วันเวลาปัจจุบัน 17 มิ.ย. 2019, 02:27  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง




กลับไปยังกระทู้  [ 173 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ... 12  ต่อไป  Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2009, 06:07 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


คำพูด คำถามไหน? ที่ไม่แน่ใจ
ในความรู้สึกกับคำตอบจากเขา ก็ให้กลืนลงคอไปเสีย
ไม่ต้องถาม ไม่ต้องพูด ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลง
ไปในทางที่ดีขึ้นนะค่ะ...ขอให้เป็นแค่ฝันชั่วคืนของคุณจริงๆ
เอาใจช่วยเต็มเปี่ยมค่ะ.... :b4: :b4: :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2009, 09:28 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 18 ธ.ค. 2009, 12:33
โพสต์: 49

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


อ่านกำลังใจที่ทุกท่านมีให้อยากขอบคุณเป็นพันครั้ง ไม่มีอะไรดีที่สุดเท่ากับ "กำลังใจ" จริง ๆค่ะ
เหตุการณ์ก็ยังไม่เคลียร์ว่ามันจะเป็นอย่างไร เพราะไม่มีการพูดคุยเรื่องที่ผ่านมา เงียบสนิท....
จะพูดคุยกันเฉพาะงานจริง ๆ
และพี่ก็ยังทานข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ พยายามข่มจิตใจให้ลืมสิ่งเลวร้ายที่ผ่านมาให้ได้ แต่จิตเราก็ช่างไม่เป็นใจ ยิ่งเห็นเค้ายิ่งคิดมาก


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2009, 09:35 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


ดูเขาไปก่อนนะค่ะ ดูเฉยๆ
ไม่ต้องคิดอะไรมากไปกว่า งาน และความเป็นจริง
ณ.ปัจจุบัน มองเขาเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่ง ที่เผอิญ
หน้าตามาเหมือนสามีของเรา รอให้ลูกกลับไปก่อน
แล้วค่อยแก้ปัญหากันใหม่ คุณแตต้องทำได้ค่ะ
ถึงจะยาก แต่เราต้องทำ และทำให้ได้ค่ะ
ส่งกำลังใจมาพร้อมนี้ค่ะ.... :b4: :b4:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2009, 09:49 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


taktay เขียน:
ดูเขาไปก่อนนะค่ะ ดูเฉยๆ
มองเขาเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่ง ที่เผอิญ
หน้าตามาเหมือนสามีของเรา


ใช่เลยค่ะ มองเขาเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่เข้ามาอยู่ร่วมบ้านเดียวกับเรา
อ้อเข้าใจความรู้สึกดีค่ะ ระวังความคิด ความรู้สึก ที่คิดถึงอดีต
คิดว่าทำไมเขาถึงทำกับเรายังงี้ คิดว่าหากวันนั้นเรารู้เราจะ......

ความคิดเหล่านี้ถ้าโผล่มา วางมันลงให้ได้
เพราะเรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้หรอกค่ะ
ตอนนี้ทำหน้าที่แม่ และหน้าที่ภรรยาเท่าที่พี่แตทำได้
ดูแลเขาเพราะตอนนี้เขายังเป็นสามีเรา
พี่แตอย่าตึงมากนะค่ะ ทำบรรยากาศในบ้านให้สบาย ๆ
ลูก ๆ เริ่มโตอาจจับความรู้สึกได้ (คงไม่ถึงกับต้องฝืน)
สามี ภรรยา มีความรักให้กัน การกลับมาอยู่เห็นหน้ากัน
เห็นหน้าลูก เขาอาจได้คิดอะไรบ้าง

ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีนะค่ะ
555 ตอนสวดมนต์ลองชวนเขาสวดด้วยซิค่ะ555


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2009, 14:20 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 18 ธ.ค. 2009, 12:33
โพสต์: 49

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


..จิตใจตอนนี้ ต้องการไปหาที่ปฏิบัติธรรมจริง ๆ ค่ะ ติดแต่ลูกจะต้องอยู่กับเรา 3 อาทิตย์ หลังจากส่งลูกกลับแล้ว
..ถ้ามีใครจะไปปฏิบัติธรรมที่ไหนชวนพี่ด้วยนะคะ ขอให้มีคนนำทาง พี่ขับรถให้ได้ทั้งวันทั้งคืนค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2009, 14:28 
 
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ม.ค. 2009, 20:45
โพสต์: 1095

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


อยากให้เป็นแค่ฝัน เขียน:
..จิตใจตอนนี้ ต้องการไปหาที่ปฏิบัติธรรมจริง ๆ ค่ะ ติดแต่ลูกจะต้องอยู่กับเรา 3 อาทิตย์ หลังจากส่งลูกกลับแล้ว
..ถ้ามีใครจะไปปฏิบัติธรรมที่ไหนชวนพี่ด้วยนะคะ ขอให้มีคนนำทาง พี่ขับรถให้ได้ทั้งวันทั้งคืนค่ะ



อยากให้เว็บนี้มีกิจกรรมแบบสมาชิกไปทำบุญ
หรือปฏิบัติธรรมด้วยกันเป็นหมู่คณะจังครับ
แบบว่า จะได้เจอหน้ากัน พูดคุยกัน


:b16: :b16: :b16:

.....................................................
[รอยยิ้ม...ก็เช่นแสงแดดในฤดูหนาว และลมเย็นในฤดูร้อน..]


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2009, 18:19 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 18 ธ.ค. 2009, 12:33
โพสต์: 49

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


จริงค่ะ คุณ yothininsuk เห็นด้วยอย่างยิ่ง ถ้ามีจริงจะขอสมัครเป็นคนแรก เวลาเราได้ไปปฏบัติธรรมด้วยกัน.. ปรับทุกข์กัน.. ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน คงเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดค่ะ อยากให้เป็นจริงจังเลย
...ตอนนี้ยังหาทางดับทุกข์ด้วยการหยุดคิด ยังไม่รอดเลยค่ะ ยิ่งวันนี้เป็นวันที่เค้าไปหาคนนั้นอีก แต่ก็บอกว่ายังไงก็ต้องกลับมานอนบ้าน เพราะพรุ่งนี้ต้องไปรับลูกด้วยกันที่สุวรรณภูมิแต่เช้ามืด
เรากลับถึงบ้านยิ่งทุกข์ใจ ไม่รู้อีกนานแค่ไหนจะคิดได้ว่า ทำไมเราต้องมาเสียเวลาทุกข์ใจกับคนคนนี้
วันนี้จากที่พูดคุยเค้าบอก ตอนนี้หาทางออกไม่ได้ ก็คงต้องให้เวลาเป็นตัวช่วย เรามานั่งนึกแล้วทำไมเราต้องมานั่งทนนับเวลาหนอ อยากจะตัดสินใจให้เด็ดขาดไปเลย แต่ก็ยังติดที่ลูกอีก สับสนเอามากๆค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ธ.ค. 2009, 18:46 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


yothininsuk เขียน:
อยากให้เว็บนี้มีกิจกรรมแบบสมาชิกไปทำบุญ
หรือปฏิบัติธรรมด้วยกันเป็นหมู่คณะจังครับ
แบบว่า จะได้เจอหน้ากัน พูดคุยกัน


:b16: :b16: :b16:

เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ หากได้ไปด้วยกัน จะได้บุญกันมาก ๆ
และคนที่ให้กำลังใจซึ้งกันและกันจะได้พบหน้ากัน

พี่แต ตอนนี้พี่คงยังไม่ต้องทำอะไรหรอกค่ะ
เขาไปเราก็คงห้ามไม่ได้ แต่อ้อรับรู้ความรู้สึกของพี่ได้
ว่าทรมานแค่ไหน แต่ขอให้รับรู้มัน แล้วอยู่กับมันให้ได้
หากจัดการกับมันคนเดียวไม่ได้ คงต้องหาตัวช่วยนะค่ะ
เช่น เพื่อน ๆ หรือที่ลานนี้

อ้อดีใจด้วยที่่ลูก ๆ พี่จะมาถึงแล้ว อย่างน้อยอ้อคงห่วงพี่น้อยลง
เพราะจะมีคนที่เขารัก และเห็นความสำคัญของพี่มาอยู่ข้าง ๆ
ใช้ชีวิต 3 สัปดาห์นี้ให้มีความสุขมาก ๆ นะค่ะ
เพราะอ้อจะบอกว่า ลูกคือกำลังใจที่ดีที่สุด
จนถึงทุกวันนี้อ้อยังขอบคุณที่ชีวิตของอ้อมีลูก ๆ
หากไม่มีเขา ถึงวันนี้อ้อคงเป็นอะไรไปแล้วไม่รู้
วันไหนที่อ้อรู้แน่ว่าเขาไปหาเธอคนนั้นอ้อก็มองหน้าลูก
และบอกกับเขาว่า แม่รักลูกมาก ๆ เลย แม่ดีใจที่มีลูก
ลูกทั้ง 2 เกิดจากความรักของแม่และพ่อ

พี่แต อ้อเป็นกำลังใจให้นะ หวังว่า 3 สัปดาห์นี้พี่คงมีความสุข

เรื่องสถานปฏิบัติธรรม แถว ๆ กรุงเทพฯ อ้อเคยดูมีวัดสนามใน (แนวหลวงปู่เทียน)
อยู่แถว จรัญฯ
เอาเป็นว่าอาจต้องคุยยาว เอาไว้อ้อจะมาคุยเรื่องนี้ด้วยไหม่นะค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 06:29 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


อยากให้เป็นแค่ฝัน เขียน:
เรากลับถึงบ้านยิ่งทุกข์ใจ ไม่รู้อีกนานแค่ไหนจะคิดได้ว่า
ทำไมเราต้องมาเสียเวลาทุกข์ใจกับคนคนนี้
วันนี้จากที่พูดคุยเค้าบอก ตอนนี้หาทางออกไม่ได้ ก็คงต้องให้เวลาเป็นตัวช่วย
เรามานั่งนึกแล้วทำไมเราต้องมานั่งทนนับเวลาหนอ อยากจะตัดสินใจให้เด็ดขาดไปเลย
แต่ก็ยังติดที่ลูกอีก สับสนเอามากๆค่ะ


เท่าที่เล่ามา คิดว่าสามีคุณแตคงไม่เคยนอกลู่นอกทางมาก่อน
ครั้งนี้คงเป็นครั้งแรก ตัวเขาเองก็คงต่อสู้กับตัวเองอยู่เหมือนกัน ระหว่างธรรมะ
กับอธรรมในใจของเขา ให้เวลาเขาได้คิด แต่ระหว่างที่รอเวลานั้นเราคงต้องหาอุบาย
เป็นตัวช่วย ให้เขาแยกให้ออกระหว่างกงจักรกับดอกบัว :b42:

สามอาทิตย์ที่ลูกมาอยู่ด้วย ใช้ให้เป็นนาทีทองได้ไหมค่ะ? เช่นคุณแตอยากไปถือศิล
ก็ชวนกันไปทั้งบ้านสี่คนพ่อแม่ลูก สักคืนสองคืนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องอยู่เป็นอาทิตย์
เผื่อบุญกุศล จะหนุนนำให้ตาเขาสว่างขึ้นบ้าง :b20:

หรือไม่ก็แกล้งชวนไปเยี่ยมคนป่วยเป็นโรคเอดส์ ให้เขาเห็นว่าที่ติดเชื้อมานั้นบางส่วน
ก็มาจากการไม่ซื่อสัตย์ต่อคู่ครอง ไม่รักษาศิล ไม่เกรงกลัวบาป หรืออะไรก็ได้ที่จะทำให้
เขาเห็นแล้วนำกลับมาคิดเป็นอุทธาหรณ์สำหรับชีวิตประจำวัน คนบางคน "มิเห็นโรงศพ
มิหลั่งน้ำตา" จริงๆนะค่ะ ลองหาวิธีดู เผื่อจะได้ผล :b4:

เรื่องการตัดสินใจให้เด็ดขาด ที่หมายถึงหย่าขาดจากกัน ถ้ามันง่าย
ทักทายก็สนับสนุนค่ะ แต่ว่าหย่าแล้วความรู้สึกของเรา ใจของเรามันจะดีขึ้นไหม?
ความเจ็บปวด ความเหงา เศร้า ซึม จะหายไปทันทีเลยหรือเปล่า? :b14:

กับการที่เราอยู่กันแบบนี้ เพื่อรักษาสถานะภาพทางครอบครัวไว้ แต่เราก็วางทุกสิ่งทุกอย่าง
ลง ไม่ต้องยึดถือว่าเขาเป็นสามีเรา ไม่ต้องหวงว่าเขาเป็นของเรา อยู่กันแบบเพื่อนต่างทำ
หน้าที่ของตัวเอง แต่ไม่ยุ่งเกียวกัน เธอจะไปไหน? กับใคร? ทำอะไร? ก็เรื่องของเธอ
ถึงเวลาก็มาทำงาน ลูกกลับบ้านก็มาดูแลลูก นี่ก็คือการหย่าทางใจเหมือนกัน สถานะ
ทางสังคมมันต่างกัน แต่ความเป็นจริงมันเหมือนกันค่ะคุณแต :b7:

สรุปง่ายๆก็คือ จะหย่าหรือไม่หย่า เลิกหรือไม่เลิก ไม่ได้อยู่ที่เอกสาร แต่อยู่ที่ "ใจ"
ของคุณแตมากกว่าค่ะ ใจเย็นๆนะค่ะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปไม่ว่าสุขหรือทุกข์
เอาใจช่วยขอให้คุณผ่านพ้นคืนวันที่แสนทรมานนี้โดยเร็ว :b10:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 06:34 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


yothininsuk เขียน:
อยากให้เว็บนี้มีกิจกรรมแบบสมาชิกไปทำบุญ
หรือปฏิบัติธรรมด้วยกันเป็นหมู่คณะจังครับ
แบบว่า จะได้เจอหน้ากัน พูดคุยกัน

:b16: :b16: :b16:


เป็นความคิดที่ดีนะค่ะ ว่าแต่คุณโยธินฯ
แน่ใจนะค่ะว่า ถ้าพอหน้ากันแล้วไม่ต่างคนต่างหนีกันกระจัดกระจาย
แล้วไม่กลับมาลานกันอีกเลย...แบบว่า...หยองกันอ่ะค่ะ.... :b22:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 11:09 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


การหย่าทางใจ...
ชอบคำนี้ของพี่ทักทายมากเลยค่ะ
ทำได้ยากมาก แต่หากทำได้เรา
จะหลุดพ้นจากความทุกข์เรื่องนี้ได้เลย

ตอนนี้อ้อก็กำลังพยายามหย่าทางใจอยู่ค่ะ
แต่ยากมากมากเลยเนอะ

พี่แตลูก ๆ มาแล้วคงยุ่ง
ลองทำตามคำแนะนำของพี่ทักทายดูนะค่ะ
อ้อว่าดีทีเดียว ท่าทางอ้อน่าจะเอาไปใช้บ้างแล้ว


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 14:20 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 6
สมาชิก ระดับ 6
ลงทะเบียนเมื่อ: 12 พ.ย. 2009, 10:42
โพสต์: 454

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


อยากให้เป็นแค่ฝัน เขียน:
เพราะพรุ่งนี้ต้องไปรับลูกด้วยกันที่สุวรรณภูมิแต่เช้ามืด


พี่มีชีวิตครอบครัวแบบพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วนะคะ.... รักษาสถานะภาพนี้ไว้ให้ดีที่สุดค่ะ

พิม :b16:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 14:49 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 18 ธ.ค. 2009, 12:33
โพสต์: 49

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


จะลองพยายามทำอย่างคุณทักทายแนะนำค่ะ ....แต่ยากเหลือเกินค่ะ คงต้องใช้เวลาเป็นตัวช่วยจริง ๆ ไม่รู้ใจมันจะต้องการนานแค่ไหน ยิ่งพยายามยิ่งทรมาน
.....จริงอย่างที่คุณทักทายพูด แฟนไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เลย มันเกิดเพราะต้องการประชดที่เราทะเลาะกัน
ไม่อยากกลับไปคิดถึงสิ่งที่เกิดแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้ ทุกวันนี้คิดอย่างเดียวต้องปล่อยวางไม่ยึดติดกับตัวเค้า (ทำยากเหลือเกินค่ะ)
.....เรื่องแนะนำไปนั่งสมาธิด้วยกัน ยากมากค่ะ เค้าเป็นคนที่รู้ทุกอย่างเรื่องธรรมะ แต่ถ้าจะบอกให้ทำเค้าไม่ทำเด็ดขาด ตอนนี้เค้ารู้ว่าทำผิดกับผู้หญิง 2 คนอย่างเดียว และไม่สามารถตัดทางใดทางหนึ่งได้เพราะตัวเองเป็นคนก่อ
.....ลูกกลับมาเรายิ่งเศร้าหนัก กลัวลูกจับอารมณ์แม่ได้
บ่ายนี้ก็เลยขอแวะมา รับกำลังใจจากพี่ ๆ น้อง ๆ เป็นสิ่งเดียวที่คิดว่ามีอยู่ในตอนนี้ที่จะทำใจให้เข้มแข็งได้


แก้ไขล่าสุดโดย อยากให้เป็นแค่ฝัน เมื่อ 24 ธ.ค. 2009, 14:51, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 14:54 
 
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ม.ค. 2009, 20:45
โพสต์: 1095

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


taktay เขียน:

เป็นความคิดที่ดีนะค่ะ ว่าแต่คุณโยธินฯ
แน่ใจนะค่ะว่า ถ้าพอหน้ากันแล้วไม่ต่างคนต่างหนีกันกระจัดกระจาย
แล้วไม่กลับมาลานกันอีกเลย...แบบว่า...หยองกันอ่ะค่ะ.... :b22:



เท่าที่ได้เรียนคณิตมานิดหน่อย
ความเป็นไปได้ 99.99%

55+
เปงการพูดเล่นที่แฝงไปด้วยความเป็นจริง เอ้ย!! แฝงไปด้วยความเป็นไปได้ เอ้ย?? (ยังไง?)

เอาเป็นว่า

"ผมคนนึงล่ะ ที่คบคนที่ ♥ " (นิ้วโป้งนิ้วชี้กางออกเอาไปใส่คาง ^^)


:b4: :b4: :b4:

.....................................................
[รอยยิ้ม...ก็เช่นแสงแดดในฤดูหนาว และลมเย็นในฤดูร้อน..]


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ธ.ค. 2009, 14:59 
 
ออฟไลน์
อาสาสมัคร
อาสาสมัคร
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ม.ค. 2009, 20:45
โพสต์: 1095

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


อยากให้เป็นแค่ฝัน เขียน:
จะลองพยายามทำอย่างคุณทักทายแนะนำค่ะ ....แต่ยากเหลือเกินค่ะ คงต้องใช้เวลาเป็นตัวช่วยจริง ๆ ไม่รู้ใจมันจะต้องการนานแค่ไหน ยิ่งพยายามยิ่งทรมาน
.....จริงอย่างที่คุณทักทายพูด แฟนไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เลย มันเกิดเพราะต้องการประชดที่เราทะเลาะกัน
ไม่อยากกลับไปคิดถึงสิ่งที่เกิดแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้ ทุกวันนี้คิดอย่างเดียวต้องปล่อยวางไม่ยึดติดกับตัวเค้า (ทำยากเหลือเกินค่ะ)
.....เรื่องแนะนำไปนั่งสมาธิด้วยกัน ยากมากค่ะ เค้าเป็นคนที่รู้ทุกอย่างเรื่องธรรมะ แต่ถ้าจะบอกให้ทำเค้าไม่ทำเด็ดขาด ตอนนี้เค้ารู้ว่าทำผิดกับผู้หญิง 2 คนอย่างเดียว และไม่สามารถตัดทางใดทางหนึ่งได้เพราะตัวเองเป็นคนก่อ
.....ลูกกลับมาเรายิ่งเศร้าหนัก กลัวลูกจับอารมณ์แม่ได้
บ่ายนี้ก็เลยขอแวะมา รับกำลังใจจากพี่ ๆ น้อง ๆ เป็นสิ่งเดียวที่คิดว่ามีอยู่ในตอนนี้ที่จะทำใจให้เข้มแข็งได้


แล้วนี่คิดจะปกปิดลูกหรือเปล่าอ่า??
ผมว่าความลับไม่มีในโลกนะ จริงๆ
ตอนนี้กำลังใจเราอยู่ที่ลูก และลูกก็เช่นเดียวกันนะครับ กำลังใจเขาจะมาจากไหนได้มากเท่าเรา
เรื่องของใจ..ต้องค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไปนะครับคุณอ้อ
อย่าไปฝืนมัน อย่าไปบังคับให้มัน "ลืม" อย่าไปบังคับมันให้ไม่ยึดติด
แต่อยากให้คอยดูมัน ตั้งคำถามกับมัน
"นี่เราเป็นอะไร.." "นี่เรารักเขาจนขนาดนี้เลยเหรอ"
"นี่เรากำลังทำอะไรอยู่ .."
ง่าย ๆ เลย อย่างเราอ่านอยู่เนี่ย
เราเคยรุ้สึกตัวไหม ว่าเราทำอะไร นั่งหรือนอนอ่าน
เรื่อยๆ ครับ สบาย ๆ
อยากให้ตื่นรุ้อยู่กับปัจจุบันครับ
เพราะนี่เป็นวิธีเดียวที่จะทำให้สุขถาวรจริงๆ


โชคดีปีใหม่ครับ

^^

.....................................................
[รอยยิ้ม...ก็เช่นแสงแดดในฤดูหนาว และลมเย็นในฤดูร้อน..]


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 173 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ... 12  ต่อไป

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

่กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 1 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร