( ห้ามไปดูพระราชวังและอาคารอันวิจิตร เป็นต้นสระน้ำก็ตาม)


มนุษย์ทั้งหลายพากันไปดูอาคารอันวิตร (ด้วยลวดลาย) ในอุทยานของพระเจ้าปเสนทิโกศล นางภิกษุณีพวก 6 ก็พากันไปดูบ้าง มีผู้ติเตียนว่าทำตนเหมือนคฤหัสถ์ พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่นางภิกษุณีผู้ไปดูพระราชวังก็ตาม อาคารวิจิตรก็ตาม ป่าก็ตาม สวนก็ตาม

สิกขาบทที่ 2 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์
( ห้ามใช้อาสันทิและบัลลังก์)
นางภิกษุณีใช้อาสันทิ (ม้ายาว) บ้าง บัลลังก์ (เก้าอี้นวมบุด้วยขนสัตว์) บ้าง มีผู้ติเตียนว่า ใช้ของ อย่างคฤหัสถ์ พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่นางภิกษุณีผู้ใช้อาสันทิและ บัลลังก์ (อาสันทิ ตัดเท้าออก บัลลังก์ รื้อนวมขนสัตว์ออก ใช้ได้ ไม่เป็นอาบัติ)

สิกขาบทที่ 3 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์
( ห้ามกรอด้าย)
นางภิกษุณีพวก 6 กรอด้าย มีผู้ติเตียนว่า ทำตนเหมือนคฤหัสถ์ พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่นางภิกษุณีผู้กรอด้าย

สิกขาบทที่ 4 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์
( ห้ามรับใช้คฤหัสถ์)
นางภิกษุณีทำการขวนขวายเพื่อคฤหัสถ์(รับใช้) มีผู้ติเตียน พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่นางภิกษุณีผู้ผู้รับใช้คฤหัสถ์ ( เช่นหุงข้าว หรือ ซักผ้าให้เขา)




สิกขาบทที่ 5 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์
(ห้ามรับปากแล้วไม่ระงับอธกรณ์)
นางถุลลนันทาภิกษุณีรับปากว่าจะระงับอธิการณ์แล้วไม่ระงับ ไม่ขวานขวายเพื่อให้ระงับ พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่นางภิกษุณีผู้ทำเช่นนั้นในเมื่อไม่มีเหตุขัดข้อง

สิกขาบทที่ 6 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์
( ห้ามให้ของกินแก่คฤหัสถ์เป็นต้น ด้วยมือ)
นางถุลลนันทาภิกษุณีให้ของเคี้ยวของบริโภคด้วยมือของนักแสดงละครบ้าง นักฟ้อนบ้าง นักกระโดดบ้าง นักเล่นกลบ้าง นักเล่นกลองบ้าง เพื่อให้เขาสรรเสริญตนในที่ชุมนุมชน พวกนั้นก็พากัน สรรเสริญต่างๆ มีผู้ติเตียน พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่ภิกษุณี ผู้ให้ของเคี้ยวของบริโภคด้วยมือของตนแก่คฤหัสถ์ก็ตาม แก่นักบวชชายก็ตามหญิงก็ตาม

สิกขาบทที่ 7 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์
( ห้ามใช้ผ้านุ่งสำหรับผู้มีประจำเดือนเกิน 3 วัน )
นางถุลลนันทาภิกษุณีใช้ผ้านุ่งสำหรับผู้มีประจำเดือนแล้วไม่สละ (คือไม่ซักแล้วเฉลี่ยให้ผู้อื่นใช้บ้าง) นางภิกษุณี ที่มีประจำเดือนก็ไม่ได้ใช้ มีผู้ติเตียน พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่ ภิกษุณีผู้ใช้สำหรับผู้มีประจำเดือนครบ 3 วันแล้วไม่สละ (มีความจำเป็น เช่น ผ้าอื่นภูกโจรลักไปหรือ หายเสีย หรือไม่มีภิกษุณีผู้มีประจำเดือน ไม่เป็นอาบัติ)

สิกขาบทที่ 8 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์
(ห้ามครอบครองที่อยู่เป็นประจำ)

นางถุลลนันทาภิกษุณีไม่สละที่อยู่ หลีกไปสู่ที่จาริก ที่อยู่ถูกไฟไหม้ ไม่มีใครกล้าช่วยขนของออก
ด้วยเกรงว่าจะถูกหาว่าทำให้ของหาย นางถุลลนันทาภิกษุณีกลับมาถามหา ทราบความ กลับยกโทษติเตียน พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่ ภิกษุณีผู้ไม่สละที่อยู่ หลีกไปสู่ที่จาริก (เมื่อจะเดินทางไปที่อื่น ต้องมอบที่อยู่ให้นางภิกษุณีหรือนางสิกขมานา หรือสามเณรี)

สิกขาบทที่ 9 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์
(ห้ามเรียนติรัจฉานวิชชา)

นางภิกษุณี พวก 6 เรียนติรัจฉานวิชชา (วิชาภายนอกที่ไม่มีประโยชน์) มีผู้ติเตียน พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่ นางภิกษุณีผู้เรียนติรัจฉานวิชชา

สิกขาบทที่ 10 จิตตาคารวรรค ปาจิตติยกัณฑ์

นางภิกษุณี พวก 6 สอนติรัจฉานวิชชา ผู้ติเตียน พระผู้มีพระ ภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่ นางภิกษุณีผู้สอนติรัจฉานวิชชา

สาธุขอท่านทั้งจงเจริญในธรรมนี้เถิด

ขอนอบน้อมด้วยจิตที่เคารพครับ

เทพบุตร