วันเวลาปัจจุบัน 24 พ.ย. 2020, 11:09  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง




กลับไปยังกระทู้  [ 329 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1 ... 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ... 22  ต่อไป  Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 18 มิ.ย. 2010, 10:01 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ค. 2010, 08:36
โพสต์: 191

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


นนนน เขียน:
คุณวิ อ้อแนะนำให้คุณใช้ความรู้สึกเจ็บช้ำนี้เป็น
ช่วงของการรู้ธรรมค่ะ คุณวิดูนะ พอคุณวิรู้ข่าว
ใจมันเจ็บ เป็นทุกข์ ลองมองแล้วคิดตามนะค่ะ
คุณวิสามารถบอกให้มันไม่ทุกข์ ไม่เจ็บได้ไหม
ก็เปล่าเลย มันก็ยังเจ็บ ยังทุกข์ อย่างที่มันอยากเป็น
อ้อกำลังจะบอกคุณวิว่า กาย ใจ มันไม่ใช่ของเรา
หรอก เราไม่สามารถสั่งมันได้ แต่พอทุกข์ไปสักพัก
ความทุกข์ก็ลดลง และก็หายไป เห็นถึงความไม่เที่ยง
ของวาระของจิตไหมค่ะ ไม่นานจิตก็อาจกลับมา
คิดขึ้นอีก ทุกข์อีกเป็นอยู่อย่างนี้ คุณวิมีหน้าที่แค่
ตามดู ตามรู้เท่านั้นแหละ แล้วคุณวิจะค่อย ๆ เข้าใจ
อย่างไรก็ตามช่วงที่ทุกข์ ความรู้สึกมันสาหัสนัก
อยากบอกให้รู้ว่าคุณมีเพื่อน ๆ ในลานนี้นะค่ะ



คุณอ้่อ ขอบคุณมากเลยคะ สัญญานะคะว่าจะทำตามคำแนะนำคะ อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยคะ ท่ีเข้ามาในนี้มีแต่เพ่ือนที่ดี ขอบคุณอย่างจริงใจคะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 18 มิ.ย. 2010, 10:10 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ค. 2010, 08:36
โพสต์: 191

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


นกประภัสสร เขียน:
Put up เขียน:
taktay เขียน:
[i][color=#BF40FF]ที่หนูวิทุกข์ ก็เพราะ "อยาก" ตัวเดียวอยากให้เขามาใส่ใจ อยากให้เขามาห่วงหา อยากให้เขามาถามไถ่
อยากให้เขาทำนั่น ทำนี่ให้ อยากให้เขาฯลฯ ถามตัวเองซิค่ะว่า
สิ่งเหล่านั้น ที่หนูวิ "อยาก" ได้จากเขา หนูวิ ทำเอง หาเอง
ปฏิบัติเองได้ไหม? ถ้าได้แล้วทำไมต้องรอคอยจากเขา


เห็นด้วยกับคุณทักทายค่ะ อยากจะขออนุญาตบอกว่าคุณวิเป็นคุณแม่ที่ประเสริฐนะค่ะ ดิฉันเชื่อว่าคุณสามารถที่จะทำให้ลูกมีความสุขได้ด้วยความรักของคุณเอง คนเราไม่สามารถบอกให้ใครทำ/ไม่ทำอะไรได้ หรือบางตรั้งเราก็บอกตัวเราไม่ได้เหมือนกันค่ะ(เป็นสัจธรรม) คุณโชคดีนะค่ะที่มีโอกาสได้ดูแลลูก ได้เห็นพัฒนาการของเขา มันน่าสุขใจยิ่งนักค่ะ สามีคุณช่างโชคร้ายนะค่ะที่พลาดโอกาสดีๆเช่นนี้ไป
ดิฉันเชื่อว่าลูกของคุณจะเติบโตอย่างเป็นสุขด้วยความรักอันยิ่งใหญ่จากคุณแม่ที่น่ารักเช่นคุณค่ะ

กำลังใจส่งมาให้อย่างล้นเหลือเพื่อให้คุณรู้ว่าในลานธรรมแห่งนี้มีเพื่อนๆกัลยาณมิตรทุกคนปรารถนาดีกับคุณอยู่ค่ะ :b41:

นกประภัสสร :b55:


คุณนกประภัสสร

ขอบคุณคะ วิจะเป็นแม่ท่ีดีท่ีสุดของน้องมิลาน แต่ไม่ทราบว่าความรักของเราคนเดียวจะพอมั้ยคะ วิต้องการให้เค้าโตมาแบบสมบูรณ์ท่ีสุด แต่จากการท่ีสอบถามคุณครูของน้อง เค้าจะชมแต่น้องให้เราฟังแค่นี้ก็ปลื้มใจสุดๆๆแค่3ขวบเองเค้าเก่งมากในสายตาแม่คนเดียวก็ได้


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 18 มิ.ย. 2010, 15:48 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 4
สมาชิก ระดับ 4
ลงทะเบียนเมื่อ: 24 เม.ย. 2010, 11:50
โพสต์: 283

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


แวะมาให้กำลังใจคุณวินะคะ สักวันนึงแผลก็จะดีขึ้นจนตกสะเก็ด ถ้าผ่านพ้นไปได้ เราจะปลงมากขึ้น มีความสุขด้วยตัวเองมากขึ้น เป้นกำลังใจให้คะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 18 มิ.ย. 2010, 17:07 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ไม่มีคำว่าขาดหรอกค่ะถ้าเรารู้จักเติมเต็ม
การที่มีพ่อแต่เป็นแบบอย่างที่ไม่ดี ไม่มี
ซะดีกว่า สมัยนี้ผู้หญิงเลี้ยงลูกคนเดียว
เยอะไปค่ะ ก็เห็นลูกเขาดี ๆ ก็มากไป
ขอแค่รู้ว่าตอนนี้เขาต้องการอะไร ถ้า
เราใกล้ชิดเขา เราย่อมรู้ว่าลูกต้องการ
อะไร เราก็พยายามดูแลให้เขา (หมายถึง
ความรักความเข้าใจนะค่ะ ไม่ใช่สิ่งของ)
เราให้เขาเห็นแบบอย่างผู้ชายที่ดี จากที่
อื่นได้ เช่น ดาราชายที่มีความประพฤติดี ๆ
อย่าพึ่งกังวลสิ่งที่นยังมาไม่ถึงเลย ตอนนี้
3 ขวบ แม่เท่านั้นที่อยู่ในใจที่เขาต้องการ
กอด บอกรักเขาบ่อย ๆ นะค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 18 มิ.ย. 2010, 18:32 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ค. 2010, 08:36
โพสต์: 191

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอบคุณคะคุณอ้อ วิจะพยายามไม่คิดนะคะ แต่ยังงัยบางทีมีบ้างนะคะมันแวบเข้ามาคะ คิดแต่ส่ิงดีๆๆคะ แต่ลูกสาววิเค้าจะมีแต่วิก็ไม่เคยจะถามถึงคะ แล้วเค้าก็ร่าเริงคะบางทีเค้าก็จะบอกรักแม่อย่างนู้นอย่างนี้ แล้ววิเลี้ยงเค้าได้แค่นี้ภูมิใจมากเลยคะ

ดีใจนะคะวันนี้ไม่เหงาเลยคะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 18 มิ.ย. 2010, 20:48 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 30 มี.ค. 2010, 21:44
โพสต์: 942

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


สวัสดีจ้าวิ พี่เพิ่งกลับจากอบรมมาเมื่อสักครู่ ก็รีบเข้ามาในลานเลย ยังเป็นห่วงวิอยู่ว่าจะเป็นงัยบ้างนะ ไม่คิดว่าจะแย่ขนาดนี้ เอาใหม่นะ คิดใหม่ ทำใหม่ ตั้งสติ แล้วลบความอยากจากใจไปให้หมดเลย นึกถึงแต่ปัจจุบัน ไม่มีภาพเขาคนนั้น มีแต่เรากับลูก ความสุขของวิอยู่ใกล้ๆ ตัววิเองนะจ๊ะ จะไปไหว่คว้าร้องหาทำไมให้ใจเรายิ่งแย่ รักษาจิตรักษาใจเราให้ดี อยากร้องไห้ก็ร้องไปให้น้ำตามันแห้งเมื่อไรก็ค่อยลุกขึ้นสู้กับความรู้สึกนึกคิดเราใหม่ คิดแต่สิ่งดีๆ มองดูน้องมิลานเอาไว้ ลูกเป็นของเรานะ เขาคนนั้นไม่ใช่ของๆ เราอีกแล้ว (ถ้าเขาคิดได้เมื่อไรค่อยเอากลับมาเป็นของเรา หรือไม่ถึงเวลานั้นจริงๆ น้องวิอาจจะไม่อยากได้เขาอีกต่อไปแล้วก็เป็นไปได้นะ) เพียงแต่ ณ วันนี้พี่อยากให้วิ มองดูแค่ปัจจุบัน อยู่กับลูก ทำงาน อย่าปล่อยเวลาไปคิดถึงเขา (ทั้งที่เขาอาจไม่ได้คิดถึงเรา) แล้วเราจะไปคิดถึงเขาทำไม เขาจะขึ้นช้างลงห้วยก็เรื่องของเขา เราดูแลลูกของเราให้ดีที่สุด เป็นพอ คิดแค่นี้แล้ววิจะสบายใจ ไม่ต้องกังวลกับเรื่องของเขาอีก เราต้องอยู่ได้คิดแค่นี้ เป็นห่วงน้องนะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 19 มิ.ย. 2010, 08:34 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ค. 2010, 08:36
โพสต์: 191

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


พี่โอ๋ กลับมาแล้วเหรอค่ะ วิไม่กล้าโทรไปหาคะเพราะกลัวว่าพี่จะยุ่ง เมื่อคืนเป็นอะไรที่ไม่เข้าใจน้องมิลานงอแงมากร้องไห้หาแต่พ่อเค้า หนูเลยโทรไปหา พอตอนแรกไม่รับน้องก็ไม่เค้าใจสักพักเค้าโทรกลับมาน้องก็ร้องอย่างเดียว แต่ทางปลายสายวิได้ยินเสียงผู้หญิงอยู่ข้างๆๆบรรยากาศตอนฟังเหมือนเค้าอยู่ร้านอาหาร วิเลยถามเค้าไปว่าย้ายไปอยู่ข้างนอกเหรอ เค้าบอกยัง และเลยถามต่ออยู่กทม.เหรอเค้าบอกมา2-3 วันแล้วๆหนูก็วางสายค่ะ เท่านั้นแหละลูกก็ยังร้องอยู่ แม่ก็ร้องไห้ตามเพราะเสียใจที่เค้าไม่สนใจเรากับลูกเลย เราควรที่จะเลิกกับเค้าแบบที่เค้าบอกกับเรามั้ย เพียงแต่หนูฝืนที่จะรออยู่ตรงนี้เผื่อวันนึงเค้าจะกลับมา แต่ครอบครัวเค้ารับรู้หมดแล้วว่าลูกชายเค้าเลิกกับหนู เสียใจมากเลยค่ะพี่


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 19 มิ.ย. 2010, 09:25 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 30 มี.ค. 2010, 21:44
โพสต์: 942

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


วิต้องตอบคำถามตัวเองให้ได้ก่อนว่า มีเขาอยู่กับไม่มีเขามันต่างกันอย่างไร ถ้าอยากให้เขาอยู่เพียงอยากให้ลูกมีพ่อ พี่ว่าถ้ามีแล้วพ่อเขาไม่สนใจก็ไม่มีดีกว่า น้องมิลานไม่ได้ยึดติดในพ่อเขาสักเท่าไร ทั้งหมดเป็นความต้องการของเราเองต่างหาก วิสามารถเลี้ยงน้องได้ ดูแลน้องได้ เพราะที่ผ่านมาวิก็ทำทุกอย่างเองมาโดยตลอด วิยึดติดที่จะมีเขาแล้วคิดว่าดีกว่าไม่มีเขา จะทำอย่างไรก็ได้ขอแค่อยู่ วิรู้ไม๊พี่ว่ามันเจ็บกว่าที่ให้เขาไปอีกนะ เพราะเขาอยู่แต่ก็อยู่แบบซากศพ วันๆ ไม่ทำไร ไม่เติมใจให้กัน ไม่สนใจกัน ไม่ทำอะไรดีๆให้กัน สารพัด ที่เขาไม่ทำตามความต้องการของเรา มันไม่ทำให้เราแย่กว่าเก่าเหรอ คิดดูดีๆนะ อาการที่วิเป็นมันเป็นแค่อาการอยาก อยากให้มีเขาอยู่ แต่วิไม่ได้นึกถึงว่าเขาอยู่เขาก็ไม่สนใจเรา พูดกันนับคำได้ ทรมานกันเปล่าๆ บอกกับตัวเองให้เลิกยึดติดความต้องการเดิมๆ มันทำร้ายเรามามากแล้ว ถ้าวิจะรอให้เขาคิดได้และกลับมาพี่ว่ามันอาจจะไม่มีวันนั้นแล้วก็ได้ (พี่พูดแรงไปก็ขอโทษ) แต่พี่อยากให้วิเข้มแข็งและแข็งแรงให้ได้ ทั้งหมดทั้งมวลมันยากแต่เราก็ต้องพยามทำให้ได้ พี่เอาใจช่วยวินะ ไม่ทิ้งกันอยู่แล้ว


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 19 มิ.ย. 2010, 09:35 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ค. 2010, 08:36
โพสต์: 191

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอบคุณค่ะพี่ หนูมีความรักให้เค้า หนูเลยมองแล้วก็เคยบอกกับเค้าไปแล้วว่าหนูกับลูกก็จะรอเค้าอยู่ตรงนี้ในที่ของหนู ถึงแม้ตอนนี้เค้าจะยังไม่ได้ไปอยู่กับใครหรือที่อื่นจริงๆๆ หนูว่าจะพยายามอดทนรอ แต่ถ้าวันนึงมันรู้สึกว่าหมดรักเค้าแล้วเมื่อไหร่ก็อาจจะเป็นฝ่ายไปก็ได้ค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 19 มิ.ย. 2010, 21:08 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


Put up เขียน:
เคยบอกกับเค้าไปแล้วว่าหนูกับลูกก็จะรอเค้าอยู่ตรงนี้ในที่ของหนู


คำพูดที่มาจากอารมณ์
ระวังจะเป็น "สัญญา" แล้วจะกลายเป็นปม
ผูกมัดตัวเองนะค่ะหนูวิ

น้องมิลานเก่งเหมือนย่าทักทายเลย
ตอนย่าอยู่ ป.1 ก็ได้ถือพานไหว้ครูเหมือนกัน
อย่าลืมส่งรูปมาให้ดูด้วยเด้อ.... :b13:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 19 มิ.ย. 2010, 21:20 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ค. 2010, 08:36
โพสต์: 191

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


พ่ีทักทายคะ

ตอนนี้เลยมิลานมีใครมาเล่นด้วยคะ พ่อเค้ามาแต่พอมองแล้วหลายอย่างในตัวเค้าเปล่ียนไป ส่วนหนูคุยแต่เฉพาะเร่ืองลูกคะ พยายามจะคิดแบบท่ีทุกๆๆคนแนะนำคะ ความรู้สึกของวิไม่กล้าคุยกับเค้าสักเท่าไรเลย มีแต่น้องมิลานทีเค้ามีความสุขท่ีสุดเลย หนูแอบอมยิ้มอยู่เลยคะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 19 มิ.ย. 2010, 21:48 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 30 มี.ค. 2010, 21:44
โพสต์: 942

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ดีใจด้วยนะคะ อมยิ้มไปด้วยคนนะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 20 มิ.ย. 2010, 01:31 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ก.ย. 2009, 04:04
โพสต์: 356

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


แวะมาเยี่ยมค่ะ พยายามอ่านเรื่องราวของน้องวิอยู่ค่ะ ...ลูกสาวของพี่แก่กว่าน้องมิลาน 8 เดือนค่ะ
ยังไม่รู้จะให้กำลังใจน้องวิยังไง ...เห็นคุณแสง คุณทักทาย และเพื่อน ๆ ต่างก็ให้กำลังใจที่ดีกันเต็มที่
เอาเป็นว่าวันนี้แวะมาหา แล้ววันจันทร์จะมานั่งคุยด้วยคนนะค่ะ.


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 20 มิ.ย. 2010, 14:39 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 3
สมาชิก ระดับ 3
ลงทะเบียนเมื่อ: 04 พ.ค. 2010, 08:36
โพสต์: 191

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


พ่ีPENYA ขอบคุณคะสำหรับกำลังใจ ว่างแวะเอารูปลูกสาวมาให้ดูบ้างนะคะ มิลานมีความสุขมากเลย แต่วิกับพ่อเค้าเหมือนคนไม่รู้จักกันคะ เพราะว่าวิคุยแต่เร่ืองลูกคะ และเค้าก็เปล่ียนไปเยอะจนเรารู้สึกได้ เพราะบางทีรายละเอียดมากวิไม่ดูแลเหมือนแต่ก่อน ท่องในใจว่าเมตตาแล้วก็อยากจะบอกเค้าไปแล้วว่าไม่อยากเห็นเค้าตกงาน รวมๆๆทั้งหมด 4ปีมาน่ีมีแต่หนี้สินจนไม่อยากจะเช่ือว่าเป็นเพราะการกระทำของเค้า เสียใจคะแต่จะพยายามอดทนเพ่ือวันข้างหน้าให้เค้าอโหสิกรรมให้วิในเร่ืองท่ีเค้าไม่ว่าจะเข้าใจผิดหรือว่าไรก็ตาม จะได้พ้นวิบากกรรมตรงนี้ วิหม่ันทำบุญใส่บาตร สวดมนต์คะ อุทิศส่วนกุศลไปให้เค้าแล้วก็เจ้ากรรมนายเวรของเราคะ

ขอบคุณเพ่ือนในลานทุกคนเลยคะ ท่ีวิรู้สึกว่ายังมีคนท่ีห่วงเราคะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 21 มิ.ย. 2010, 05:06 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


เด็กๆ เขายังไม่ค่อยจะยึดติดอะไรมากมายนัก
ใกล้ใครก็รักคนนั้น เห็นก็คิดถึง ไม่เห็นก็ลืมได้ เขาเลยมีความสุข
ในทุกๆที่ เอาอย่างเด็กๆซิค่ะ ไม่เอาอะไรมาใส่ในใจ ทำใจให้ว่างเปล่า
ไม่ต้องโหยหาอะไรท มีหรือไม่มีก็มีความสุขได้ทั้งนั้น :b16:

คุณพ่อของน้องมิลาน เพิ่งตกงานแค่สี่ปีเอง
ปะป๊าของลูกพี่ตกงานมาได้สิบห้าปีแล้ว
ไม่เห็นเขาจะเดือดร้อนอะไรเลย พี่ก็เลย
ไม่เดือดร้อนเหมือนเขา เขาสุขได้
เราก็สุขได้เหมือนกัน จะไปกลุ้มแทนเขาทำไมกัน
เราไม่ได้ตกงานเหมือนเขาเสียหน่อย :b17:

ทำตัวให้เหมือนน้องมิลานซิค่ะ
หาความสุขได้กับสิ่งรอบๆตัว :b19:

แวะมาเยี่ยมค่ะ :b13: :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 329 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1 ... 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ... 22  ต่อไป

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 4 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร