วันเวลาปัจจุบัน 15 ต.ค. 2019, 03:26  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง




กลับไปยังกระทู้  [ 173 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ... 12  ต่อไป  Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 15:01 
 
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ม.ค. 2009, 20:45
โพสต์: 1095

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขออภัยครับพิมพ์ชื่อผิด
คุณแตต่างหาก 55 :b17:

.....................................................
[รอยยิ้ม...ก็เช่นแสงแดดในฤดูหนาว และลมเย็นในฤดูร้อน..]


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 16:51 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


พี่แต อ้อเข้าใจความรู้สึกพี่นะ
เราเห็นหน้าลูก ความคิดของเราคือสงสารลูก
ที่ต้องมาเจอเหตุการณ์นี้
สงสารที่ครอบครัวของเราต้องเป็นแบบนี้
อ้อก็เป็นค่ะ ในช่วงแรก ๆ ของปัญหา
แต่อยากจะบอกว่า เขาไม่รู้อะไรหรอก ลูกไม่ได้เศร้า
เราต่างหากที่เป็นคนเศร้าและเสียใจ
อยากบอกพี่แตว่า ไม่ต้องเศร้าเสียใจแทนลูก
เพียงแต่ให้พี่แตทำให้เขามีความสุข ลูก ๆ ก็มีความสุขแล้วค่ะ

เรื่องที่สามีพี่บอกว่ารู้เรื่องธรรมะหมดแล้วนั้น
บาป กรรม เป็นยังงัยรู้
เป็นกันทุกคนค่ะ ยิ่งถ้าเคยบวชมาแล้วนะ
แต่ในช่วงนี้เขาเข้าไม่ถึงหรอกค่ะ และปิดกั้นไม่ยอมรับอะไรทั้งนั้น
เพราะฉะนั้นพี่แต ค่อยเป็นค่อยไปค่ะ อาจจะยังไม่ถึงวาระของเขา
ตอนนี้พี่แตทำตัวเองให้สงบ และมีความสุขกับลูก ๆ ไปก่อนดีกว่า
ทำวันนี้ให้ดี มีความสุข อยู่กับปัจจุบัน
ไม่คิดถึงเมื่อวาน หรือวังวลกับวันพรุ่งนี้

ขอให้มีความสุขนะค่ะ
ยิ้มนะ ยิ้มกว้าง ๆ ลูก ๆ เห็นรอยยิ้มแม่แล้วสดชื่น


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 16:52 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


yothininsuk เขียน:
ขออภัยครับพิมพ์ชื่อผิด
คุณแตต่างหาก 55 :b17:


ไม่เป็นไรค่ะ คุณอ้อให้อภัย
คนเราผิดพลาดกันได้ จริงป๊ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 25 ธ.ค. 2009, 04:25 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


อดีตของทักทายก็เป็นค่ะ คือรู้มากกว่าเรา
เยาะเย้ยเราอีก ว่าเราทำแต่บุญ แล้วเราก็ทุกข์อยู่คนเดียว เขาเสียอีก
ที่ไม่ค่อยเข้าวัด เขากลับมีความสุขกว่าเรา (กับการที่ได้นอกใจเรา)
ตอนนั้นไม่มีอะไรจะเถียง เพราะสภาพการณ์มันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ :b7:

จนทำใจได้ ปล่อยวางทุกอย่างลง ไม่สนใจว่าเขาจะยังไง? เราพยายาม
สร้างสมของเราไป อิ่มเอิบทุกครั้งที่ทำบุญ แล้วความทุกข์เรื่องของเขามันก็
ค่อยๆจางลง ตามกำลังบุญที่เข้ามาแทนที ผลสุดท้ายพอเราปลดความ"รัก"
ที่มีให้เขาได้ ความแค้นมันก็ค่อยๆมลายไป ตามหลังความรัก แล้วระหว่างเราก็เหลือ
เพียงหน้าที่ สรุปเขากลับมาทุกข์มากกว่าเรา เพราะเขาไม่คิดว่าเราจะ
ตัดใจจากเขา ไม่สนใจ ไม่แคร์ ไม่เหลือร่องรอยของความเจ็บช้ำน้ำใจ
ไว้ให้เห็นเลย ตอนนี้เขากลับเป็นฝ่ายเรียกร้อง ความรู้สึกเก่าๆ ที่เราเคยมีให้
แล้วก็มานั่งมองตาปริบๆ ว่าทำไมเราถึงมีความสุขจัง....เดี๋ยวนี้พอพูดเรื่องบาป
บุญ เรื่องกรรม เวร ไม่เถียงสักคำ พูดไม่ออก บอกไม่ถูก ได้แต่นั่งฟังเงียบๆ
คงจะซาบซึ้งมาก :b1:

อดีตของทักทายเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองสูง ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ ยิ่งเราทำท่า
จะเป็นจะตายเพราะเขา เขายิ่งสะใจ ง้อไม่ได้ ถ้าเราง้อ ก็ทำเหมือนเราไม่มีค่า
ไม่ว่าจะพูดดีๆ จะชี้แจงเหตุและผล พยายามอดทน ใจเย็นสุดๆเพื่อให้เขาคิดได้
แต่ไม่ได้ผล ยิ่งยอม ยิ่งผยอง อวดว่าฉัน"แน่" ก็เลยต้องใช้วิธี เกลือจิ้มเกลือ
หนามหยอก เอาหนามบ่ง เธอแอ๊คทำเป็นไม่แคร์ ทำเหมือนฉันไร้ค่า ได้เลย
เธอทำได้ ฉันก็ทำได้ ผิดกันตรงที่เธอ "แอ๊ค" แต่ฉัน "ทำจริง" ฉันตั้งใจจริง
ไม่มีประโยชน์ที่จะพูด ก็ไม่พูด ไม่มีประโยชน์ที่จะรัก ก็ไม่ต้องรัก
เห็นความรัก ความภักดีของเราไร้ค่า ก็เอากลับคืนมาให้หมด อยู่มันไปอย่างนี้แหละ
มองหน้ากันเหมือนคนอื่น เธอมองฉันด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ฉันก็ทำได้ ฉันก็มองเธอ
แบบนั้นได้ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ผลก็คือกลายเป็นว่าเราฝึกตัวเราเอง อะไรที่ทำให้ใจ
เป็นทุกข์เกี่ยวกับเขา ไม่รับเข้ามา ไม่ว่าเรื่องอะไรทั้งสิ้น พอเราหยุด เขาก็หยุด
เหมือนเงาเลย พอเราไม่ตาม เขาก็ไม่หนี พอเราไม่แคร์ เขาก็ไม่ทำ :b13:

แล้วในที่สุดเราก็ชนะแต่ไม่ได้ชนะเขา ไม่ได้ชนะใครทั้งสิ้น แต่ "ชนะใจเราเอง" :b11:

เพราะฉะนั้นคุณแตต้องรู้เขา คือรู้ว่าเขาเป็นอย่างไร? เราจะใช้วิธีไหน? "จัดการ"
กับเขา คนบางคนต้องชี้เหตุและผล คนบางคนต้องใช้วิธีก็อบปี้คือมาอย่างไรไปอย่างนั้น
แต่คนบางคนต้องให้รู้ด้วยตัวเอง แต่ละคนก็ต้องใช้วิธีต่างกันไป แต่ที่สำคัญที่สุด
เราอย่าคาดหวังในผลที่เราจะกระทำใดๆ ให้คิดว่า ทำให้ดีที่สุด ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ผลออกมาจะเป็นอย่างไร? เราต้องรับได้ ทุกปัญหาในโลกนี้จะเป็นเรื่องเล็กทันที
เพียงแค่เรา "ชนะใจตัวเอง" ขอให้คุณแตผ่านพ้นปัญหาไปได้ด้วยดี
กำลังใจมีให้เสมอ ตราบเท่าที่คุณแตยังต้องการ สู้สู้ค่ะ :b4: :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 25 ธ.ค. 2009, 04:41 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


yothininsuk เขียน:
ขออภัยครับพิมพ์ชื่อผิด
คุณแตต่างหาก 55 :b17:


คุณโยธินฯ เริ่มงงแล้วใช่ป่ะ?.... :b32:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


แก้ไขล่าสุดโดย ทักทาย เมื่อ 26 ธ.ค. 2009, 04:53, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 25 ธ.ค. 2009, 08:00 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิกระดับ 19
สมาชิกระดับ 19
ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 09:34
โพสต์: 1478

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


yothininsuk เขียน:
taktay เขียน:

เป็นความคิดที่ดีนะค่ะ ว่าแต่คุณโยธินฯ
แน่ใจนะค่ะว่า ถ้าพอหน้ากันแล้วไม่ต่างคนต่างหนีกันกระจัดกระจาย
แล้วไม่กลับมาลานกันอีกเลย...แบบว่า...หยองกันอ่ะค่ะ.... :b22:



เท่าที่ได้เรียนคณิตมานิดหน่อย
ความเป็นไปได้ 99.99%

55+
เปงการพูดเล่นที่แฝงไปด้วยความเป็นจริง เอ้ย!! แฝงไปด้วยความเป็นไปได้ เอ้ย?? (ยังไง?)

เอาเป็นว่า

"ผมคนนึงล่ะ ที่คบคนที่ ♥ " (นิ้วโป้งนิ้วชี้กางออกเอาไปใส่คาง ^^)


:b4: :b4: :b4:


แบบว่า...นัด ๆ กันไป แล้ว...งุบงิบ...ไม่บอกกันก็ได้นี่ค่ะ...

แล้วให้ลอง...แบบว่า....เราจะ "หากันจนเจอ" หง่ะ... :b32: :b32:

น่าหนุก....น๊าาาา....


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 25 ธ.ค. 2009, 09:20 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


เอรากอน เขียน:

แบบว่า...นัด ๆ กันไป แล้ว...งุบงิบ...ไม่บอกกันก็ได้นี่ค่ะ...

แล้วให้ลอง...แบบว่า....เราจะ "หากันจนเจอ" หง่ะ... :b32: :b32:

น่าหนุก....น๊าาาา....


ชวนเด็กนักเรียนเล่นซ่อนหา...
หรือว่ามอญซ่อนผ้ากันละค่ะคุณครูเอฯ?....... :b3:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 25 ธ.ค. 2009, 10:42 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 6
สมาชิก ระดับ 6
ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ส.ค. 2009, 15:01
โพสต์: 408

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


สวัสดีค่ะ อ่านข้อความของคุณแล้ว ก็รู้ว่า
กำลังด้วยโรคระบาดเข้าอีกคนแล้วจริงๆ

ช่วงนี้สามีของคุณ เค้ากำลังเห่อของใหม่
กำลังหลงของใหม่ ไม่ว่าอะไรตอนนี้สามีคุณ
ก็ต้องการที่จะอยู่และเห็นอกเห็นใจกับผู้หญิงคนนั้น

การที่คุณเข้าหาธรรมะเป็นระงับจิตใจที่กำลังฟุ้งซ่าน
และท้อแท้ เสียใจกับการกระทำของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี
และอยู่กินกันมานาน เป็นสิ่งที่ถูกต้องเลยค่ะ

ไม่มีอะไรที่จะดีกว่านี้ หากเรามัวไปติดตาม หรือ
ทำอะไรก็ได้ เพื่อให้สามีกลับมาอยู่กับเรา เหนื่อยเปล่าค่ะ
ยิ่งตาม เค้ายิ่งหนี เพราะฉะนั้นช่วงนี้ คุณหมั่นสวดมนต์
แผ่เมตตาให้กับบุคคลที่ทำให้คุณเป็นทุกข์ดีกว่าค่ะ

สิ่งที่เราปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ จะต้องส่งผลกุศลกรรมดีให้กับเรา
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับความอดทนนะค่ะ เรื่องแบบนี้
มันไม่ได้ปุ๊บปั๊บจะหายทันตาเห็น

เป็นกำลังให้นะค่ะ และขอให้ผ่านพ้นวิบากกรรมไปได้ด้วยดีค่ะ

เจริญในธรรมค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 25 ธ.ค. 2009, 11:33 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 18 ธ.ค. 2009, 12:33
โพสต์: 49

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ทุกวันนี้ ยอมรับว่า ความอ่อนแอ สับสนในจิตใจยังมากล้น แต่ก็มีความหวังทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมา เพียงเพราะได้แวะมาเติมพล้งให้กับจิตใจ จากบอร์ดนี้


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 25 ธ.ค. 2009, 12:38 
 
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ม.ค. 2009, 20:45
โพสต์: 1095

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


อยากให้เป็นแค่ฝัน เขียน:
ทุกวันนี้ ยอมรับว่า ความอ่อนแอ สับสนในจิตใจยังมากล้น แต่ก็มีความหวังทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมา เพียงเพราะได้แวะมาเติมพล้งให้กับจิตใจ จากบอร์ดนี้


อนุโมทนาครับ
แต่สุดท้าย อัตตาหิ อัตตโนนาโถ
ตนเท่านั้น คือที่พึ่งสุดท้ายที่จะร้าย หรือดีที่สุดสำหรับตน
เก็บเกี่ยวกำลังใจไปเยอะ ๆ นะครับ
สักวันคุณจะอยู่ด้วยตนเองได้ พร้อมด้วยจิตใจที่ปล่อยวาง
สาธุครับ

:b8: :b8: :b8:

.....................................................
[รอยยิ้ม...ก็เช่นแสงแดดในฤดูหนาว และลมเย็นในฤดูร้อน..]


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 25 ธ.ค. 2009, 13:22 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


yothininsuk เขียน:
อัตตาหิ อัตตโนนาโถ
ตนเท่านั้น คือที่พึ่งสุดท้ายที่จะร้าย หรือดีที่สุดสำหรับตน
เก็บเกี่ยวกำลังใจไปเยอะ ๆ นะครับ
สักวันคุณจะอยู่ด้วยตนเองได้ พร้อมด้วยจิตใจที่ปล่อยวาง
สาธุครับ
:b8: :b8: :b8:

จริงค่ะ พี่แต กำลังใจที่ได้จากคนอื่น ๆ
เราต้องนำมาเติมพลังใจของเรา และเร่งสร้างจิตใจ
ให้เข็มแข็ง เพื่อเตรียมรับสถานการณ์ต่าง ๆ
ลานนี้ไม่สามารถอยู่กับพี่ได้ตลอดเวลา
แต่กำลังใจที่เข้มแข็งของพี่จะเป็นตัวช่วย
ให้พี่ผ่านพ้นสิ่งต่าง ๆ ไปได้เสมอ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 26 ธ.ค. 2009, 04:56 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


วันนี้ดีกว่าเมื่อวานไหมค่ะ?คุณแต
ใกล้ปีใหม่แล้ว ชำระล้างจิตใจเตรียมรับสิ่งใหม่ๆดีๆนะค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ...... :b4: :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 26 ธ.ค. 2009, 05:27 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 17 ก.ค. 2008, 14:07
โพสต์: 284

อายุ: 0
ที่อยู่: ประเทศไทย

 ข้อมูลส่วนตัว


อาจจะมาตอบช้าไป เนื่องจากช่วงที่ผ่านมา เข้าถึงเน็ตค่อนข้างลำบาก
เห็นคุณ taktay คุณพิมพลอย คุณเพชร ช่วยกันตอบ ก็น่าจะได้แง่คิดกำลังใจไปแล้วบ้างนะครับ
ผมลองอ่านดูคร่าวๆ แล้ว
ก็คิดว่าคุณคงดีขึ้นระดับหนึ่งแล้วนะครับ
ณ ปัจจุบัน ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะครับ
จะได้แนะนำกันอีกทีครับ

ช่วงนี้ก็ให้ถือว่าแม้ว่าเราจะประสบกับความทุกข์ แต่ภายใต้ความทุกข์นี้
คุณก็มีโอกาสได้ทำบุญมากขึ้น ได้เข้าวัด ฟังธรรม ฝึกสติ นั่งสมาธิ เจริญวิปัสสนากรรมฐาน มากขึ้นครับ
ได้รู้จักกัลยาณมิตร มิตรแท้ คนที่คอยให้กำลังใจ ช่วยเหลือในยามทุกข์ยาก
ได้รู้จักคนที่จะช่วย คอยแนะนำ และพาฟันฝ่าอุปสรรคนี้ไปได้ครับ
แต่ก็ขอให้อดทนไว้ครับ

สุดท้ายผมขอคุณมีกำลังใจต่อสู้กับปัญหานี้ไปให้ได้นะครับ
ในที่สุด ปัญหานี้ก็จะคลี่คลายครับ

.....................................................
"ใครเกิดมา ไม่พบพระพุทธศาสนา ไม่เลื่อมใส ไม่ปฎิบัติ ไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย เป็นโมฆะตลอด ตั้งแต่วันเกิดจนวันตาย"

"ให้พากันหมั่นให้ทาน รักษาศีล เจริญเมตตาภาวนา"

พระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี
http://www.luangta.com/

"ทำสมาธิมากเนิ่นช้า คิดพิจารณามากฟุ้งซ่าน หัวใจของการปฏิบัติคือการมีสติในชีวิตประจำวัน"
หลวงปู่มั่น

"ดูจิต...ด้วยความรู้สึกตัว"
หลวงพ่อปราโมทย์ สวนสันติธรรม ชลบุรี
http://www.wimutti.net


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 27 ธ.ค. 2009, 10:10 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 2
สมาชิก ระดับ 2
ลงทะเบียนเมื่อ: 23 พ.ย. 2009, 13:45
โพสต์: 51

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


:b8: :b8: :b8:
พี่ทักทายขา พี่เหมือนตาเห็นจริงๆนะค่ะ เรื่องที่สามีเขาว่าเรา เข้าวัดแล้วยังทุกข์ ยังทำใจไม่ได้ เจอกับตัวเองจริงๆค่ะ อยากบอกว่าพี่คือ idol ตัวจริง อมตะนิรันดร์กาลของพุดจริงๆ พุดกำลังค่อยๆ เดิน ต้วม... เตี้ยม...ต้วม...เตี้ยม...ตามรอยพี่ทักทาย สักวันพุดจะเดินไปสู่จุดที่พี่ทักทายอยู่ให้ได้ค่ะ

พี่แตค่ะ พุดมีบทความดีๆ ของท่าน ว.วชิรเมธีมาฝากค่ะ ท่านเขียนไว้ในหนังสือ [color=#FF00FF]Love Analysis มหัศจรรย์แห่งรัก ซึ่งดีมากๆ เลย ช่วงเวลาที่พุดต้องการฟื้นฟูจิตใจพุดจะซื้อหนังสือ แนวนี้มาอ่านเยอะมาก อ่านแล้วได้แนวทางในการปฏิบัติตัว ปฏิบัติใจ แต่ที่เหลือคือ เราต้องนำไปปฏิบัติจริงๆให้ได้ค่ะ
ท่านว่าไว้อย่างนี้ว่า

ประการสุดท้าย วิธีจัดการกับความทุกข์ในเรื่อง การยึดติดถือมั่น ก็คือ ให้บอกตัวเองเอาไว้เสมอว่า สรรพสิ่งคือของใช้ ไม่ใช่ของฉัน อย่าเผลอครอบครองเอาอะไรก็ตามในโลกนี้มาเป็นของฉัน เพราะเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เราคิดว่าสิ่งใดเป็นของฉัน ขอให้รู้ไว้เลยว่า เมื่อนั้นเรากำลังนำพาชีวิต เข้าไปสู่หลุ่มพรางแห่งความทุกข์

ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในโลกนี้ แม้แต่ลมหายใจหรื่อร่างกายของเราเอง ก็ไม่ใช่ของเรา ฉะนั้น จึงไม่ต้องกล่าวไปไย ถึงสรรพสิ่งอีกมากมายที่เราครอบครองเป็นเจ้าของ เพราะสิ่งต่างๆ เหล่านั้น ล้วนแล้วแต่เป็นของใช้ ไม่ใช่ของฉัน ทั้งหมดทั้งสิ้น

ถ้าเรามีโลกทัศน์ว่า สรรพสิ่งล้วนเป็นของใช้ ไม่ใช่ของของฉัน เราจะเป็นเพียงผู้ใช้ ไม่ใช่ผู้ครอบครอง ดังนั้น วันหนึ่ง ถ้าทุกสิ่งทุกอย่างที่เราครอบครองนั้น มีอันต้องพลัดพรากจากเราไป สิ่งเหล่านั้นก็จะไม่ทำให้เราทุกข์ เพราะเราเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า ทุกอย่างมันเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปเมื่อถึงกาลเวลาเท่านั้นเอง

"สรรพสิ่งคือของใช้ ไม่ใช่ของฉัน"
ทุกสิ่งจะเป็นของเราแต่เพียงชั่วคราวเท่านั้น!

บุญรักษาค่ะพี่แต พุดเป็นกำลังให้เสมอนะค่ะ แล้วเราจะผ่านวิกฤตินี้ไปด้วยกันนะค่ะ เพื่อพิสูทธิ์ความเป็นคนเต็มคนของเราค่ะ

พุดจ้า :b55: :b55: :b55:

.....................................................
แค่ปล่อยก็ลอยตัว


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 27 ธ.ค. 2009, 13:41 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


"พุดพิชญา":b8: :b8: :b8:
สักวันพุดจะเดินไปสู่จุดที่พี่ทักทายอยู่ให้ได้ค่ะ

ขออวยพรให้หนูพุดทำได้สำเร็จ
ตามที่ตั้งใจโดยเร็วนะค่ะ....พี่ทักทายรออยู่ค่ะ..... :b4:

หวังว่าข้อความที่หนูพุดฝากมาให้ คงทำให้คุณแต
ดีขึ้นบ้างนะค่ะ แวะมาส่งกำลังใจให้ค่ะ :b4: :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 173 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ... 12  ต่อไป

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

่กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 1 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร