื่น รู้สึกว่าจะมีคำสอนเกี่ยวกับ น้ำ กับ คลื่น อยู่
จะเป็น พุทธวจนะรึเปล่าก็ไม่รู้ ... ยังไม่ได้สืบค้น...
....

:b1:


แก้ไขล่าสุดโดย eragon_joe เมื่อ 08 ก.ย. 2013, 21:19, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 97 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7  ต่อไป

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 2 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร