วันเวลาปัจจุบัน 18 ก.ย. 2019, 14:55  



เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง




กลับไปยังกระทู้  [ 718 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1 ... 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ... 48  ต่อไป  Bookmark and Share
เจ้าของ ข้อความ
โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 22 ต.ค. 2009, 01:07 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


มานิตา เขียน:
แล้วจะเป็นอะไรดีล่ะคะ ช่วยบอกหน่อยค่ะ[/color]


ทำตัวให้เป็นน้ำซิค่ะ ไม่ว่าจะอยู่ในภาชนะไหน?
ก็จะเป็นรูปทรงภาชนะนั้นๆ และยังแก้หิว กระหายได้อีกต่างหาก

มันคงไม่เลวร้ายไปกว่านี้แล้วค่ะ ใจเย็นๆ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
ไม่มีอะไรที่จะอยู่กับเราตลอดไป ไม่ว่าทุกข์หรือสุข เป็นห่วงนะค่ะ :b1:

เจริญในธรรม

:b41: :b41: :b41: :b42: :b41: :b41: :b41:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 22 ต.ค. 2009, 13:49 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


คุณมานิตาค่ะ จะว่าไปชีวิตคนเรานี่ยิ่งกว่าละครนะค่ะ จริงค่ะในชีวิตจริงเราเป็นนางเอกอย่างเดียวไม่ได้หรอกค่ะ ในวันนึงไม่รู้เขากำหนดให้เราเล่นเป็นตัวละครอะไรบ้าง แต่เชื่อว่าคุณมานิตา ใช้สติมองเหตุการณ์ที่เข้ามาแล้ว เลือกบทที่เหมาะสมมาเล่นนะค่ะ อาจหลุดบทบ้างก็ไม่เป็นไรนิค่ะ เพียงแต่ว่าชีวิตจริงมีเพียง Take เดียว แต่ก็จะเป็นไรไปหากเราเลือกบทที่ดีที่สุดแล้ว จริงไหมค่ะ

อย่างนึงที่อยากจะบอก คนเราโดยทั่วไปชอบที่จะอยู่ในที่ ที่มีความสุขมากกว่าบรรยากาศที่ตึงเครียด หากคุณทำได้ดิฉันว่าระหว่างคุณกับสามีน่าจะดีขึ้นบ้าง ถ้าอันไหนวางได้ก็วางซะนะค่ะอย่าถือเลยมันหนัก (พยายามท่องบอกตัวเองเช่นกัน) แต่คงไม่ถึงกับทุกเรื่องหรอกค่ะ ทำเท่าที่ทำได้ แล้วทำแล้วปฏิกิริยาของเขากลับมาทำให้เราเองมีความสุขก็ OK นะ

เป็นกำลังใจให้เสมอนะค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 22 ต.ค. 2009, 21:26 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 5
สมาชิก ระดับ 5
ลงทะเบียนเมื่อ: 01 เม.ย. 2009, 09:21
โพสต์: 376

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


เป็นกำลังใจให้นะคุณมานิตา เราว่าคุณมานิตาอย่าไปต่อล้อต่อเถียงกับสามีดีกว่า เพราะตอนนี้พวกเราพูดอะไรเขาก็เห็นผิดไปหมด ยิ่งทำให้พวกเรารู้สึกเจ็บใจยิ่งขึ้น เราเฉยเขาก็ว่า เราพูดเขาก็ว่า ถ้างั้นเราก็เงียบเสียจะได้มีบาปในใจน้อยลง จิตเราก็ตกน้อยลง เราผ่านเหตุการณ์มาทุกอย่างแล้ว ต่างกันนิดตรงที่เราไม่เคยทะเลาะกันเลย เราพูดกับเขาดีๆ ดีจนเขาได้ใจจนทำอะไรหยามน้ำใจเราอยู่ตลอด จนกระทั่งความอดทนของเราขาดผึง ก็เลยดูเหมือนว่าเรื่องกำลังจะจบ รอดูอีกหน่อยนะเพื่อนๆ คิดถึงทุกๆคน


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ต.ค. 2009, 02:45 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 1
สมาชิก ระดับ 1
ลงทะเบียนเมื่อ: 27 ส.ค. 2009, 19:11
โพสต์: 18

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ทำใจ
แล้วปล่อยวางค่ะ
เราต้องเป็นคนปล่อยนะคะ
ปัญหามันหนัก
อย่าไปยึดถือมันไว้
ปัญหาคือความยึดมั่นถือมั่น
คิดเสียว่าไม่มีอะไรที่เป็นของๆเราอย่างแท้จริง
ปล่อยออกจากใจได้
ก็ค่อยๆวางลงนะคะ
วางแล้วมองปัญหาว่าเราจะจัดการอย่างไรดี
ไตร่ตรองแล้วใช้สติ สมาธิ ปัญญาพิจารณา
เมื่อดูให้ดี
เรื่องนี้
ไม่สมควรที่จะมามีอิทธพลต่อเราเอง
เพราะไม่ใช่สิ่งดี
หาอะไรทำดีกว่าค่ะ
ทำแล้วให้ชีวิตเราดีขึ้น
ชีวิตไม่ได้มีด้านเดียวค่ะ
มองให้ครบ 360 องศา
ลองดูค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ต.ค. 2009, 05:19 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


เห็นด้วยกับคุณlotusbanana ค่ะ
นึกว่าหายไปไหน? เป็นห่วงและคิดถึงอยู่
ที่แท้ก็แอบรักษาใจ จนจบหลัสูตรมา
ดีใจค่ะที่รู้สึกว่าคุณเข้มแข็งขึ้น :b12:

:b41: :b41: :b41: :b42: :b41: :b41: :b41:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 23 ต.ค. 2009, 20:45 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 7
สมาชิก ระดับ 7
ลงทะเบียนเมื่อ: 27 ส.ค. 2009, 11:51
โพสต์: 505

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอบคุณทุกคนนะคะที่เป็นห่วง
เมื่อสองวันก่อนมีปัญหากัน นอนคิดตลอดคืนไม่ได้หลับเลยยันสว่าง
ในเมื่อนอนไม่หลับมันทรมาน ก็เลยนอนนึกถึงคำแนะนำของเพื่อน ๆ ทุกคน
คิดไปคิดมาหลายเที่ยว รู้ว่าคำแนะนำเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงทั้งหมด
ถ้าเราทำได้เราจะมีความสุขมาก
แต่ที่เราทุกข์เราเองก็รู้ว่าสาเหตุมาจากเราทำไม่ได้ทุกวัน
บางทีวันนี้ทำได้ เช่นว่า จะไม่รับเรื่องใหม่เข้ามา
จะเงียบเฉย รักตัวเองให้มาก ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเรื่องสมมุติ
เป็นเรื่องชั่วคราว ผ่านไปก็เป็นอดีต เราทำตามทุกคำแนะนำ
แต่ทำได้เป็นบางวัน มันคอยจะหลุดอยู่เรื่อย

ตอนนี้ก็เลยนึกไว้ในใจตลอดว่า
ชีวิตเราเป็นเรื่องสมมุติ เรามีพ่อแม่พี่น้อง ยังต้องแยกกันอยู่ทำไมเราไม่เสียใจ
เรามีลูกที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขอยู่ในท้องตั้ง 9 เดือน เลี้ยงลูกกอดหอมกันมา
ต่อไปเมื่อลูกไปเรียนที่อื่นเราน่าจะเสียใจโหยหาแต่ทำไมเราไม่เสียใจ
และต่อไปถ้าลูกมีครอบครัวไปอยู่ที่อื่นทำไมเราไม่เสียใจ
แต่ทำไมเราต้องมาเสียใจกับสามีที่เป็นคนอื่น เขาเข้ามาชั่วคราวเดี๋ยวเขาก็ไป
พอคิดอย่างนี้เราก็รู้สึกดีขึ้น นี่พึงคิดแบบนี้ได้ 2 วันเอง
ที่คิดแบบนี้เพื่อที่เราจะเสียใจเสียดายน้อยลงเท่านั้นเอง

คิดถึงทุกคนนะคะ
:b45: :b45: :b45:


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 24 ต.ค. 2009, 02:23 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


[quote="มานิตา"][color=#FF80FF รู้ว่าคำแนะนำเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงทั้งหมด
ถ้าเราทำได้เราจะมีความสุขมาก
แต่ที่เราทุกข์เราเองก็รู้ว่าสาเหตุมาจากเราทำไม่ได้ทุกวัน
บางทีวันนี้ทำได้ เช่นว่า จะไม่รับเรื่องใหม่เข้ามา
จะเงียบเฉย รักตัวเองให้มาก ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเรื่องสมมุติ
เป็นเรื่องชั่วคราว ผ่านไปก็เป็นอดีต เราทำตามทุกคำแนะนำ
แต่ทำได้เป็นบางวัน มันคอยจะหลุดอยู่เรื่อย

ตอนเกิดเรื่องใหม่ๆ นอนไม่หลับเหมือนกัน ทราบดีว่า
ทรมานมาก บางทีหลับอยู่แท้ๆ ยังสะดุ้งตื่น เพื่อที่จะคิดว่า "มันเป็นเรื่อง
จริงเหรอ?" ทั้งกระสับกระส่าย และทุรนทุราย บางครั้งยังภาวนา
ขอให้ตัวเองหลับแล้วไม่ต้องตื่นเลยก็มี :b2:

เมื่อคิดแล้วทุกข์ ก็เลยฝึกตัวเองโดยการพอเริ่มคิดปุ๊ป ก็จะพยายามปัดมันออกไป
หรือไม่ก็ผลัดใจตัวเองว่า วันนี้เหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้ค่อยคิดดีกว่า ไม่สามารถทำได้
ภายในวันสองวันหรอกค่ะ ฝึกไปเรื่อยๆ เป็นปีๆ แล้วมันก็ค่อยๆดีขึ้น
จะง่ายขึ้นถ้าไม่รับเรื่องใหม่เข้ามา เพราะเรื่องเก่าๆ ถึงเราไม่ทำอะไรกับมัน
มันก็จะค่อยๆเลือน และไกลออกจากใจเราได้เอง ส่วนที่จะให้ลืมนั้น ไม่มีวันลืม
เพียงแต่พยายามไม่นึกถึง อะไรก็ตามที่จะทำให้ใจเรา วนเวียนคิดแต่เรื่องพวกนี้
ก็อย่าเข้าใกล้ :b5:

เรื่องมันผ่านมาได้หกปีแล้ว ทุกวันนี้ที่อยู่ได้เพราะไม่นึกถึง แต่ก็มีเหมือนกันที่บางวัน
ก็แว่บเข้าไปเรื่องเก่าๆ แล้วก็อดที่จะแปล๊บๆในใจไม่ได้ จากการฝึกมาตลอดระยะ
เวลาที่ผ่านมา กลไกของจิตใจ มันก็ตัดฉับเอง โดยอัตโนมัติค่ะ ไม่ต้องทำอะไร
เหมือนเซพทีคัทเลยค่ะ :b13:

คุณมานิตาค่อยๆฝึกไปนะค่ะ ขอย้ำว่าที่สำคัญ "อย่ารับเรื่องใหม่" เข้ามา :b21:

ถ้าวันไหนนอนไม่หลับ ทักทายก็จะนอนเอามือวางที่ท้อง แล้วก็นับตามจังหวะ
พอง ยุบ ที่ท้องนะค่ะ ใหม่ๆก็ยากหน่อย แต่ทำไปบ่อยๆ ก็จะดีขึั้นเรื่อยๆ ลองดู
นะค่ะ ส่งมาทั้งกำลังใจและความเป็นห่วง :b17:

:b41: :b41: :b41: :b42: :b41: :b41: :b41:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


แก้ไขล่าสุดโดย ทักทาย เมื่อ 24 ต.ค. 2009, 02:27, แก้ไขแล้ว 2 ครั้ง.

โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 26 ต.ค. 2009, 09:59 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 6
สมาชิก ระดับ 6
ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ส.ค. 2009, 15:01
โพสต์: 408

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


บางทีที่ดิฉันเหนื่อยใจกับเรื่องครอบครัว นั่งรถไปเห็นคนแก่ๆ ก็นึกว่า "เฮ่อ! ชีวิตนี้จะไปคิดอะไรให้มันทุกข์มากมาย เดี๋ยวก็แก่เหมือนกับคนอื่นๆ เนื้อหนังมังสา มันก็ไม่จีรังยั่งยืน เอาเวลาที่เหลืออยู่กับมาดูแลพ่อแม่ และครอบครัวของเราดีกว่า ใครใคร่จะทำอะไร ก็ปล่อยให้เค้าทำไป แต่อย่ามายุ่งหรือรบกวนจิตใจของเราเป็นเท่านั้นพอ" บางทีมันก็ปลงดีนะค่ะ

เจริญในธรรมค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 26 ต.ค. 2009, 11:41 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


คำแนะนำจากคุณทุกข์ใจ คุณทักทาย คุณเพชร และคุณ lotusbanana ดีมากเลยค่ะ ขอให้ลองทำดูนะค่ะ ดิฉันว่าได้ผลไม่มากก็น้อย คุณมานิตา จะได้ทุกข์น้อยลง แนะนำเพิ่มอีกนิด เราเคยนั่งแล้วถามตัวเองบ้างไหมว่า อะไรที่เราทำโดยที่ไม่มีเขาแล้วเรามีความสุขบ้าง? หรือมีอะไรบ้างไหมที่เราอยากทำแต่เราทำไม่ได้เพราะต้องมัวรอเขา หรือรอการตัดสินใจจากเขา ในจังหวะนี้แหละเรามีโอกาสที่จะทำแล้วลองหยิบจับมาทำดู เพื่อเติมความสุขให้กับตัวเอง ทำในสิ่งที่เรามีความสุขเพื่อเพิ่มความสุขของเรา เรื่องของเขาเราวางลงบ้างจะเป็นการเพิ่มหลังให้กับชีวิตของคุณมานิตานะค่ะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 26 ต.ค. 2009, 20:30 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 7
สมาชิก ระดับ 7
ลงทะเบียนเมื่อ: 27 ส.ค. 2009, 11:51
โพสต์: 505

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอบคุณทุกคนมากจริง ๆ นะคะ ที่เป็นห่วง ก็ทำตามคำแนะนำของทุกคนค่ะ
แล้วจะมารายงานให้ทราบนะคะ

รักและคิดถึงด้วยใจจริง


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 02 พ.ย. 2009, 13:40 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 10
สมาชิก ระดับ 10
ลงทะเบียนเมื่อ: 16 ก.ย. 2009, 14:32
โพสต์: 874

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


คุณมานิตา เป็นยังงัยบ้างค่ะ ช่วงนี้เหตุการณ์ทั่วไปสงบนิ่งดีใช่ปล่าว ถ้าทุกอย่าง OK ก็ดีใจด้วยนะค่ะ
ยังเป็นกำลังใจให้เสมอนะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 03 พ.ย. 2009, 08:40 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


สุขสันต์
วันลอยกระทงค่ะ
คุณมานิตา :b13:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 04 พ.ย. 2009, 19:05 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 7
สมาชิก ระดับ 7
ลงทะเบียนเมื่อ: 27 ส.ค. 2009, 11:51
โพสต์: 505

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


สวัสดีค่ะคุณทักทาย ทุกวันนี้ก็เหมือนเดิม เหตุการณ์เดิม ๆ เลยไม่รู้จะเล่าอะไรให้ฟัง
กลัวว่าเพื่อน ๆ จะเบื่อ ก็พยามยามตัดใจอยู่หลายเรื่องบางครั้งก็ทำได้ บางครั้งก็ทำไม่ได้
พอนึกถึงทีไรใจก็แปล็บทุกที ได้เข้ามาในลานนี้ทุกวัน ก็ได้แต่ให้กำลังใจเพื่อนที่เป็นทุกข์
อย่างเดียวคำแนะนำคงยังไม่ดีพอ เพราะตัวเองยังตัดใจไม่ได้ สมองมันตื้ออยู่
แต่ได้อ่านคำแนะนำและความรู้ต่าง ๆ อยุ่เป็นประจำ ก็ได้แต่อนุโมทนาด้วยใจจริง
ขอบคุณมากนะคะที่เป็นห่วง รักและคิดถึงทุกคนนะคะ


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 พ.ย. 2009, 00:58 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
Moderators-1
Moderators-1
ลงทะเบียนเมื่อ: 31 พ.ค. 2009, 02:41
โพสต์: 5637

แนวปฏิบัติ: พอง ยุบ
ชื่อเล่น: เจ
อายุ: 0
ที่อยู่: USA

 ข้อมูลส่วนตัว www


ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณมานิตา ระบายๆ
ออกมา จะได้ไม่มีอะไรคั่งค้างอยุ่ในใจ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง
เชื่อว่าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่นี่ก็คงไม่มีใครรังเกียจที่จะรับรู้

ตอนนี้เขาคงกำลังสอนให้คุณรู้จักทุกข์ พอทุกข์มากๆ
เราก็จะเบื่อ พอเบื่อแล้วเราก็จะพบสัจจะธรรม เพียงแต่
อย่าน้อยใจ หรือท้อแท้ในความดี ก็แล้วกันนะค่ะ
ความเป็นห่วงยังมีให้อย่างสม่ำเสมอนะค่ะ :b41:

.....................................................
"มิควรหวังร่มเงาจากก้อนเมฆ"


โพสที่ยังไม่ได้อ่าน เมื่อ: 05 พ.ย. 2009, 13:41 
 
ภาพประจำตัวสมาชิก
ออฟไลน์
สมาชิก ระดับ 7
สมาชิก ระดับ 7
ลงทะเบียนเมื่อ: 27 ส.ค. 2009, 11:51
โพสต์: 505

อายุ: 0

 ข้อมูลส่วนตัว


ขอบคุณมากค่ะคุณทักทาย อยากให้คุณช่วยเหลืออยู่พอดี คนอื่น ๆ เขาคงมีความสุขกันหมดแล้ว
คงเหลือแต่เราที่ยังทุกข์อยู่

สามีเราไม่ดีขึ้นเลยยังทำเหมือนเดิม เมื่อคืนเราเลยคุยกันว่าตกลงต้องการจะเลิกกับเราใช่ไหม
จะเอาอย่างไรก็บอกมาเราเบื่อเต็มทนแล้ว ลูกก็เครียด ตอนนี้ลูกชายคนเล็กเหมือนจะไม่ชอบพ่อ
เอาเสียเลย ถ้าพ่อมาบ้านเขาจะขึ้นชั้นบนทันที พ่อลูกจะไม่ค่อยคุยกันเหมือนเดิม
เราเองก็รู้ว่าลูกไม่ชอบในสิ่งที่พ่อทำ เราคุยกับสามีว่า ตอนนี้ความคิดเราจะเอาอย่างไรก็เอา
อยู่ด้วยกัน 50 % และแยกทางกัน 50 % เราเองกำลังทำใจอยู่ไม่รู้ว่าอย่างไหนจะน้ำหนัก
มากกว่ากันและได้คุยกับลูกแล้วลูกบอกว่าจะขออยู่กับแม่ เพราะถ้าคุณ(สามี)ไม่หยุดเราจะทุกข์ไปอีกไม่รู้กี่สิบปีเพราะมันเห็นกันทุกวันที่ทำงานก็ใกล้บ้าน ผู้หญิงคนนั้นก็ใกล้บ้าน
แต่ถ้าต้องการเลิกกันจะขอทำใจสัก 1 ปีก็น่าจะดีขึ้น เพราะเราจะไม่พบเจอกันไม่ต้องมาดูแลกัน
ความห่างเหินจะทำให้เราดีขึ้นได้
( ข้อความนี้เราพูดกับสามี คือ คุยกันดี ๆ ) สามีก็เฉย ไม่พูดอะไร

ต่อไปนี้เราอยากจะขอร้องคุณทักทายหรือเพื่อน ๆ ในลานนี้ ขอความกรุณาเข้ามากระทุ้ง
ว่าเราให้เจ็บ ๆ เลย รับรองไม่โกรธ ให้เราทำใจที่จะไม่สนใจว่าเขาไปไหน ทำอะไร
พูดให้เราคิดว่าไม่มีเขาอยู่ เราก็อยู่ได้ ทำนองนี้ คือให้เราเลิกยึดติดกับผู้ชายคนนี้ทีเถอะ
ขอความกรุณาเถอะ อยากพ้นสภาพนี้เสียที
เพราะนอกจากในลานนี้แล้วเราไม่เคยคุยให้ใครฟังเลย ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
:b2: :b2:


แสดงโพสต์จาก:  เรียงตาม  
กลับไปยังกระทู้  [ 718 โพสต์ ]  ไปที่หน้า ย้อนกลับ  1 ... 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ... 48  ต่อไป

เขตเวลา GMT + 7 ชั่วโมง


 ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน


ท่าน ไม่สามารถ โพสต์กระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ตอบกระทู้ในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แก้ไขโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ ลบโพสต์ของท่านในบอร์ดนี้ได้
ท่าน ไม่สามารถ แนบไฟล์ในบอร์ดนี้ได้

ค้นหาสำหรับ:
ไปที่:  
Google
ทั่วไป เว็บธรรมจักร