วันเวลาปัจจุบัน 22 มี.ค. 2019, 08:48  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


กฎการใช้บอร์ด


อ่านกรรมแห่งกรรมจากบอร์ดเก่า
http://www.dhammajak.net/board/viewforum.php?f=4



กลับไปยังกระทู้  [ 2 โพสต์ ]    Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 14 ม.ค. 2010, 01:46 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับสูงสุด
สมาชิกระดับสูงสุด
ลงทะเบียนเมื่อ: 03 ม.ค. 2010, 02:43
โพสต์: 4467

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


รูปภาพ

มรณสติ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
วัดหินหมากเป้ง จ.หนองคาย


มรณสติ คือ ระลึกถึงความตายเป็นอารมณ์
เป็นกัมมัฏฐานชั้นสูงสุด

เพราะว่าเมื่อระลึกถึงความตายเป็นอารมณ์แล้ว
จิตก็จะสลดสังเวชถอนจากอารมณ์อื่นๆ
ความตายเป็นการดำเนินถึงที่สุดของชีวิตคนเราเมื่อเป็นเช่นนี้
แล้วยังจะมีอะไรเหลืออยู่อีก
นอกจากความตายแล้วไม่มีอะไรเหลืออยู่อีก นอกจากความตายแล้วไม่มีอะไร
สิ่งทั้งปวงที่เกี่ยวข้องพัวพันอยู่นี้ล้วนแล้วแต่เป็นของทิ้งทั้งหมด
ถึงไม่อยากทิ้งมันก็ต้องละไปโดยปริยาย เราตายแล้วมันก็ทอดทิ้งลงทันที
จึงว่า มรณสติ นั้นเป็นยอดของกัมมัฏฐาน
ใครจะพิจารณาอะไรๆ ก็ตามเถิด ถ้าหากพิจารณามรณสติแล้ว จิตยังไม่รวมลงไปได้
ยังไม่เกิดสลดสังเวช ยังไม่ละ ยังไม่ถอน ก็หมดกัมมัฏฐาน ไม่มีอะไรเหลือแล้ว

มรณสตินี้ พระพุทธเจ้าทรงถามภิกษุทั้งหลายว่า
ภิกษุทั้งหลายเธอพิจารณามรณสติอย่างไร

ภิกษุบางองค์กราบทูลว่า ข้าพระองค์พิจารณามรณสติแล้ว
กลัวว่าชีวิตจะไม่ข้ามวันข้ามคืนไปได้ กลัวจะตายก่อนไม่ทันฉันบิณฑบาต
บางองค์พิจารณาขณะฉันอยู่ ก็กลัวว่าจะตายก่อนฉันไม่ทันเสร็จ
แม้ถึงอย่างนั้นพระองค์ยังตรัสว่าประมาทอยู่

เมื่อผู้ใดพิจารณาความตายอยู่ทุกลมหายใจเข้าออกนั้น จึงจะเป็นผู้ไม่ประมาท
หายใจเข้าแล้วไม่หายใจออกก็ตาย หายใจออกแล้วไม่หายใจเข้าก็ตาย
เป็นอยู่อย่างนี้เรียกว่าเป็นผู้ไม่ประมาท


วันหนึ่งๆ เราคิดถึงความตายสักกี่ครั้ง
วัน เดือน ปี ล่วงไปๆ ไม่เคยนึกถึงความตายสักทีเลยก็มี
จึงว่าเป็นผู้ประมาท
ความประมาทคือความเลินเล่อเผลอสติ ไม่มีสติในตัว
ความประมาทจะพาไปถึงไหน
ความประมาทคือหนทานแห่งความตาย
คำว่า “ทางแห่งความตาย” นั้นยังไม่ทันตายหรอก
แต่ผู้ประมาทได้ชื่อว่าตายแล้ว เพราะการไม่มีสติก็เหมือนกับคนตาย

ความไม่ประมาท คือมีสติอยู่ทุกเมื่อ ทุกอิริยาบถ
ยืน เดิน นั่ง นอน นั่นทางแห่งความไม่ตาย
ที่มีสติ สติรู้ตัวอยู่ทุกเมื่อทุกขณะนั่นแหละ เรียกว่า เป็นผู้ไม่ตาย

เราตายตั้งแต่เกิดมา มันเปลี่ยนสภาพไปเรื่อยๆ
เรียกว่าตายเป็นเด็กเป็นเล็ก เป็นหนุ่มเป็นสาว
จนกระทั่งอายุ ๔๐-๕๐ ปี แก่เฒ่าชรา มันเปลี่ยนสภาพไปโดยลำดับ
จนกระทั่งตาย ส่วนด้านจิตใจก็ห่าวงนั่นห่วงนี่พัวพันเกี่ยวข้องอะไรต่างๆ เอาไว้
มันไม่อยู่คงที่ ทิ้งอารมณ์นี้แล้วไปจับอารมณ์อื่นต่อไป นั่นก็เรียกว่าตายเหมือนกัน
ตายจากอารมณ์หนึ่งไปสู่อารมณ์อื่น นั่นแหละความตายโดยยังไม่ทันตายแท้จริง

ให้พิจารณาความตายโดยปริยายเสียก่อน เมื่อความตายจริงๆ มาถึงมันมีอีกอย่างหนึ่ง
การตายไม่ใช่ตายง่ายๆ ทีเดียวอย่างเรานึกคิด
บางทีเส้นโลหิตแตกแล้วตายก็มีหัวใจวายตายก็มี
ตายเร็วๆ อันนั้นไม่ต้องทรมาทรกรรมอันที่ตายทรมานนั้นยังมีมากกว่านั้นอีก
ความเจ็บป่วยมีอาการตั้งนานๆ ปี บางทีเป็นอัมพาตขยับไม่ได้
จนกระทั่งมือเท้าอะไรก็ยกไม่ได้ จะกินจะถ่ายก็มีคนป้อนคนพยุง
อันนั้นเรียกว่ามัจจุราชมันให้ให้มาผจญเสียก่อน

ธรรมดาเข้าตีข้าศึก เขาต้องตีปีกซ้ายปีกขวา
ตัดทางลำเลียงอาวุธและอาหารเสียก่อนทำลายทีละเล็กทีละน้อย
ยังเหลือแต่กองทัพใหญ่จึงค่อยบุกเข้าตีทีเดียว
อันนี้มัจจุราชมาผจญก็เหมือนกัน แขนหัก แข้งขาขาดไป ตายไปเป็นชิ้นส่วนเสียก่อน
บางทีเจ็บหัว ปวดท้อง บางทีลำไส้อักเสบ โรคภัยไข้เจ็บสารพัดทุกอย่าง
จะต้องทรมานทรกรรม นั่งนอนอยู่กับที่ไม่สามารถพลิกตัวได้ แต่ใจยังไม่ทันแตกดับ
เป็นการทรมานอย่างแสนสาหัส เพราะว่าเราไม่ได้เปลี่ยนอิริยาบถ
ถึงแม้จะเคยทำความพากเพียรภาวนามามากเท่าไรก็ตามเถิด
พอถึงตรงนั้นแล้ว มันยากที่สุดที่จะดำรงสติให้อยู่ในตัวของเราได้
ที่ท่านว่า มรณสติให้ระลึกถึงความตาย คือให้ตั้งสติไว้ตรงนั้นเอง

แท้ที่จริงความตายนั้นไม่เท่าไรหรอก
ก่อนที่จะตายนั่นซีมันสำคัญ
จะตั้งสติรักษาจิตด้วยอาการอย่างไรให้มันคงที่
จะไม่ให้หวั่นไหว ตรงนั้นมันสำคัญที่สุด


การเจ็บปวดเล็กๆ น้อยๆ ที่บังเกิดขึ้นในตัวของเรานั้น ต้องหัดพิจารณาความตายว่า
มันจะต้องมีมาอย่างนี้ๆ เดี๋ยวนี้มันยังไม่ทันเป็นจริง เมื่อมันเป็นจริงขึ้นมาแล้ว
ทุกด้านทุกทางมันจะเสื่อมโทรมลงไปหมด ตาก็ไม่เห็นหนทางหูก็ไม่ได้ยินเสียง
เนื้อกายนี้ไม่รู้สึกตัว แต่ยังมีใจอยู่ความวุ่นวาย ความเดือดร้อน กระสับกระส่ายจะต้องมีอยู่

คนเราเมื่อจะถึงที่สุดเวลาจะตายจริงๆ มันต้องตัดหมดทุกสิ่งทุกอย่าง
แม้แต่สติที่เรารักษาไว้ดีแล้วก็จะไม่ปรากฏ มันจะปรากฏแต่กรรมนิมิต คตินิมิต
จะไปเกิดใน “สุคติ” หรือ “ทุคติ” ต้องมีกรรมนิมิตปรากฏไปตามกรรม

เช่น ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดมิจฉาจาร เป็นต้น นี้เรียกว่า “กรรมชั่ว”

กรรมนิมิต นั้น คือเห็นสัตว์ที่เราเคยฆ่า
เห็นด้วยใจสัตว์นั้นมาไล่ชนหรือรุมล้อมทำร้ายเรา
ให้เจ็บปวดร้องครวญครางจนปรากฏเสียงออกมาให้คนทั้งหลายได้ยินก็มี
เหมือนกับที่เราได้ทำเขาเมื่อยังมีชีวิตอยู่

คตินิมิตในทางที่ชั่วนั้น เช่น
ปรากฏเห็นด้วยใจว่าผู้ที่ทำบาปเช่นเดียวกันกับเรานั้น
ตายไปแล้วได้ทนทุกข์ทรมานด้วยอาการต่างๆ
เช่น เห็นร่างกายของเขามีแต่โครงกระดูก
หาเนื้อหนังมิได้ คนไหนมีเนื้อหนัง
คนอื่นสัตว์อื่นก็มาเฉือนเนื้อหนังเอาไปบริโภคกินหมด ดังนี้เป็นต้น
แต่ตัวยังไม่ตาย เมื่อคตินั้นมาปรากฏเห็นเฉพาะตนแล้ว
ก็กลัวแสนกลัวหาที่สุดมิได้ กลัวตนจะไปเป็นอย่างผู้นั้น แล้วแน่ในใจที่สุดว่า
ตนจะต้องไปเป็นอย่างนั้นโดยเหตุมีอันบันดาลให้เป็นไปอย่างนั้น

กรรมนิมิต คตินิมิต ของความดีนั้นตรงกันข้าม
บุคคลผู้ทำความดีไว้ในเมื่อมีชีวิตอยู่ เป็นต้นว่า
เคยได้ไปทอดผ้าป่ามหากฐินและสิ่งอื่นๆ อะไรก็ตาม
เมื่อจวนจะตายไม่มีสติแล้ว
กรรมนิมิตและคตินิมิตจะมาปรากฏเช่นเดียวกับกรรมชั่ว
แต่กรรมดีมันให้เพลิดเพลินเจริญใจ
เป็นต้นว่า ไทยทานที่ตนทำไปแล้วเมื่อยังมีชีวิตอยู่
แม้มีปริมาณเล็กน้อย แต่มีกรรมนิมิต คตินิมิต ที่ปรากฏเห็นเป็นของมาก
มากจนเหลือที่เราจะพรรณนาได้ครบถ้วนเมื่อเห็นนั้นแล้วก็อยากได้
แล้วก็มีหวังจะได้ในวันหนึ่งข้างหน้า โดยมีสิ่งบันดาลให้ได้จริงๆ

บางคนบอกว่า เมื่อเราจะตายต้องรักษาสติไว้ ไม่คิดถึงกรรมชั่ว
ความข้อนั้นเป็นความประมาทของเขาเองเขาคิดเดาเอาเฉยๆ

มันจะรักษาได้อย่างไรในเมื่อมันไม่มีสติ มีกรรมนิมิตเป็นเครื่องชักจูงให้เป็นไปเอง
ในการที่ปล่อยให้เป็นเอง ไม่สามารถจะกลับคืนมาแก้ตัวอีกได้
ฉะนั้น ทำเสียเดี๋ยวนี้ตั้งแต่เป็นมนุษย์อยู่
และเมื่อถึงคราวจะตายนั้นแล้วมันเป็นเองหรอก
ทำดีมาก ทำชั่วมาก มันก็เป็นไปตามเรื่องที่ทำเอาไว้
มันเป็นเอง เกิดเองของมันต่างหาก


คนเราตายจริงๆ เมื่อไม่มีลมแล้ว แต่ลมกับใจมันคนละอันกัน
ที่แพทย์เรียกว่า “โคม่า” นั้น มันถึงที่สุดของชีวิตในตอนนั้นแล้ว
แต่ยังไม่สิ้นไปที่เกิดของลมในทางศาสนาท่านกล่าวไว้ว่า
ลมเกิดจากสวาบ คือ กะบังลม กะบังลมมันวูบๆ วาบๆ อยู่อย่างนั้น
มันเป็นเหตุให้เกิดลม มันทำให้เกิดความอบอุ่น
เมื่อมันมีความอบอุ่นมันก็ไหวตัววูบๆ วาบๆ
เมื่อลมยังมีอยู่ แต่จิตมันจากร่างไปแล้ว มันจะไปเกิดที่ไหนก็เป็นไปแล้ว
ไปพร้อมด้วยกรรมนิมิต คตินิมิตนั้น ไม่มีหลงเหลืออยู่อีก มีแต่ร่าง

ถ้าไม่มีกรรมนิมิต คตินิมิต บางทีมันฟื้นขึ้นมาอีกเพราะลมยังไม่หมด
วิทยาศาสตร์สมัยใหม่เขาเอาออกซิเจนเข้าช่วย ออกซิเจนก็ช่วยได้แต่ลมเท่านั้น
แต่จิตมันเคลื่อนแล้ว มันจะไปไหนมันก็ไปตามเรื่องของมัน

เรื่องมรณสติ เป็นของสำคัญที่สุด เพราะเราทุกคนยังไม่เคยตาย เป็นแต่อนุมานเอา
เมื่อพิจารณาแล้วเกิดความสลดสังเวช
จิตมันก็แน่วแน่อยู่ในที่เดียวนั่นแหละจึงให้พิจารณามรณสติจะได้ประโยชน์
เห็นชัดตามความเป็นจริง หัดให้มันชำนิชำนาญ แต่ถึงขนาดนั้นแล้ว
เวลาจะตายจริงๆ ไม่ทราบว่าจะตั้งสติให้มั่นคงได้หรือเปล่า



:b8: :b8: :b8: จาก : หนังสือธรรมลีลา ปีที่ ๔ ฉบับ ๔๓

>>> กระทู้เกี่ยวเนื่องกัน :b49: :b50: :b49:

:b44: กรรมนิมิต-คตินิมิต (หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี)
http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=4&t=19399

:b44: สิ่งที่จิตระลึกถึงก่อนตายมี ๓ ชนิด (พระพรหมบัณฑิต)
http://www.dhammajak.net/board/viewtopic.php?t=3437

:b44: ค ว า ม ต า ย และ อ า ร ม ณ์ ที่ ป ร า ก ฏ ก่ อ น ต า ย
http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=4&t=44228

:b44: จิตก่อนเกิดและก่อนตายเป็นอย่างไร (หลวงพ่อพุธ ฐานิโย)
http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=4&t=40797

:b44: ปุถุชนตายมีกรรมนิมิต แต่พระอรหันต์ไม่มี (หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)
http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=4&t=50660

:b44: กรรมนิมิตก่อนตาย (หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)
http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=4&t=50923

.....................................................
แบ่งปันกันกิน,รักษาศีล คือ กาย วาจา
เจริญสมาธิภาวนา, กาย- วาจา-ใจอ่อนน้อม
ยอมตนรับใช้, แบ่งให้ความดี
มีใจอนุโมทนา, ใฝ่หาฟังธรรม
นำแสดงออกไม่ได้เว้น, ทำความเห็นให้ถูกต้อง


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ก.พ. 2019, 20:42 
 
ออฟไลน์
Moderators-2
Moderators-2
ลงทะเบียนเมื่อ: 30 ก.ย. 2013, 07:16
โพสต์: 1664

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


:b39: :b44: ขออนุโมทนา สาธุๆๆ ค่ะ
:b8: :b8: :b8:


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 2 โพสต์ ] 

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร